Sevmek ve Kıskançlık

bence arkadaşlar kıskançlık benciliktir çünkü birini veya eşini kıskanmak yerine onu sevmek yeter artar bile düşünsenize insan ölünce hayat ta. sexs te devam eder bu böle gelmiş böle gider ..bence ..'!kimi der insan geninde var kıskançlık kime böle kimi öle ama ne mınnetse kıskanmak bence bencilliktir herkez özgürdür ..kadınında erkeginde hayat istekleri var kıskançlık her zaman hüsran olmuş ölmüş kimde varsa bıraksın cigeri yansın bırak herkes kendi yarasını sarsın beyaz kefen giyene dek yaşayalım ama kimseyi ama kimseyi kıskanmamak şartıyla hem bu kıskanclık denen laf neki arkadaşlar dünya kafamızı sistematik olarak oynanıyor yaw kalın salıcakla kalabildiginizce ..tşkr

bir kıyıdan baktım dünyaya
ellerimde tuz, avucumda sedef
bir mavilik, bir açıklık
özgürlük hasreti
yüreğime vuruyor
nerede, nerede insanlar?
dünyayı güzellik kurtaracak
bir insanı sevmekle başlayacak herşey
o üzüntü birden gelir
yağmurlu havalarda
yeniden kuararım dünyayı ben
kederlerle
kimseler aşık değil mi bu şehirde
dünyayı güzellik kurtaracak
bir insanı sevmekle başlayacak herşey
hava, martılar, ışıklı şehir
sarhoş ediyor beni yosun kokusu
hilesiz kucaklamak istiyorum
dünyayı, şehri ve seni
dünyayı güzellik kurtaracak
bir insanı sevmekle başlayacak herşey

***
Livaneli'nin şarkı sözünde ki gibi bir insanı sevmekle başlayacak herşey. Hilesiz kucaklarsanız bir insanı, hilesiz severseniz birini, daima ona hileli yaklaşabilme ihtimali olan herşeye karşı bir savunma mekanizması geliştirirsiniz ister istemez. Kendinizi tehlikeden korumak ister gibi korursunuz sevdiğinizi ve sevginizi.

Bundan doğal ne olabilir ki?


İşin kanunu budur. Akıl ve mantık çerçevesinde sevmek gibi kıskançlıkta gereklidir bir parça.

ancak birde ortada kıskanılmak isteyen varsa bu durumda kıskanmak gerekirmi ,yoksa onun isteğini yapmayıp kıskanmamak ve normal davranmak mı gerekir...

Özdemir Asaf'ın 'Lavinia' şiirinin bir dörtlüğü şöyledir:

'Sana gitme demeyeceğim,

Gene de sen bilirsin

Yalanlar istiyorsan yalanlar söyleyeyim

İncinirsin' ....

istediği gibi davranırsanız onun esiri olursunuz . bunu da zaten bir hissetti mi bitmişsiniz demektir

Livaneli'nin şarkı sözünde ki gibi bir insanı sevmekle başlayacak herşey. Hilesiz kucaklarsanız bir insanı, hilesiz severseniz birini, daima ona hileli yaklaşabilme ihtimali olan herşeye karşı bir savunma mekanizması geliştirirsiniz ister istemez. Kendinizi tehlikeden korumak ister gibi korursunuz sevdiğinizi ve sevginizi.


bu dediğin filmlerde kalmış artık sercan us

Evet belki haklısın Des. En azından şu ana kadar yaşadıklarım söylediğini haklı çıkarttı banada. Ama ben umuyorum, hep umuyorum ve ummaktan sıkılmayacağım umudumu kaybetsemde. En azından kendi değerlerime sahip çıkabileceğim. Bir kaybım olmayacak.

Mesela bir Can Dündar'ın bir Zülfü Livaneli'nin yazdıklarına, yaşamlarına ve gözlerinin içine baktığınızda nasıl hümanist bir çizgide insanlar olduğunu hissediyorsun. Ve bu insanlar evli çoluk çocuğa karışmış insanlar. Bence bulmuşlar yaşamışlar bizim filmlerde kaldı dediğimiz şeyleri. Eğer yapmacık olsaydı o yaşlarda hala o sevgi dolu gözlerle bakamazlardı insanların yüzlerine bir livaneli bir can dündar.

Pusulasını, inancını kaybetmiş bir insan çölde tek başına kök salmış kuru dallarından başka birşeyi olmayan bir ağaca benzer.