Sevmek ve Kıskançlık

uyku sersemi olmasına rağmen çok iyi

bu yazdıklarınızdan kıskançlık olamaz olmamalıdır sonucunu çıkarabilir miyiz

Ben kendi görüşlerimi yazdım sn. desdamanona. Şu ya da buna yönlendirilmek istemiyorum. Benim bu konudaki görüşlerim yukarıda fazlasıyla belirgindir. Buradaki sn. siyah ve sn demett'le çok ama çok farklı düştüğümüz konularda görüş alışverişinde bulunmuştuk -ki bence aslında almadık ve vermedik... kıskançlık? evet veya kıskançlık? hayır... buraya çekilip (tabii siz bunu bilinçdışı bir şekilde de yapsanız) nefret ettiğim sığlığın sefaletinde yüzmek istemiyorum. Benden yaptığınız uzun alıntıya karşı sizin yaptığınız kısa yorum benden bir evet veya bir hayır istiyor... konuyu kalabalıklara bırakarak kendi görüşümde devam etmek, işte seçtiğim bu!... Özgün bir görüşe rastlamadım burada. Konuda tartışan arkadaşlar sözlerimden alınmayı seçebilir veya alınmamayı... ama ben burada sıkıldım ve derhal forumun başka köşelerine kaçmayı seçiyorum.

' Benden yaptığınız uzun alıntıya karşı sizin yaptığınız kısa yorum benden bir evet veya bir hayır istiyor... '

ben düşüncemi yüz tane cümle ile anlatmaktansa tek bir cümlede anlatmayı çoğu zaman tercih ediyorum

çok doğru. konuşmasını bilen kendine güvenen tek bir cümle ile dağları devirir, şaka yapmıyorum. zaten arkadaşın yazısından kaba biri olduğu anlaşılıyor desdamona... neyse bence seven kıskanır, zaten çevremize şöyle bir bakmasını bildik mi yeter bence, bakabilen görür, nasıl sevenler kıskanıyormuş... diye görür bakmasını bilen ya da kendisinin bir yari varsa nasıl onu gözünden bile sakındığını, yanına bir erkek yaklaşsa dahi nasıl tüylerinin kabardığını görür şahsen benim "düşünce"m de budur...

Hım...

Bence kıskançlıkta özne karşı cins değil. Bir nevi kompleksilerimizin tezahürü. Narsizm kompleksi de diyebileceğimiz, "rakiplerinden" üstün/ardıl olma halleri kıskançlığın patolojik yanı. O yüzden kadın kadını, erkek erkeği kıskanır (homoseksüelleri de unutmayalım, onların kıskançlığı biraz daha abartılıdır); genelde de kadın dış görünüş ve cazibe anlamında, erkekse iş ve başarı anlamında kıskançtır. Cinsel kıskançlık erkeklerde daha çok vardır ki, onların daha bir performansa dayalı işlevleri olduğunu sandıklarından olabilir.

Bir de ideal/romantik kıskançlık var, belli bir üçüncü kişi olmaksızın, kıskançlık gösteren eşlerden biri bir diğerine hala beğendiğini, arzuladığını ifade eder ki, özellikle evlilik için sağlıklı bile sayılabilir, lakin evlilikler mülkiyet duygusuyla ayakta kalabilirler.

Bir de durumun tolere edildiği örnekler de vardır; aldatıldığını bilip de, ayrılmayan, bunu ilerde kullanmak için bir "koz" olarak bekleten tam patolojik vakıaların kıskançlık nöbetleri. Bu son grup en tehlikelilerindendir ki zaten kıskançlıkla uzak yakın alakası olmayan, bizzat intikam duygusunun ağır bastığı haller.

Bir de cinsler arası ilginç bir fark da var; duygusal olarak mı, seksüel olarak mı kıskanılma durumları. Kadınlar tensel olarak aldatıldıklarında çok fazla tepki vermeyebilirler, oysa erkekler aşırı tepki verirler, kadının bir başkasına aşık olması ama hiçbir tensellik yaşamaması affedilmesi için bir vizedir, erkeğinse yalnızca seks yaptığı bir kadın için terkedildiği çok nadirdir. Kadın bizzat da burada aklı gönlü ve mülkî hakları kendisinde zannettiği erkeğini kıskanmadığı gibi, erkeğinin seksüel skorlarıyla övünebilir de.

Bana gelirsek, aşırıya kaçmadıkça partnerimin beni "hiç tanımadığımız" insanlardan kıskanması hoşuma gider; cilvedendir. Ama ben genelde farkettim ki tüm ilişkilerimde ihtimamı hakketmediğini düşündüğüm bayağı insanlardan kıskanmışımdır dostlarımı, sevgilimi ya da ailemi, bu üzüntü ve kaygıyla karışık bir kıskançlık olmuştur. Onun dışında partnerimin yanında mutlu olduğu hiçbir insanı kıskandığımı anımsamıyorum.

şu anki düşünceme göre ( düşüncelerim bazen değişir ) seviyorum ama kıskanmıyorum diyen yalan söylüyordur bence. sevip de kıskanmamak mümkün değil gibime geliyor. kıskanmayan ya sevmiyordur yada seviyorum diye yalan söylüyordur

hımm. nesini kıskanacağım bunu bulabilsem. başkalarından mı kıskanacağım. zaten onu öyle olduğu için sevmyormuyum? cık arkadaşlar. kıskanmak sanırım bizlerin yontması gereken ama yontamadığı ilkel bir duygusu. ister dostum olsun ister sevgilim kıskanmak ilişkiyi tüketiyor. ne kadar zamanım var ki tüketebilecek. benleken başkasına mı ilgi gösteriyor yalnış insan o zaman herkes kendi yoluna, hel de bi de özellikle kıskandırmak için uğraşan tipler vardır onların yanına bile uğramam, bu kadar basit hesaplar üzerine kurulmamalı ilişkiler. bana yakın olmayan insanları kıskanmak, cık nesini kıskanacağım aynı kulvarda bile değiliz ki. kıskanmak bana birşey katmıyor aksine tüketiyor. karşımdakinden emin değilsem kıskanmak yerine başka düşünceler gelir aklıma. ama şunu da söyleyeyim: doğrusu kıskanmak mıdır bence hayır. ancak kıskanmadığın zaman da pek rağbet görmüyorsun nedense sevgini bir ölçütü olmuş kıskanmak. sadece biz yada sadece ben demediğin zaman da yürümüyor ilişki, alışkanlık işte. yine de öyle ya da böyle ben ksıkanmanın doğru omadığını düşünüyorum böyle yaşamaya da devam edeceğim.

Seven insan kıskanır tabiikide. Bu bir nebze olsun kaybetme korkusunun dışavurumudur.

Ancak azı karar, çoğu zarar demişler.
Eğer kıskançlığı abartırsak bu ilişkiyi zedeler.
Ki aşırı kıskançlık ise kanımca sevginin değil güvensizliğinin yani karşı tarafa güvenmemenin getirisidir.

Böyle işte..