Kıyamet...

Sosyopat · #1 (**permalink**) 02-02-2008, 13:35

sarhoştum,yoktum kendimde...kayıptım bir kızın zifir saçlarında...
bir anlık bir uyku ama yüzyıllık bir yorgunlukla gezindim bu koca şehrin içinde...koynumda geceden arta kalan yaşamsallar,arzular...ondandır anca burnumun ucuna dokunabilen soğuğa karşı erkeçe duruşum...pukelekalar bile değmeye cesaret edemedi suratıma ben yükselirken karanlık gökyüzüne...en tavana kadar çıkıpta öyle baktım yer dediğiniz yüze...ellerimi birleştirip bir avuç dolusu yaptım topunuzu,boşlukta asılı dururken...ben gülümserken,gözlerinizde korku,çığlık çığlığa zırladınız bana bakarak...merhamet dediğiniz sizde de kalmamıştı bende de yoktu zaten...bir kafa darbesi yetti darmadağın olmanıza,her bir parçanız güzelim karanlık boşluğu kirletirken,sonsuz yalnızlığa baktı gözlerim...artık herşey sadece bir hüzün yolu...biliyorum adına kıyamet diyorsunuz bunun...yeni bir büyük patlama yapabilirim belki birgün...uslu durusanız...

misk · #2 (**permalink**) 02-02-2008, 16:16

uslu dursamda durmasamdA geliceksin bigün bende inatla bütün yaramazlıkları yapıp huzuruna öyle çıkıcam.
sen dağıtmadan darmadağan olucam gerekirse

çok güzeldi!!

Vos Amo · #3 (**permalink**) 05-05-2008, 14:39

Dar bir zaman bizimkisi.gidip bir daha dönmediğimiz.ardında bıraktığımız hayata dair tüm yaşanmışlıkları, keşkeleri, acabaları, nedenleri, niçinleri yansıtan.Belki de dönüpte hiç tanımadığımız bir aleme açılan kapının eşiğinde bakacağız.Uslu durmadık ki hiç..dolu dizgin yaşadık, şahlandık, hüzne boyadık ab-ı hayatı hiç umursamadan.ne sen dön bak, ne de ben,kıyamet bu ya yaşayacağız yine de sırılsıklam ruhumuzun ötesinde.

duarden · #4 (**permalink**) 05-05-2008, 15:06

Hücrelere ayırmıştı yaşamını, kapıları sım sıkı kilitli. Kapısını açtı , kolidor da ilerledi. Okumayacağı bir kitabı daha olmuştu kitap raflarının olduğu bölümü açtı pencereye en yakın rafa yerleştirdi " Kıyamet" o'na ait değil idi ve okumaya değer değildi.