|
bu da benim sevdiklerimden;
Zaman geçiyordu düşlerden, hiçliğine tamamlarken gerçeği.
Dünya denene vuran ışıktı zaman, kırık ve renkli..
Zaman geçiyordu acıtan gülüşlerden,
Ardından kuruyan kirpik rimeli..
Nemlenmiş vedalarda, bir ipek mendildi zaman yırtık ve kirli..
Aynıların görüntüsünden geçiyordu zaman ,
Haza haz, acıya acıydı..
Kimineyse üzerinde yılları yüklenmiş nehirler geçen bir çekıltaşıydı zaman.
Yük ve mihnetti..
Zaman geçiyordu sevişmelerden,
İnce ışıklarda kırılan aşkın, süzüldüğücamdı zaman..
Camdan süzülen ışığın hangi tarafı kimdi?
Sen ve ben..
Tamlardan geçiyordu zaman kendini büyütenden..
Hangi varlık tamamlansa,heplense tümü hiçe gönderiyordu yokluğun teğetinde.
Hiçi başka zamana, her anıyla kendini bütünlüyordu zaman..
Başlayış ve bitişti.
tanrılığa soyunmuş tüm sahte iyilerle kıran kırana bir restleşme.. ? 
|
Normal
