zaman ve sen
zaman geçiyor senden uzakta ve her geçen an senin yokluğunu ezberletiyor bana. ulaşılmaz bir "an" beklemenin karşı konulmaz dürtüsü var içimde. hayallerin "kısacık ömürlü" kaldığı gün saatlerinde. ayrılmaz bir ikili oluşturuyor, tutsaklık ve zaman. esaretinden kopulabilen noktalarda yaşadığımız onca geçkin "an"ın kalıntısı varken üzerimizde yeniden hatırlamalar diriltiyor bedenimin bulanık aslını. Ve içrek bir şekilde yaşamaya devam ediyorsun sen.
kar yağıyor
buz gibi bir şehrin üzerine
sevdaları eritiyor!
ama
ne seni ne beni üşütmüyor
kar yağıyor
karanlık bir gökyüzü
sinirli duygular hala çatışıyor
ve kar hala yağıyor
buz gibi sevdaların üzerine
zamansa
asla
durmuyor
...........................
kışkırtılmış tanrılar var gökyüzünde
küllerini üzerimize savuran
aylak adımların sessiz yankılandığı sokaklarda
-bir adam var-
başıboş dolanan sadece köpekler değil
ve en kötüsüne yapılan benzetme
asla onlar değil
-bir adam var-
sadece bize kızan tanrılar var
tüm bunları söyleten
hiçbiri yaptıklarından pişman değil
sokakta dolanan
-bir adam var-

"senin yolculuğuna katılamam
ben sadece bir konuğum"
T. Angelopoulos
|