Çirkin Bir Tende Güzel bİ Ruh

Hep merak etmişimdir.Bir Birliktelikte İlla Güzel yada Yakışıklımı olmak lazım(?) Çirkin bir Tende Güzel bir ruhta bazen Yeterli olmaz mı??

Evet Sizler bu konuda ne düşünüyorsunuz?

gerekmiyor tabiki
cevremdeki insanlara baktigimda bunu goruyorum
ama isin acigi benim icin gecerli degil bu dis gorunus onemsiz deseeem yalan olur onemli
yeterli olmuyor bana goree

İnsanın inanç perdesi ne kadar kalınsa
akıl güneşi o kadar geç doğarmış..
.
.

.
.

Bence gerekli.Yani ben en azından "pardon bana bir sakız yanındada bir siyah poşet lütfen" geyigine sıcak bakmıyorum.İkisi birden olacaksa eyvallah, ama illa biri eksik olacaksa ruhu seçerim tabiki.

abi ben neler gördüm güzelliğin içine sokmuşlar şeytanı ...

ruh önemli, güzellik yatakta para ediyor sadece , iyi niyet lazım hayatta...


tab i hayatına katıcaksan

insanların önce ruhunu mu önce tipini mi görürsünüz ( ruhu göremeyiz biliyorum mecazi anlamda )

+ tipini beğenmeyince ruhuna pek şans verildiğine inanmıyorum

güzellikten ziyade insanın kendine bakmasını önemserim. bakımsız birisine karşı önyargılı yaklaşırım. tabi ki yanıldığım zamanlarda oldu.
özet olarak, insan tipini secmeye yetkin değildir, bunu önceden belirleyemez ama imkanları dahilinde bakımına özen gösterebilir. güzellik yada çirkinlik değil de kişişel bakımı önemserim.

ölmek nedir?
yaşadım diyebilmektir. ya yaşamak?
ölebilmektir çırılçıplak orta yerinde yaşamın.
Nevzat Çelik...

insan sevdiğini güzel görür. ben bunu bilirim." güzellik bakanın gözlerindedir."
bir de "güzellk öyle sessizdir ki ancak uyanık ruhlar tarafından görülebilir" (yanlış hatılamıyorsam nietzsche idi söyleyen)
güzellik mi önemli ruh mu önemli sorusunacevap bulmakta sorun yok. ancak hangi cevabın doğru olduğu konusunu sonlandıramayız gibi geliyor bana. zamanımız da olan genellikle dış görüşe önm verildiği şeklinde. kişinin kendisi ruha önem veriyorsa ve sırf güzel oluğu için ona yaklaşılıyorsa bu da bir eziyettir bana göre.
sen ruha mı önem veriyorsun, beğendiğin kiiş ise tipini beğnemiyor mu eh o zaman beğeniğin kişinin ister ruhunda de ister kişiliğinde ne dersen de ama o kişde bir hata oması gerek sana göre, öyle değil mi.
yaşlanmayacağız değil mi hiç. hiç bir yerimiz sarkmayacak, göbeklenmeyeceğiz, saçlarımız dökülmeyecek, derimiz bururş buruş omayacak değil mi. bu yüzden güzellik peşinde koşmak gayet mantıklı (!)
ne diyeyim...

konuya farklı bir bakış açısı getirmek istiyorum . güzellik kavramı göreceli olmasın sakın bana göre çok güzel biri bir başkasına son derece çirkin gelemez mi bazen hiç güzel olmayan ama deliler gibi beğenip güzel zannettiğimiz olmuyor mu karşımızdakini + ruhunun da güzel olup olmadığına karar vermek oldukça zor diyorum ben. sevgi aşk vsvs işin içine girdiğinde o ruhu da olduğundan güzel görmek insanoğlunun kaçınılmaz davranışı oluyor bence

1-)Bir çift zeytin gözlere bakmak bana mutluluk katar.
- Ama o zeytin gözler herşeyden önce masumiyet taşımalıdır. Taşımıyorsa bana mutluluk katmaz ve çirkindir.
2-) Dolgun bir dudak görseniz hoşunuza gider temas etmek geçer bazen içinizden.
- Ama o dolgun dudakların arasından bazen öyle sözler dökülür ki karşınızdakinden tiksinirsiniz.
3-)O simsiyah kaşlara saçlara bakmaya doyum olmaz
- Ama o kaşlar sık sık çatıksa o saçlar rüzgarda savrulmuyorsa anlamsız kalır.
4-) Uzun fidan gibi bir boy gördüğünüzde hoşunuza gider.
- Ama o uzun boya kısa boylu bir sevgili bulursa insan sırıtır çirkin olur.

Arkadaşlar demek istediğim insanın içi dışı anlamlı bir bütündür aslında. Her tipin kendine göre bir yakışanı vardır. Dıştan kiminin gözü kiminin gözünden daha güzeldir ama bakışları boştur anlamsızdır.

İç güzellik dış güzellik ayırımı çok saçmadır. Bu lafı çirkinler ve ahmaklar çıkarmıştır kanımca
Tanrının her insana aynı genleri vermemesi kimsenin suçu değildir. Sonuçta güzellik dediğimiz olay etten ve kemikten yapılıdır. Birgün bozulma ihtimali kaçınılmazdır.

Bana gelince ne yalan söliyim bakarım kendime. Yani kendimi beğeniyorum ama kendimi beğenmişlik yoktur.
Alçak gönüllü erdem sahibi olmayı insan olabilmenin temel şartı olarak görüyorum ve iyi bir insan olmanın iç huzurunu yaşamak istiyorum. Okumanın öğrenmenin sonu olmasada kendimi, kendi kendimi yönetecek kadar bilgili ve akıllı bir insan olarak görüyorum.

Duygudan yoksun insanları sevemem. Tüm samimiyetimle söylüyorum ki karşımda ki insan dünyanın en bakımlı en güzel insanı olsun eğer gözlerinde masumiyet, kafasında bilgi, dudaklarından çıkan kelimelerde samimiyet göremez isem o insan benim için bir süs köpeğinden farklı olamaz. Tabi bir süs köpeği olabilse o da iyi. Onuda olamaz. Köpeklerin ne kadar sadık içi dışı bir hayvanlar olduğunu bilirsiniz.

Aslında daha çok şey söylemek geliyor içimden ama anlatmak istediklerimi anlatabildiğimi düşündüğümden lafı fazla uzatmak istemiyorum.

yalan, ikiyüzlülük almış başını gitmiş.
ruh güzelliği mi? ruhlar aleminde yaşasaydık belki...
sadece dış güzelliğin de yetmiyor olması başka bir konu.

çirkinlere sesleniyorum:
sizi kandırıyorlar. ruh güzelliğiymiş, yok güzelliklik göreceliymiş. yalan!
aşkı, sevgiyi tekellerine almışlar. size sadece "o kadar ruhum güzel neden kimse beni seçmiyor" diye şaşırmak kalır.
ay çok iyisin ay çok akıllısın derler ama çıkalım mı dediğinizde nasıl reddedeceklerini bilemezler, bin dereden su getirirler.
yalanlarına kanmayın.
belki faydası olur diye ruhunuzu güzel tutmak için uğraşmayın. bırakın ruhunuz da çirkin olsun.