Bir nefes kadar yakındır çığlığım...

Bir nefes kadar yakındır çığlığım...

Bitirdiğin bir günü gerçekten yaşamamışsan aldığın nefes dahi fazla gelebilir...

***

Esrarlı bir sigara dumanı gibidir aldığı her nefes.Her bir zerresine dolar,özümlenir ve uyuşarak,ruhsuzlaşarak dışarıya verilir.Yaşam nehrinin akışında kayaya takılmış kırık bir sandal gibi olan insanlar için nefes alıp vermek böyledir.Nefes alıp verdikleri her anda hem akıştadırlar hem de değildirler.Nehrin akışında olan bitenlere,olaylara,insanlara...kayıtsızmış gibi gözükürler aksine haddinden fazla ilgilidirler.Dillerinde dolanan ama söylenemeyen sözcükler sessiz çığlıklara dönüşmüştür.Oysa bir bebeğin aldığı ilk nefesi ile attığı çığlık kadar büyük ve gürültülüdür bildikleri,keşfettikleri,farkettikleri ve öğrendikleri.Sessiz çığlıklar yaşanmamış günlerin nefeslerini çalarak hayatta kalırlar ve fazlalıktırlar.İnsana kalan ise yaşanılmamış(kaybedilmiş)günlerin pişmanlıkları ve keşkelerindeki iç geçirişlerdir.

Senin galip basladigin bu askta ,

yenile yenile seni yenmeyi ögrendigim bu savasta ,

seni icimde bitiriyorum ..

Ke$kelerdeki iç geçiri$ler demi$ken,merak ettigim bir $ey var,her "ke$ke"de gelecekte alinmasi gereken kararlarin hanesine yazilan minik artilara yer yok mudur?

kesinlikle vardır, artıya dönüştürebilmek sen in elinde

emeğine sağlık...

Soldu içli sesin beslediği tomurcuk,alaycı çalgıcılar dükülüyor şarkılardan...Hüzün sürgün,aşk yılışık...