İnsan Kaybetmek ...

ben artık biriktirmeye karar verdim...herkesi oldugu gibi...

"biz televizyon izleyerek, milyonerler, sinema tanrıları, rock yıldızları olacağımıza inanarak büyüdük ama olamayacağız... hepimiz heba oluyoruz... bütün bir nesil benzin pompalıyor, garsonluk yapıyor ya da beyaz yakalı köle olmuş... reklamlar yüzünden araba ve kıyafet peşindeyiz... nefret ettiğimiz işlerde çalışıyor, gereksiz şeyler alıyoruz... bizler tarihin ortanca çocuklarıyız... bir amacımız yok; ne büyük savaş ne de büyük bir buhran yaşadık... bizim savaşımız ruhani savaş... ve bunalımımız kendi hayatlarımız..." Chuck abi

Kaybettiğine göre, onu yitirmeyi göze almışsın demektir. Ve bu sonu biraz da kendin hazırlamışsındır. Bi ölüm bu ezberi bozar.

** Gözlerinin benimle konuşabilmesi amacıyla; dudaklarını birleştirdiğinde bin yüzlü bir aynayla yakaladım bakışlarını. Ve gözleri benimle konuştu... Nietzsche

insan kaybetmek...kişiye bağlı bazısı tam bi sülük gibi yapışır ve kaybolmak bilmez.bazısı ise 'tam yanında 'olduğu için kaybetmekten ölesiye korkarsın....

kime göre kayıp?kime göre kazanç?insan kaybetmek kazanmaktan daha zor diye düşünüyorum.. geçmiş yapılan güzellikler hatalar birşekilde aklınızda kalıyor.. kişiyi kaybediyorsunuz ama hatırları hep sizinle bir ceza olarak kalıyor..

Bana cübbesinin altına saklanmş ateist bir rahip,ustasını öldürmek isteyen bir çırak,patronundan nefret eden bir hizmetçi verin Dünya'yı yerle bir edeyim..

'gözlerin bir adım öteyi görmüyorken,
körleri neyle yola getirme sevdasındasın..?'

insan kaybetmekte burada hep silmek, birleşememek vs. gibi durumlardan bahsedilmiş.o durumlarda akılda genelde kötü şeyler kalacağından o kişiler bir şekilde unutulur gelir gider çok nadir istisnalar haricinde...ama ya hayatının en önemli yerinde bir insanı geçek anlamda 'ölüm' kaybedersen bu insana çok koyuyor unutamıyorsun yerine birilerini koymaya çalıştıkça hepten allak bullak oluyorsun hepten unutmaya çalıştığın kişi -benim için sevgilim 12.04.08 02:52- hepten aklına geliyor biz insanların buda durumun en kötüsü bence ...hayatın bir anda tepe taklak

Çığlığımdaki sessizlikte boğuldum !!

SEVGİLİMİ ve DOSTUMU kaybettim ama keşke boyle bi kayıp yaşatmasalardı bana ölüm almış olsaydı onları ben yine yaşatırdım ama içimde ölmeleri onları yaşatmama izin vermiyor artık...

tırmandım, tırmandım, düşledim, düşündüm; ama her şey sıkıYoRDu beni. Ağır işkenceden yorgun düşmüş ve daha beter bir düşle uykusundan uyandırılmış bir hasta gibiydim..