kişisel bir intahar..

amaaaannnn yine mi aşk acısı çektiği için ölümü isteyen biri...geçer hiç merak etme...ben de yaşadım biliyorum...bi süre sonra alışıyorsun...

dudaklarımı kanatırcasına ısırıyorum günlerdir ve dilimin ucunda küfre dönüyor her sözcük...

Bu nasıl birşey arkadaş. Bir de ben yaşayıvereydim nolaydı..
Bir heves dolanıyorum ortalıkta ...

Buraya bir parantez açmak isterim..

O aşklar eskidenmiş, karasevdaya tutulupta kavuşamayanlar, istemediği biriyle evlendirilmek istenen çocuk yaşında ki kızlar öldürürmüş kendini. Oysa şimdilerde garip bir modadır bu. O kadar bir başına bırakıldık ki , tek başımıza kaldığımızda hareket edemeyip boğulacağımızı düşünüyoruz belki.Aşk bile tamamen içi boşaltılmış ve terkedişlerle perçinleşmiş bir duygu şimdilerde.
Ne zaman ki biri gelip buraya ben intihar ettim ama başarısız oldum veya ben kendimi öldürmek istiyorum dediğinde benim aklıma herzaman ilgiye ihtiyacı var fikri düşüvermiştir. Bu nedenle biri intihar etmek isterse , kimseye söylemeden eder. Yardım çağrısı için, daha değişik yollar denenmeli..

öperim alayınızı gidiyorum ama paniklemeyin gelirim

Ağzımda Bal Gibi Tatlı Bir Türkü.
Bir İner Bir Çıkarım Bu Yokuşu

İNTİHAR EDİNCE BİRŞEY OLMUYOR.TANRIYA İNANIOSAN ZATEN DAHA İİ BİR YERE GİTMEYECEĞİNİ BİLİOSUNDUR.YOK İNANMIYORSANBİR KIZ YÜZÜNDEN ÖLECEKSİN WE O HAYATINA DEWAM EDECEK..EWLENECEK,BAŞKA BİRİYLE OLACAK,ÇOCUK YAPACAK VB....YANİ O hayata dewam edecek sana 2 güzel laf söyleyeyim:
1.
ağlasanda gülsende nafile
bu hayat geçmez zahile,
sen dursanda yürür bu kafile
2.
Ægroto dum anima est, spes est
Hasta nefes aldıkça, umut vardır.

Ben hayatımı artık aramya atadım.Umarım onu bulabilirim.Beni yaratanı arıyorum.Ve eminim ki benim amacım orda saklı.Çünkü bunca müthiş bir tasarım boş bir şey olamaz. Yada olmamalı en azından.
umuyorum ki bir amaç vardır yoksa hayata acaip derecede sövcem.

Yalan samanlığında , Gerçekliğin acı dikenini arıyorum.
_____MEHMET ORHAN_________
Düz yolları sakladın, çıkardın yokuşları
Hamal gibi sırtıma, yük ettin acıları
Payıma düşürdüğün; hazan sarısı renkler
Her köşede kederler,benim yolumu bekler
Sancılı yanlarınla, hep kahır çekiyorum.
Benimle derdin ne? Onu da bilmiyorum.
Nerdesin diye sordum! Kaf dağını gösterdin.
Zümrüdü Anka’ya bin; seni getirsin dedin.
Dedim ya Ey hayat; bu aralar yordun beni,
Tercih et dedin; elbise yerine kefeni
Sevinme! Yorgun sabırla, yokluğuna inat,
Tırnağımla yapıştım, Varlığına ey hayat…