tevazu

ölçülü ve abartıdan uzak, kendini bilmektir. kimilerine göre enayilik, aptallık, saflık...

İyi birşey midir acaba ki? Mesela, beni aşağılayana, bana küfredene karşı tevazu göstermeli miyimdir? Hatta ona karşı tevazu göstermek aslında kibirin ta kendisi de olabilir mi ki? ... Falan filan...

__________________
Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor

hayır, sen tevazu gösternesen de olur.

derin olduğunu bilen kimse kolay anlaşılır olmaya çalışır,
kalabalıkta derin görünmekten hoşlanan kimse ise anlaşılmaz olmaya çalışır.
kalabalık dibini göremediği herşeyi derin sanır çünkü.


Friedrich Nietzsche

''bu konuya cok faydasının olacagını dusundugum naçiz bir kelime grubu''
diyor niçe. bak işte o kadar tevazu sahibi, cumle bile diyemiyor adam. oysa ki allah adayı bi herif lan bu.. ne yapalım nasıl edelim bilemiyorum ki ben simdi...

Evet, sana ne zaman tevazu gösterip göstermeyeceğimi soracak kadar tevazu sahibi değilim, çünkü senin bu yorumun ile tevazuyu zerre ilişkilendiremedim.

Ama, kendi yorumumla çok ilgisi var bence. Neyse. otlamaya devam...

__________________
Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor

Gerçekten anlaşılmayı isteyen değil, dileyen bir kişi ise, zaten anlaşılmak için debelenmez. Başka dillerden konuşmaya çalışmaz. Sadece aynı dili yakalamaya çalışır, yoksa da bırakır.

Gerisi bir "ceza".

Not: Niçe iyi böbürlenmiş bu arada. Komik... Konuya "çok faydası olacak" ama.. "naçiz(ane)" bişey(miş)...

Oldu... O allah adayı ise, misal sen de öyle olabilirsin bu durumda, hem kim tutar, neden olmasın ki?

__________________
Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor

burada bahsedilen durum, boyun eğmek, çaresizlik veya kabullenmekle alakalıdır. dolayısıyla tevazu ile değil sabır, sebat ile ilişkilidir. ayrıca tevazu göstermekle, tevazu sahibi olmak da birbirinden farklı şeylerdir. tabii tevazudan ne anladığınıza bağlı...

yazdığım yorumda biraz ironi vardı, anlayamamışsın. kendi yorumunla zerre kadar ilişkisi yoktur tevazunun, gerekirse istediğin kadar açıklama yapabilirim bu konuda.

forumda yazdıklarını takip edebildiğim kadarıyla, hiç uzlaşmacı, uyumlu bir insan profili çizmiyorsun... bunun nedenini sorgulama gereği duydun mu hiç daha önce?

kibiri görmek istediğin zaman, tarafsız bir gözle, yazdıklarına biraz göz gezdirmen yeterli olacaktır.

Akil bir amacın var da ondan konuşuyorsan, konuşalım. Yoksa, vitrinle uğraşıyorsan beni enterese etmez. Sonuçta sen "öyle, ben de "böyle" düşünürüz, biter gider. Tevazu sahibi olmakla tevazu göstermek arasında, bana göre de, fark vardır. İnsanın tevazu sahibi olması için önce bir içsel barışa ihtiyacı vardır. İçi kaotik ve bundan musdarip birine budur şudur demenin ise "tevazu" ile hiç alakası yoktur. Hatta, bana sadece "boşçana" konuşulduğunu gösterir. Bu manyak şehirde hergün üzerime onlarca ve tonlarca insan çökerken, hala mütevazı isem, ya salağımdır veya tevazu insanlardan bağımsızlaşmıştır (midir? bilmiyorum, sanki öyle gibi geldi şimdi yazarken, bunu kurgulamak kolay, uygulamak değil). Hem öyle bir durumda zaten dönüp de bunu kimsenin gözüne falan da sokmam çünkü artık diğerleri, "diğerleri" olmaktan çıkar, egomla onlar arasında bir alıp veremedik durum kalmaz, kalanı da kaldırırım. Falan filan. Evet, ütopya denilen şey edebi bir akımdır. İnsanı buna davet edecek davranışı sergilemeden insanı buna davet etmek de daniska niteliğinde bir saçmalık durumudur. Ne dediğini biliyorsan, okey. Yoksa, sen de yaz çiz, ben de. Hem tutup sakın <bu konu "BENim"> falan gibi bişey de gelmesin. Neyse ya..

Tevazuyu kendim için istediğim anda, onu zaten böyle abuk sabuk şekilde, hiç tanımadığım kişilerin karşısında ve tevazuyu da konunun ta kendisi seçerek ilan falan etmeye kalkmam. Her ilan bir onay çığlığıdır. Yeri gelmişken, onaylamıyorum seni.. Nokta.

Not: Neden uzlaşacakmışım? Mantıklı bir nedeni varsa aklında, söyle. Yok, sadece "sence" öyle ise, bence de "bence" olan o kadar çok şey var ki, saymaya belki matematiğin yetmez...

Kibir ise samur kürktür. Kime sorsan asla yoktur onda. Misal, sende eminim "hiç" yoktur...

__________________
Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor