kaynağı insan olan tarihsel birikintilerin toplamına dair

bu maile cevap olmayacam sanıyorum öğrenci bir arkadaş yazmıştır. hevesini kırmayayım, ama çok komik ti arkadaşa kocaman bir gülücük yollarken yazıdaki (((bozuk dil-tahribat-kaynak-saygılar sunma))) hiç güleceğim yoktu hahaha

-----------------------------
bana yollanan bir maili paylaşarak bazı konulara değineceğim. değineceğim konular bir düzlemde akar olmayacak parçaçık şeklinde olacak. ve parçaların bütünleşme anında cevap ve anlam çıkacaktır sistemsel bir tarz ve yöntem izlemeceğimi önceden belirtiyorum, konuyu felsefe bölümüne açmamdaki amaç, parçacıkların bütünündeki genel toplamda ortaya çıkacaktır. anlatmak veya kabul ettirmek gibi bir iktidarci tarz izlenmeyecektir. çamur felsefesine göre günlük yaşam daki iktidarlaşma ve egemen olma gerçekliğini ortaya çıkarmaya çalışacağımi. yazacaklarımın kaynağı insan ve tarihsel gelişiminin bende bıraktığı mirastır. tarihsel mirasın üzerine yatıp kendini iktidarlaştıran her çalışma sistemin ta kendisidir. yine tarihsel ve toplumsal genel üretimlerden beslenip ortaya çıkarılan sentezler kişiye ait olamaz kişi yaptığına sadece kendi ismini veya imzasını atarsa sadece kendisini egemen kılmak istemindedir. ve bunda büyük bir zor bulunmaktadır büyük bir yıkım bulunmaktadır. sanatsal alandaki eserler sadece kişiye ait değildir, sanatsal eserler toplumsal ve tarihsel değer taşırlar, sadece kişiye ait olması mümkün değildir kişi tek başına hiçlikden birşey üretemez kişiyi etkileyen ve koşullayan birçok nedensellik ve sebepler vardır. şiir yazar o şiire kendi ismini atar bu iktidarcılıktır. sistem anlayışındaki bakıştır. peki sorarım şiir yazanlara senmi o şiiri yazdın yoksa sana yazdıran etkenlermi yazdı. sadece kendine mal etmek mülkiyete götürmekdir. hatta genelde içinde feodal bir yan taşır. bir insan demişti günün birinde "mülkiyet hırsızlıktır" işte sanatsal çalışmaların altına sadece kendi ismini yazmak hırsızlıktır. ve iktidarcılık taşır kendisini üstün kılmak gibi bir alt temeli vardır. ve bu kapitalist ilişkiler içerir dışına çıkamaz.

toprağa güneşe havaya suya sahip olamazsınız. sahip ve sahiplenmek iktidara götürür. sahip olmak özünde erildir.

kısa kısa burada zamanla ek yapacağım.

kaynak: yaşamın kendisinin kişide bıraktığı etkiler. veya toplumsallıkdan beslenerek çıkan bireyin karşıtlık duygularıdır. ve ayrıca kaynak herşey ve hiçbirşeydir.

hıııı? ve yine hıııı?

İnsanın birikimleri sadece kendisine mi dair? Doğayı ne ediciiz?

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor

Ne diyorsun yani ne bu, fikir mi, öneri mi, eleştiri mi, nedir?
Böyle salak saçma konuları ciddiye almadığım gibi, ciddiye alan arkadaşlara da gülüp geçmelerini önereceğim. Elbette amaç üretimse, ciddi bir eleştiri ya da öneriyse, oturup hep beraber değerlendirir, karar verilir ancak herhangi bir fikir üretmeden art niyetli bir yaklaşım ile taşlamak ya da egolar üzerinden mastürbasyon hevesi ile yapılan şu ve benzer saçmalıklar zaman kaybından öteye gitmez.

Kişi, sanatsal çalışmasına imza atmakla, toprağa, güneşe, suya sahip olmaz. Bir kere bu tabiata aykırıdır. Esere atılan imza, onu kimin ürettiğini gösterir. Bu mülkiyet ya da sahiplenme olarak adlandırılamaz. Eser altında imzası olarak da paylaşılabilir. Altında imza olması onu paylaşılmaz kılmaz. Bu işi kazanç sağlamak için yapmıyorsa, kişinin imzasını atması ona itibar dışında bir kazanım da sağlamaz. Ve itibar mülk olmadığına göre, yukarıdaki tez de sahibi gibi duvara toslar.

bütünün içindeyiz bütünden kopamayız bütünde bizi dışına atamaz. doğada bütün içinde bir parçadır, insanda doğa içinde bir parçadır, parçalanmaya yüz tutmuşsada zihni zihnin işleyisi tesadüflerin düzensiz düzenliliği ile çıkan kıvılcımların aydınlattığı kadar görebiliyor, aydınlıkda görenlerde genelde özün kara olduğu gerçeklikde hiçbirşey göremezler, ve göremedikleri için kendi hiçliklerini örtmek için hiçlikde kaybolup hiçe rağmen hiçi soyut olarak var etme telaşında olurlar. bu kısım kış armudunun verdiği kokudan çıkan kelime yığınıdır.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------
parçacıkların dökülmesine devam

sahip olmak veya sahiplenmek bunlar birbirini besleyendir. buna rağmen mevcut olanı red etmek nasıl oluyor. sistem karşıtlığı neden oluşuyor sisteme göre ise yaşam ve bakış karşıt olmak nedendir, karşıtlık iktidara olan özlemdendir. eleştirmekde var olanın yerine geçme isteminden kaynaklı bir acıdır. karşıt olabilmek için mevcut olandan pay almamak mevcut olandan beslenmemekten kaynaklı gelişen bir ruhsal duygu durum olabiliyor bazen.

neden isim yazılır yazılara ve neden kitaplara isim yazılır. neden bir sanatçı şiddeti red ederken bir tarafdan yıkarak kırarak çıkardığı heykeli neden göremez. neye göre bakıyor neye göre düşünüyor var olan güdük durumu aşabiliyormu peki.

sanatın oluşumundaki temel nedenleri araştırmak gerekir. veya yazarların yazabilmek için geçirdiği tarihsel durumu göremek gerekir. yazarlar ve çizerler hangi sınfsal ve düşünsel bir insan grubundan çıkagelmişlerdir. neden sadece kendilerini sanatla ifade etmek gibi durum içindeler bunlar devam edip gider. sadece sanatla kendisini ifade eden birey silik bireydir, yaşamdan kopuk sorunlu bireydir.
iktidar savaşına girmeden kolay yoldan kendi iktidarını yaratma peşindedir, çeşitli örneklere bakarsak sanattın belli bir norma getirme zorlanımı burjuva kökenlidir. ve burjuvazi çatışmadan uzak durmak için kendi genetik kodlamalarını sanatsal uyusşturucular ile bir nevi korumaya almıştır ilk başta. yani büyük adam olmak sanatçı olmak gibi elitleştirme burjuvazi kökenlidir buna burjuvazi demeyelimde mal mülk sahibleri insanlar diyelim.

felsefecilere bakalım bunlar nasıl kökenlerden ve yaşam koşullarından çıkagelmişlerdir. felsefedeki elitleştirme neden yapılmıştır. halen günümüzde bin yıllar öncesinden gelen düşünceler ile düşünülüyorsa bunun nedeni nedir. neden günümüzde felsefe tıkanma durumuna gelmiştir. sadece geçmiş çöp düşünceler neden iddalı olaral öğretilir ve güncel tutulur.

sanat ve düşünceye yön veren anlayış nedir. sanat ve sanatçı kelimeleri neden kavramlaştırılıp elitlertirmeye gidilmiştir.

sistem neden tüm düşünce ve akımları kategorize edip sınıflandırıyor, neden zaman kavramını dayatıp insanları belli ölçüye çekmek ister. düzen neden var edilmiştir disiplin neden gereklidir bunlar kimlerin veya neyin işini kolaylaştırıyor düşünmek gerekir. peki bizler düşüncelerimizde ne kadar kendimiziz var olan düşünce ve ifade biçimlerini aşabiliyormuyuz da farklı bir düşünceye sahip olduğumuzu sanıyoruz. kelimelerin dizilişleri dildeki iktidarcı egemen mantık insanı var olandan ne kadar farklı kılar.

mülkiyet sahibi olanlar asla düşüncenin gelişiminde yer alamazlar onlar mülk edinmek ve mülklerini korumak için herşeyi saptıracaklardır. ve mülk sahibi olan zaten özgür düşünce üretemez kendisine ait bir benlik olamayacaktır.

eğer birileri kendilerini kavramsal olarak bir potada eritiyorsa veya imgelerle kendini reklam ediyorsa A felsefesinden hiç şey anlamamış demektir. veya A düşüncesinden nemalanmak için sahte davranışsallığa sahiptir. özgür düşünce ve özgür eylem ve yaşam bireyin arınmışlığı ile mümkündür. kendini bulabilmesi içinde bağlı olduğu sistemsel bağlardan kopmasıyla ve yenisini yaratmasıyla mümkün olacaktır.

günlük yaşamda ne iseniz o sunuzdur. cebinde para varsa sözün gücü kurtarmaz hiçbirşeyi.

kaynak: hiç yazılmayan çamurun kitabından alıntı, çamur filozofu

bir sinema film diye bir yazı yönetmen bilmem şu bana ne yahu. ben filmi izlerim yönetmeni neden bilmek zorundayım. ama olmaz yönetmen tanrıdır tanrı kendisini kullara göstermezse nasıl tanrı olduğu bilinecek.

sizi var eden nedir, geçmişin çöplüğünde dolanıp birşey bulmuş olmakmı.

.....

<<< kaynak: hiç yazılmayan çamurun kitabından alıntı, çamur filozofu>>>

Ha ha ha... Hani yönetmen önemli değildi, hani yazar önemli değildi, hani insanın ürettikleri kendisine ait değildi ve de önemli değildi, hani birşeyin altına bişeyi damgalar gibi ad yazmak mülkiyetti hatta hırsızlıktı...

<<<ama olmaz yönetmen tanrıdır tanrı kendisini kullara göstermezse nasıl tanrı olduğu bilinecek. >>>

Nüfus kaydında geçen adı yazmakla rumuzu yazmak arasındaki tek fark para kaygısıdır. Gerisi tamamen aynı dürtü.

Yani hayret etmemek elde değil böyle bir duruma.

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor

iyi yakaladın nasıl anladın vurguyu hayret ama kış armudu uzun dayanır ondan sanıyorum.

Kendine bir bak; her insan gibi iki gözün, iki kulağın, iki kolun, iki bacağın var. Her insan gibi nefes alıyor, yiyip içip sıçıyorsun. Karşı olduğunu iddia ettiğin sistemlerin nimetlerini sonuna dek kullanarak onlara prim vermektesin. İnterneti kullanmanı vesaireyi geçiyorum da nefes alman bile yetiyor düzenleri desteklemen için. Zaten kendin başlı başına bir sistem, organizmasın. Ve bu denli düzen düşmanı olduğunu iddia ederken onu yok etmek için ne yaptın? Hani eylemin? Var mı onu beslemekten başka bir edimin? Hani eylem de eylem diye tutturunca görmek istiyor insan. Yani bu kadar sistematik bir yapıda olup da sistemlere karşı olduğunu iddia etmenin tezatlığı seni rahatsız etmiyor mu?
Sorunun basit; dildeki kullanımı ile yasa, düzen, sistem kelimeleri, sistemlerin ya da düzenlerin varlığı paranoyakça bir hal almanı sağlamış.
Nedir sistem? Yasa ve düzen?
Fiziksel dünya ile toplumsal dünyadaki olguların zorunlu bağlantısı ve ardıllığı içerisinde baş gösteren doğa yasalarının kaçınılmaz gücü değil mi?
Boşuna kıvranma, bu yasalara karşı çıkamazsın. Sen varlığınla onların eserisin. Ölmekle bile cesedin besleyecek o düzeni, organizmaları, sistemi, yasaları. Gerçek şu ki, bu yasaların kölesiyiz. Ancak bu kölelikte küçük düşürülme söz konusu değil. Ve kafanda kurguladığın kuramın gerçekte karşı olduğu düzen ya da sistem bunun benzerleri değil. Görmüyor musun, yazdığın her iletinin beraberinde ismin çıkıyor. Ve bu lanet alanlara yazarak bile besliyorsun düşmanım dediğini.
Sanatın oluşumunda temel nedenlerden bahsetmişsin, nedir onlar?
Yer, gök, dağ, bayır mı?
Bunlar olmasa sanat olmayacak mı sanıyorsun?
O halde yer, gök, dağ, bayırla sınırlı insan beyni neden her eserde farklılık gösteriyor?
Neden hep aynı melodi çıkmıyor?
Bir sanat eserinde belirleyici olan esas, sanatçının zekası, hayal gücüdür.
İmgelem sınırsızdır.
Birey, sanatsal olarak nitelendirilebilecek bir çalışmada, toprak, güneş, su imgeleri kullanmakla onlara sahip olmaz. Ancak bunların kendisine kattıklarını aktarabilir.
Kavramlarla beynini sulandırmışsın; filmin kurgusu yönetmene değil, senariste aittir. Tanrıdırlar ama yönetmen kadar tanınmazlar.

bu konuyu felsefe bölümüne açmıştım. ancak yazı taşınmış müdahale edilmiş, ve üstelik ne bilgi nede ikna edilmiş değilim. bu durumda yazdığıma tanrısal bir güçle müdahalemi edilmiş anlamalıyım.

diğer noktada kişiyi tanımlama veya belli tanımlar içerisine hapsetme olayı var. bu insanın gösterdiği belki kendisine ait olmayan bir yan bilemiyorum?

neden insanlar belli tanım içerisine alınır anlamış değilim cahilliğimden olsa gerek.
neden herkesi sabit bir düşünsellikte ifade etmek gibi durumlardayız, herkesin herkes gibi düşündüğü bir dünyada olmak sıkıcı olmazmıydı.

sonuçda ben kendimi tanımamışken daha, bir başkasını anlamam mümkün değil. ben kendimi tanımadan bir başkası beni tanıyıpda sorunları çözmeye gitmesi garip değilmi?

yazdıkların genel hatları ile bilinenlerdir birşey diyemem zaten. ama halen kullanılan yöntemde tinsel bir zor olduğunu belirtebilirim. yazıdan çıkardığım kadar.