Atakürt

arkadaş,sen böyle bir ayrımcılığa vardırırsan bu işi, Kürtler ne yapsın? onlar da işte bu yüzden bağımsızlık arayışı içindeler.Türklerin kendilerini böyle tanımlama hakkı varsa, elbette Kürtlerin de olacaktır..Kürtler de kendi iç göçlerini yaşamışlardır..Akıl almaz işkencelerden geçenler olmuştur.Bu üstünlük taslama zihniyeti yüzünden çileden çıkıyorlar.Onların yerinde Türkler olsaydı onlar da böyle yapacaktı.

ve cellat uyandı yatağında bir gece...TANRIM dedi, BU NE ZOR BİLMECE...ÖLDÜKÇE ÇOĞALIYOR İNSANLAR, BEN TÜKENMEKTEYİM ÖLDÜRDÜKÇE!!

...belki de başkaları da aynı düşünce ya da isyanlarlar da oldukları için bugün senin onlara terörist dememene yol açıyordur...umarım anlatmak istediklerini anlatabilirsin,ama ilk önce anlayarak...

Ahmet Altan



Orgeneral Yaşar Büyükanıt’a
Benim büyük dedem paşaydı.
Babamın anlatımıyla söylersek, “öyle operet generali değildi, soluğu barut kokan gerçek bir generaldi.”
İyi eğitim görmüş bir topçu kumandanıydı.
Çanakkale’de savaşmıştı.
İsmet İnönü’nün hocasıydı.
Ben on yedi yaşında genç bir stajyer gazeteciyken ziyaretine gittiğim İsmet Paşa, beni “senin deden benim hocamdı,” diye karşılamış, bana dedemden söz etmişti.
Çabuk parlayan öfkeli bir yapısı olduğu için ordudaki lakabı, Deli Hasan Paşa’ydı.
Ben onun hikâyelerini dinleyerek büyüdüm.
Askerlik mesleğini bugünkü muhtıracı birçok generalden daha fazla ciddiye almamın, savaş stratejilerine meraklı olmamın, komutan biyografilerine ilgi duymamın nedeni büyük bir ihtimalle çocukken dinlediğim “paşa dedemle” ilgili hikâyelerdir.
Bir generalin nasıl birisi olması gerektiğine dair bilgim var.
İyi bir general ölümle hayat arasındaki o ince çizgide sağlamca durup, kendisine emanet edilen askerlerini, ülkesini, insanlarını korur.
Bunu yapabilmesi için aklını tümüyle işine vermesi, dürüst ve adil olması, askerlerinin kendisine sonsuz bir güven duymasını sağlaması gerekir.
Dünyanın en zor işlerinden biridir yaptıkları.
Onun için, iyi “komutanları” sadece kendi insanları, kendi ülkeleri değil bütün dünya saygıyla anar, ansiklopedilere bakarsanız “düşmanla” iyi savaşmış, savaşırken cesaret ve yaratıcılık göstermiş generallerin isimlerinin, en parlak bilim adamlarıyla ve sanatçılarla birlikte yazıldığını görürsünüz.
Buna karşılık “düşmanla” değil de kendi halkıyla savaşmış, diktatör olmuş generaller dünyanın ortak lanetinin hedefi olurlar.
Öğretmenlikten komutanlığa geçmiş Giap saygıyla anılırken, Pinochet ve Franco gibiler insanlığın dilinde birer küfüre döner.
Ben ordunun siyasete karışmasına tamamen toplumsal ve hukuksal nedenlerle karşı çıkarken, siyasete müdahale eden generallere de mesleklerini iyi yapmadıkları için kişisel bir kızgınlık duyarım.
Bir generalin generallikten vazgeçmesini anlamam çünkü.
Siyasete bulaşmak bir generali, dürüstlükten ve adaletten uzaklaştırır.
Güvenilirliğini azaltır.
Doğrusu ya, bizim generallere de, onlardan mesleklerinin gereğini yerine getirip dürüst ve adil olmalarını bekleyerek bakarım.
Öyle olmadıklarında üzülürüm.
Türkiye’nin Genelkurmay Başkanı Orgeneral Yaşar Büyükanıt’ın yanına çağırdığı bazı gazetecilere bizim gazeteyle ilgili söylediği sözleri okudum dün sabah.
“O gazetenin finansörüne bakın” demiş.
Gazeteciler baksınlar.
Ama gazetecilerin bakması yetmez, bir genelkurmay başkanı bir gazetenin “finansöründen” kuşkulanıyorsa emrindeki bütün istihbarat örgütleri de bakmalı.
Orgeneral Büyükanıt da, bu gazete de toplumun önünde duruyor.
Böyle imalı bir suçlamadan sonra birimizden birinin toplumdan “özür dilemesi” gerekiyor.
Çoğu gazeteci kılığına girmiş “psikolojik savaş” elemanlarının çoktandır bizim gazetenin “Fethullahçı” olduğunu, AKP’li olduğunu, Soroz’cu olduğunu, o “kaynaklardan” bize para aktarıldığını yaydıklarını biliyorum.
Onlara aldırmadım.
Ama Genelkurmay Başkanı da söylediği zaman ciddiye almak gerekir.
Bu gazetenin hiçbir cemaatle, partiyle, örgütle ilişkisi yok.
Kendi patronları dışında hiçbir para kaynağı yok.
Biz, varlığımızı büyük zorluklarla sürdürüyoruz.
Bütün devlet bankaları da, özel bankalar da bize kredileri kestiler.
Başka gazetelere milyarlarca lirayı gözü kapalı veren bankalar bize küçücük miktarlardaki paraları bile vermiyorlar.
Düşmanlarımız her yandan nefesimizi kesmek için saldırıyor.
Dostlarımızın çoğu, bu kavgada seken bir taş bir yanlarına değer diye mevzilerine çekilip saklandılar.
Sadece sayfalarımızdaki ilan miktarına bakmanız bile açıklar durumu.
Sizin bize “dost” sandığınız insanlar en kritik anlarda paralarımıza el koyup bizi boğulmanın eşiğine getiriyorlar.
Sayıları her gün biraz daha artan okurlarımızdan başka gerçek dostumuz pek az bizim.
Eğer herhangi biri, bu gazetenin o söyledikleri örgütlerle “gizli” bir ilişkisini, “gizli” bir para kaynağını ortaya çıkarırsa, belgesini değil sadece bunu düşündürecek bir ilişkisini göz önüne sererse, burada, herkesin önünde şerefim üstüne yemin ediyorum, o gün bu gazeteyi kapatıp arkadaşlarımla birlikte gideceğim.
Öyle, “komuta kademesince onaylanmış belge yoktur” falan gibi açıklamalar yapmayacağıma emin olabilirsiniz.
Şimdi, Orgeneral Büyükanıt, gazetecilere söylediği o “gizli finansörün” kimliğini açıklasın.
Dürüst ve adil bir generalin yapması gereken budur.
Orgeneral Büyükanıt’tan da bir “generale” yakışanı yapmasını beklemek hakkımız.
Biz “gerçekleri” açıklayacağımıza söz vererek başladık bu gazeteyi yayınlamaya.
Bu, bize çok düşman kazandırıyor.
Düşmanlardan ve düşmanlıklardan çekinmeyiz.
Ama isteriz ki dostlarımızla olduğu gibi “düşmanlarımızla” da övünebilelim.
Bu övünmeyi bize bağışlayacak tek şey onların dürüstlüğüdür.
Ama tabii şunu da düşünmüyor değiliz...
Dürüst olsalar niye gerçekleri açıklayan birine düşman olsunlar ki?

22.06.2008

işte ahmet altanın genelkurmaya basına meydan okuyan bu yazısı.sorosçu fettullahçı akpci diyenlari büyükanıt paşa haklı çıkarabilecek mi bakalım

"kendi kimliğini ötekinin varlığına göre konumlandırmak hastalıktır. kimliğini yaşatman için sana bir düşman gerekiyorsa, senin kimliğin hastalıklıdır"
hrant dink

insanlar madalyonun bir tarafını görmemeli obur tarafıda olduğunu düşünmeli bana yapılmasını kabul etmediğim başkasına yapılabilir soysuzluğundan kurtulmalı

Bu kemalist jargonun "soros" ezberini aşıpta empati kurmayı becerebilmelerini beklemek hayalcilik olurdu zaten.

Nerde sizlerde bu zihniyeti kavrayabilecek yürek ve bilinç !!!

Türkiyeye geldiğimizden beri öyle poh pohlanmışızki Başlığı görür görmez ülperdim sinir oldum...

Atatürk gibi birçok insanın "kutsal" saydığı bir kelimeyi nasıl böyle iğrenç bir şekle dönüştürürler.
Sonra yazıyı okudum ve kendi düşüncelerimden utandım.

Oysa 5 yaşında dolu yağarken, herkezin koşturmasını görünce anneme sormuşum...
-Anne herkez neden koşuyor böyle..? yoksa türklermi geliyor..?
-Annee gelmesin türkler. Diyip ağlamışım.

(Bulgaristan göçmeni bir türküm ve kreşte nasıl bir türk düşmanlığı-korkusu yerleştirdilerse artık, tepkim bu olmuş.)

Yurdda kalırken oda arkadaşım bir kürttü(kürt miliyetçisi) ve gece yarılarına kadar tartışırdık ben anlayamazdım onu hatta sinir olurdum. Hiç empati kurmamışım oysa. Ancak bu empatiye bu herşeye rağmen vatan toprağından bir karışın bir başka millete verilmesine karşıyım. Eminim Kürtlerinde toprakları şekillendiğinde aynı duyarlılıkta olacaklardır.(Kuzey ırak artık kürdistan olmanın eşiğindedir diye düşünüyorum...)

Her yazısı gibi bu da mükemmel...
Ahmet Altan sen hep varol...

Birbirimizin ötekisi olmadan farklılıklarımızla bir olabilsek...

I HAVE A DREAM... (Martin Luther King)