Silikleşmiş Yaşam...

SİLİKLEŞMİŞ YAŞAM...

Okula git,dersaneye git,ders çalış,oku,yaz,çiz...Yoğun bir hayatım var anlayacağınız.Hayatımdan memnunum,çünkü memnun olacak vaktim yok.Hayatımdan memnunum çünkü memnun edilmeye zorlanmışım.Çok ders çalıştığım söylenemez.Ama bu koşuşturmacayı çekmek bile her yiğidin harcı değildir.Genç bünyeler çeker bu koşuşturmacayı ancak.Yaşlı bir bünye,bowling labutu gibi yıkılır belki.Bu yüzden zaten koşuşturmalar gençlerin üzerine yüklenir.Böyle düşünmüyorum,böyle olduğunu biliyorum.Engin bir koşuşturmacaya bu sebeple tabi tutulduğumuzu anlamak için müneccim olmaya gerek yok.Gençlik,fırsatları değerlendirmek için koşuşturur,yaşlılarsa fırsatları değerlendirirken oturur.Ne kadar da adil!

Okulda istediğimizi yapsak gam yemem de...İstediğimizi de yapamıyoruz ki.Birileri bir mesleğe mensup kişilere ihtiyaç duyuyor ve hayati gereksinimlerini karşılamak için bu tür kişilere muhtaç.Ve bu kişilere beynimizi istedikleri gibi(yani sisteme uygun şekilde) donatmaları ve kendi çarklarını döndürecek kişiler yaratmaları için uçsuz bucaksız bir yetki verilmiş.Mesela ben felsefeye,trigonometriye veya ne bileyim islam tarihine meraklıyım.Bunları öğrenmek yerine,sürekli aynı,rütin şeyleri öğreniyorum.Ve dahası,bunun aklımı körelttiğini ve ideallerimin önündeki en büyük engel olduğunu düşünüyorum.Okullar bir eğitim yuvası değil,bu da başka bir gerçek...Ve okulların bir azınlığın elinde olduğu ve bu azınlığın okulları babalarının çiftliği gibi kullandıkları da başka bir gerçek...Çok adil bir toplumuz biz!Evet,kesinlikle...

Bir de ergenlik çağına girmişseniz,sivilcelerinizle,bir anda çıkan pişmaniye boyutundaki kıllarınızla veya yaşıtınız çocuklar "babyface"ken siz 3 günde bir tıraş olmak zorundaysanız,eğitim dizgesinin üzerinizde açtığı yaralar apayrı.Hele ergenlikten gelen utancın ve ani gelişimin zaten çok ahlaklı(!) toplumumuzda ortaya çıkardığı düşünceler bir başka...Rahatça konuşabildiğiniz karşı-cins öğretmenlerin size ne gözle baktığını öğrenmek için medyum olmaya gerek yok."Aha ergen olmuş,erken yaşta sakalı da çıkmış,e pantolondan göründüğü kadar alet-edevatı da hallice...O zaman bu bir sikici...Evet,bu bir şerefsiz...Bunu diğerlerinden tecrit etmek için elimizden geleni yapmalıyız."İşte o "namuslu Atatürkçü",işte o "sapına kadar Müslüman" veya "sapına kadar Türk" öğretmenlerimizin bizleri değerlendiriş biçimi...Daha bizi tanımaya çalışmadan,sorunlarımızı irdelemeden ve dahası bunun bizim elimizde olmadığını unutarak yapmış oldukları şaklabanlıkların özeti,işte bu!Ve bunun önüne diktikleri yegane kavram "NAMUS"!

Ben bir Tanrı'nın varlığına inanan birisiyim.Ben bir Tanrı'ya inanıyorum,çünkü böyle kusursuz işleyen bir organizmayla,böyle hatasız bir doğanın tesadüfler yığını olacağına inanmıyorum.Ben bir Tanrı'ya inanıyorum,çünkü Tanrı bana şu kirli dünya yerine temiz bir dünya vaat ediyor.Ben her ne kadar kirli insanların içinde onlara benim aslında kötü biri olmadığımı kanıtlamak için çırpınıp dursam da elim ayağım bağlı kalıyor,dünya üstüme geldikçe geliyor.Bu vaatlerine arka çıkmam lazım Tanrı'nın,her ne kadar bilimsel temelli kanıtlanmış olmasa da Tanrı.Ben Tanrı'ya inanıyorum.Ama batıl inançlara değil.Mesela kadınların köle,erkeklerin efendi olduğuna,eşcinsellerin ilişkisinin kötü olduğuna,veya masturbasyon yaptıktan sonra abdest almaya,günah çıkarmaya,afaroza,cennette yer ayırmaya,vs. bütün batıl inançlara inanmıyorum.Ben Tanrı'ya inanıyorum,çünkü bu batıl inançlar çıkmadan önce de tanrı vardı,ve inançlı birçok kabile ilkçağlarda en adaletli yaşamı sundu insanlara...

Öğretmenler batıl inançlara inanıp,beni "sikici" diye dışladılar.Onlara birşey olmadı olan bana oldu.Arkadaşlarımdan tecrit ettiler beni,hem de bana değil,onlara empoze ederek bu batıl inançları.Ve silikleşmiş bir yaşamım oldu.Bu egemenler yüzünden,bu dini ellerinde sike çevirenler yüzünden...Kızlardan tecrit edildim,en yüce duygu olan aşkı yaşayamadım.Erkeklerden tecrit edildim,en samimi dostlukları yaşayamadım.Şen bir kahkaha ile gülmedim,yapmacıklık vardı kahkahalarımda...Ve bunun sorumlusu ben değilim.Bunun sorumlusu bugünkü batıl inançlardan kurtulamamış eğitim dizgesidir.Benim gibi birçok insan bu eğitim dizgelerinin kurbanı olmaktadırlar,ve ısrarla bir boşluğa itilmekte sosyal yaşamdan ısrarla soyutlanmaktadırlar.Irkları,renkleri hatta biyolojik farklılıkları,veya gelişimlerindeki aksaklıklar veya fazlalıklar sebebiyle...Her güzel duygudan soyutlanmaktayız...Ve bunun erkenden bitmesini ummak için Tanrı'ya sarılmaktan başka çarem yok...Bu yüzden inanıyorum Tanrı'ya,çünkü başka çarem yok...

boka batmış yaşamdan iyidir sonun bok ukuru olsada kurtulma şansın var bu şans %1 olsada kullan ...yaşamak için bi çaren var demektir... ve o sike sarılmak isteyen abaza hocaları tuvalet kağıdına benzet kullandıktan sonra at gitsin...

I hATe PeoPlE anD tHE WOrlD!!!!

çevrenizi değiştirseydiniz.. yani çok ilginç ve uzak geldi bana yaşadıklarınız...

tırmandım, tırmandım, düşledim, düşündüm; ama her şey sıkıYoRDu beni. Ağır işkenceden yorgun düşmüş ve daha beter bir düşle uykusundan uyandırılmış bir hasta gibiydim..

biraz fazla büyük bir genelleme değil mi seninki? senin yaşadığının yaşla değil bilinçle ilgili olduğunu düşünüyorum. kendi arkadaşlarının bilinçsizce diğerlerine inanması da buna kanıt sanıyorum. üzülerek söylüyorum ki yaş ilerledikçe bu rahatsızlığın değişmeyecek (tabi sen değişmezsen). bir yandan acı oluyor böyle insanların içinde yaşamak ama diğer yandan herkes çarka girip seni yadırgarken hala kendin olabildiğin için gurur duyuyorsun. ben kendi adıma benzer şeylere lanet etmekle birlikte (tabi artık okul değil iş ortamında, sadece mekan ve kişiler değişti) hala bunlara lanet edebildiğim için ve o küçük beyinliler gibi düşünmediğim için memnunum halimden. umarım hiç bir zaman onlar gibi olmam.

You are young and life is long and there is time to kill today
And then one day you find ten years have got behind you
No one told you when to run, you missed the starting gun

Biliyor musun?Aslında bir bakıma,okuldaki arkadaşlarımın bu tavırlarında benim de yanlışlarım vardı.Kendimi kastıkça kasıyordum,kızların benden kaçtığı ölçüde ben de onlardan kaçıyordum.Kız arkadaşlarım benimle anlamsız savaşlarının nedenini arayıp,bulamayıp,benimle muhabbete girişim çabalarında bile bulundular."Ama" dedim kendi kendime "Şunların bunların gazına gelip de,yine beni kendinizden uzaklaştıran siz değil miydiniz?".Sakallarımla alay ediyorlardı,sivilcelerimle,uzun boyumla alay ediyorlardı.Ama bir yandan da beni bir erkeklik abidesi olarak görüyorlardı,evet bundan emindim.Erkek arkadaşlarım arasında belki de en espritüeldim ama hiçbir öğretmen bir kez bile esprilerime gülmedi.Erkek arkadaşlarımla iyi anlaşıyordum görünüşte,ama içten içe benden nefret ettiklerini de seziyordum.Beni küçümsemeye çalıştıklarını(kıçımın terleyip pantolondan görünmesini,sakallarımın uzamasını,sivilcelerimi,vs.),fakat bunu yapamadıklarını,sakallarıma nasıl özentiyle baktıklarını ve "ulan bende niye çıkmıyor bu" diye yakındıklarını biliyorum.Birkaç öğretmen dışında hiçbir öğretmenle anlaşamadım.Bu biraz da fiziksel gelişimimin hızıyla birlikte,sürekli onlara muhalefet edip,oldukça karışık ve adeta bir tokat etkisi yaratan sorular sormamdan ileri geliyordu.Bana tek rahatsızlığım "kendimi kasmak ve sosyal hayata karışırkenki isteksizlik" gibi geldi.Bunlar benim büyük rahatsızlıklarımdır ve tabi "şüpheciliğim".Bunları aşmaya çalışıyorum,edebiyata kendimi sardım,masa tenisi oynuyorum her gün,ve bir takım enstrümanları çalmaya,kendi kendime çözmeye çalışıyorum.Ve artık biriyle konuşurken gözbebeklerinin içine bakıyorum ta ki o başını öne eğene kadar.Bana pis pis güldüklerinde,güya küçümsemek için baktıklarında,aynı çirkeflikle bakıyorum onlara...Evet...Ben bunu aşmaya çalışıyorum,ama dürüst olmak gerekirse bunların kırıntıları hala var...Evet var...Ama sorunun salt benden kaynaklandığını düşünmüyorum.Toplumdaki geleneklerin benim arkadaş çevresinde gizli bir dışlanmaya mağruz kalmamda önemli bir etken olduğunu düşünüyorum.Her ergenlik çağına giren bireyin "sikici" olduğunu düşünmek,büyük bir hatadır...Her ergenlik çağına girenleri "iğrenç" olarak nitelemek daha da büyük bir hatadır...Bunlar benim suçum değil,ben böyle düşünüyorum.

bir yanlış anlaşılmayı düzeltmek istiyorum:hocalarımın abaza olduğunu düşünmüyorum.bunu da yazımda hiç söylemedim.sadece hocalarımın beni yanlış değerlendirdiklerini düşünüyorum.Bunun da toplumda genel bir yanılgı olduğu kanısındayım.Geleneksel yorumlamalara dayanarak her yeni erginleşmiş bireyi "abaza" diye nitelemelerinden bıktım usandım.Bunu ağızlarıyla söylemeseler bile,anlıyorum bunu hem de çok net anlamamak mümkün değil ne yazık ki...Her ne yapılacaksa yapılsın ama,gelenekler eğitime karıştırılmasın...

ne yazsam ne söylesem.....
öyle bi yazmışsın ki sekiz dokuz defa yazdıklarımı sildim

Kahrolsun ulusal egemenlik. İnsanın vatanı yoktur!

Pantolonundan hallice olduğu gözlemlenen cinsel organın boyutlarına istinaden şerefsiz ilan edilmek?
Bilmiyorum sürekli ereksiyon halinde falan mı dolaşıyorsun etrafta ama neyse.. Bu da tanrıya inanmak için farlı bir sebep olsa gerek.
Her evre kendisinden öncekinin zorunlu bir sonucu, kendisinden sonrakinin de hazırlayıcısıdır. Fakat sebep tarafımızdan bilinmediği için sonucu kestiremez, anlayamayız. İnsanın anlayamadığı, anlam veremediği her durumu tanrıya yıkmasını biraz da “üst ben”liğe bağlıyorum. Kendisinde eksiklik olarak gördüğünü ya da kavrayamadığını dışsal bir güce bağlayarak teselli bulmak.. Ne var ki tanrı da batıl bir inançtır.

OBERO!!!

Olm, bu kızlarla zorun ne bu kadar? La boylu poslu bir delikanlıymışsın; daha ne istiyorsun? Tamam, devede de boy var diyeceksin; ama biraz oluruna bıraksana işleri Olm herkesle iyi geçinemezsin, herkesle iyi ilişki kurmak da öyle özenilecek bir şey değil. Bak ben kimseyle geçinebiliyor muyum ; yakında forum olarak engizisyon mahkememi kuracaklar

Mey kasemi kırdın yere vurdun Tanrım
Zevkimden edip sanki ne buldun Tanrım
Gül renkli şarabım yere döktün tekmil
Zannım budur ki sen de sarhoş oldun Tanrım...

Hayyam...

Ya obrero , yazıyı okuduktan sonra dönüp yaş ibaresine bakasım geldi benim.
Yani yaşadığın sıkıntıları pantolonuna sığmayan çükünle, saçınla sakalınla ve uzun boyunla ilişkilendirmen ne kadar komik.
Tanrı inancını sığınma ve korunmaya çalışma ayrıca tesellli bulma aracı olarak kullanmışsın ya bir de buna güldüm ben..

gidiyorum.arada gelir gülerim ben yine

Ağzımda Bal Gibi Tatlı Bir Türkü.
Bir İner Bir Çıkarım Bu Yokuşu