Boş Dakikaları Öldürmek İçin Öneriler

Sıkılan, sıkılmakta olan ya da sıkılmayı düşünen anarşist dostlarıma bir dizi öneriyle geldim.Ben sıkılıyor muyum, buna evet diyemem, sıkılma ihtimalim yüzde 10'un üzerine çıkarsa, kırmızı alarm veriyor organizmam, ihtimalini bile sevmiyorum yani...

İlk aşamada sıkıntının bilincine varmak gerekiyor.Bunu hallettikten sonra, nasıl üstesinden gelinecek, bu alanda eyleme geçeceğiz.Bu bir hastalık, o zaman kabullenin sıkılma hastalığınızı.Bir deli, deliliğini kabul etseydi, deli olamazdı."Ben deliyim" diyenlere prim vermeyin.

Sapmadan:

Gözümüzü duvar saatine odaklıyoruz.Bugüne kadar yapmadığımız birşey yapacağız.Klasik bir saatte sadece saniyenin hareketini farkedebilirken, biz yelkovanın hareketini bekleyeceğiz.Bunu yakaladıktan sonra, hedefi biraz daha büyütüp, akrebi yakalayacağız.Bunu da yakalayabilirsiniz

ama

DURMAK YOK, YOLA DEVAM

Bu cümle birşey hatırlattı mı.

Elbette, Ampul Partisinin vaizinin favori sözü.

Şimdi ikinci deneyimizde, ampul partisinin vaizi gibi konuşmayı deneyeceğiz.

Şimdi başlıyoruz:

Türrrkiyyyyyeeeeeeeeeeee Büyyyyyyyyyüüüüüük Millllllllleeeeeettttttttt Meeeccccccclisssssssiiiiiiii

Bunu söylemeyi başardıysanız, durmadan her kelimenin bu şekilde üzerine basarak söylemeye devam ediyoruz.

Sonra anlıyoruz ki, vaizimizin yaptığı iş hakikaten zormuş.

Öneri 2: Hayata Çelme Takmak


Tahmin edilebilir bütün insani davranışları, her gün yeni umutlarla uyanarak sahnelelemek bazen çok sıkıcı oluyor.Aynı şikayetlerle hayattan hesap soranların az olmadığını biliyorum.Cesaret etseler dava açmaları bile muhtemel, bu kadar güveniyorlar mekanik hukuk sistemlerine...

Neyse, biz önerimize dönelim.Hayata çelme takmak belki de bu dünyadaki en eğlenceli sıkıntı öldürme aracıdır. Bizim bütün davranışlarımızın tahmin edilebilirliğine inat, en uçuk, en beklenmedik davranış ani bir şekilde beyinden geçirilir.

Gecenin en karanlık olduğu zamanda sokaklarda koşturmak, yalnız başına hiçbir planlama yapmadan yorulana kadar yürümek ya da sırf dalga geçmek için en aykırı davranışı sergilemek. Gülmek için bir korku filmi izlemek, herkes gülerken dalgasına ağlamak, duygularla dalga geçmek, durmamak,yetinmemek...

Bir görüşü şiddetle savunduktan sonra daha tepkiler bile gelmeden tam zıttını savunmaya başlamak. İfadesiz bakışlara "ne var sanki" diyerek bakmak. Sonra sıkılıp duraksamak, öylesine bakmak, sadece bakmak. Anlamsızca gülümsemek, dilenciden para istemek.

En işlek caddede birden durup insanlara bakmak, seni farkeden insanların da sana bakması; öylece anlamsızca bakışmak, bakışmakla alay etmek. Sırf hayata renk katmak için ilk gördüğün kişiye aşık olmak, sonra yanına gidip, The Doors'tan

Hello, I love you
Wont you tell me your name? şarkısını mırıldanmak

Yaşama anlam katarken saçmalamak bazen eğlenceli olabiliyor aslında

Önerilerinizi dikkate alacağım Sn.Tesla.Eğlenceli görünüyor

Ben bir yalancıyım ama sadece gerçekleri anlatıyorum...