lekesiz zihnin gün ışığı...

Janice · #1 (**permalink**) 08-02-2008, 21:18

eternal sunshine of the spotless mind... (lekesiz zihnin gün ışığı)... ayrılık üzerine yapılmış en iyilerden biri olması kuvvetle muhtemel bir film 'sil baştan' ismiyle gösterime girmişti yanılmıyorsam sene 2004...
konu şu... kız adamı terk eder ve bir kliniğe gidip hafızasını sildirir... adam bunu öğrenince aynısını yapmaya kalkar öfkeyle... fakat hafıza silinme işlemi başladığında anıları söküp atmanın o kadar kolay olmayacağı görülür... dile kolay derin bir aşk yaşanmıştır izlerini kazıya kazıya...
son zamanlarda bu filmi düşünür oldum...
böyle bir şansları olsa daha mutlu mu olurdu acaba insanlar???...

ucuzfilm · #2 (**permalink**) 08-02-2008, 21:39

film memleketimizde tüm dünyada kült mertebesine ulaştıktan sonra hatta neredeyse dvd siyle birlikte gösterime girmiştir. dağıtım şirketlerinin bu ayıbını hatırlattıktan sonra...
ne kalırdı bize diye düşünürüm, yaşadığımız o acılı ve kederli anların yerine ne koyabilirdik, bir sevdadan bir diğerine bile akamayan (unutmak pahasına hep söylenir ya) yüreklerimize ne koyardık... büyük boşluklarla yaşardık herhalde. hep söylenir ve ben de inanırım her acı yüzümüze derin çizikler atıyorken ve bizim yaşamışlıklarımız o çizgilerden ve kanayan taraflarımızla varoluyorsa...
ben almasamda üstadın dediği gibi o yaraları her defasında kanırtsam...
içkiye ve sigaraya versem kederden kendimi...
pürüzsüz bir ciltle mutluluktansa kederli bir yüzle mutsuzluğu yeğlerim...

Janice · #3 (**permalink**) 08-02-2008, 21:50

Alıntı:

ucuzfilm´isimli arızadan alıntı

ben almasamda üstadın dediği gibi o yaraları her defasında kanırtsam...
içkiye ve sigaraya versem kederden kendimi...
pürüzsüz bir ciltle mutluluktansa kederli bir yüzle mutsuzluğu yeğlerim...

yaralarımızı kanırtalım kanırtmasına kendimizden geçtik artık zaten... biz değil onlar için... o yakınımızdaki asla mutlu edemediğimiz... sadece anlık seviçler yaşatıp sonra dipsiz kuyulara attığımız... ne yanımızdakini ne uzağımızdakini ne içimizdekini kalpten gülümsetemedikerimiz için... en güzel hediye olurdu belki bu... kendimizi onların hafızalarından sildirmek...

ucuzfilm · #4 (**permalink**) 08-02-2008, 22:30

hediye... elbette... ya da şöyle bir alternatif geliştirsek nasıl olur... nasıl olsa acıya meyilliyiz ve ille ki her ilişki beraberinde kederde getirecektir. hem bize hem ona. hiç uğraşmasak ve girmesek kimselerin hayatına... ne şiş yansın ne kebap... konuyu saptırmadım umarım janice. hani ben "yaşadıklarımızdan öğrendiğimiz birşey var" kıvamındayım. öğrendiklerimiz acıda olsa...

Janice · #5 (**permalink**) 08-02-2008, 22:47

en güzeli o aslında belkide... kimsenin hayatına girmemek... kimseyi sokmamak hayatımıza... bu mümkün belki... sorun hayatına girmek de değil ama... biri hayatımızda değildir ama içine almıştır bizi mesela... yada biz biriyle hayatı paylaşmıyoruzdur ama ruhlarımız birliktedir... ama bu yetmez hayatımıza almadığımız için mutsuz ederiz bu kez... her durumda şişte yanıyor kebapta sanırım

yaşadıklarımızdan bişey öğreniyor muyuz bundan da emin değilim artık... o an için evet... ama sonrasında değişmiyor bişey hafızamız zayıf sanırım

Sosyopat · #6 (**permalink**) 08-03-2008, 20:53

birilerini dahil etmek hayatımızın ortasına yada müdahil olmak bir başka yaşamın orasına burasına...bu dialektiksel açıdan normaldir de,bunu yapmamak zorunlu bir yanlızlıktan başka nedir ki?? hele de yapmak istememek,bu tamamiyle soyutlanma isteğidir üzerimize geçirdiğimiz insanlık elbisesinden...iletişim ve onun getirileri (her ne olursa olsun) bizim en kutsal hak ve zorunluluklarımızdan biridir...şuna da inanıyorum ki ne kadar soyutlanmak isterse istesin birey....sarılma anında kendini mümkün olduğunca teslim etmek ister,ha bunu ne kadar yapabilir artık o sıyrılma isteğine kalmıştır yaşamdan...ki ölüm anında bile kefen altı pörsümüş bir bedenle sarılıyız taaa ki petrolleşene kadar...

elanvital · #7 (**permalink**) 09-03-2008, 19:02

Unutmak diye bişey yoktur.Hatırlamamak belki evet...Anılarını kaybetmek daha mutlu yapar kişiyi bence ama o zaman o kişi kim olur?

dinleyici · #8 (**permalink**) 03-04-2008, 01:29

anılarımızı silip atsak olmaz...
Bir şekilde hakkından gelmeliyiz acının...
Ama bazen de önyargılar biriktirerek, onun hemcinslerinden nefret ederek, yeni gelenden de bunun acısını çıkartarak ve yeni ilişkimize eskisini taşıyarak yaparız...
bu ne demektir?
insan her zaman o acının hakkından gelemez demektir, her zaman acı insanı olgunlaştırmaz demektir.
Ama affedebilirsen, seçimlerine saygı duyarak ayrılırsan sevgilinden, kabullenirsen ve bu ayrılığın senin kişilik zafiyetlerinden değil de sadece birbirinize uygun olmadığınızdan kaynaklandığını düşünürsen o zaman hayata kaldığın yerden tek tabanca olarak daha güçlü bir şekilde devam edersin.
her zamanki gibi bu işte de zayıf ve güçlü ayrılır.

mOr_gözyaşı · #9 (**permalink**) 26-07-2008, 19:44

Alıntı:

elanvital´isimli arızadan alıntı

Unutmak diye bişey yoktur.Hatırlamamak belki evet...Anılarını kaybetmek daha mutlu yapar kişiyi bence ama o zaman o kişi kim olur?

KENDİSİ OLAMAZ O KESİN.

uykusuz · #10 (**permalink**) 26-07-2008, 19:49

mutluluk sağlıklı bir beden ve silik bir bellekte daha güvendedir bana kalırsa.