Sözcüğü etimolojik olarak inceledim şimdi ister istemez. İki sözcükten oluşan bir sözcükmüş gibi düşününce şeytanı, şöyle bir şey çıkıyor ortaya.
Şey: Arapça'da eşyaların tekil halini anlatmak için kullanılan bir sözcükken günümüz türkçesine "bilinmeyen" anlamını katmaktadır; ama yine de bu bilinmez genelde eşyadır. Eğer "şey" bir insan için kullanılırsa hakaret anlamı içerir. Şey sözcüğünün kökeninin Arapça olduğunu söyledik ya bu sözcükle eş kökenli olan sözcükler de var: beleş, eşya, inşallah, mafiş... gibi. Nedense bu eş kökenli sözcükler ilgniç geldi bana

Tan: Bu sözcük Türkçe kökenli olup "gün doğumu" analmına gelmektedir.
Şimdi bütün bu etimolojik zırvaları boşuna yazmadım buraya, sözcüğü okuduğumda hissettiklerimi yazacağım ben de
hep kıyamet gününü bekleriz ya(!) tanrıya ulaşmak adına(!) o zaman sanırım bir gün doğumu olacaktı, işte o an bilinmeyen olarak şeytan çıkmasın karşımıza
