Üstadla Konuşmalar- House Of Duarden

dorleon · #11 (**permalink**) 13-02-2007, 12:31

Üstad'ın eline sağlık ... Ne demişise hoş demiş ... Ne etmişse iyi etmiş ...

#12 (**permalink**) 18-02-2007, 01:30

Alıntı:

Az hüzün.az kırgınlık, çok şarap her zaman iyidir....

Zaman gelip geçeyiyor, beynimin içinde yalnız senin adım seslerin yine uzun bir yolculuğun içindesin başka birşey yok....

bu uzun yolculuğun başında her ayrıntısını görürdüm yüzünün ,ordan hayallerine ve umutlarına yolculuk ederdim kırgınlık ve umutsuzluklarını sana armağan ettiğim zaman ki şaşkın ifadene ve yıkımışlığıda...

Ne kadar süre geçti 600 küsür günmü, saat mi yılmı, saniyelere düşman zanlardan sonra ......

Beynimin içinde ayak seslerin o sesi yakalamak için ne kadar gezdim ve nereleri, anka kuşunun peşine düşüp sırrı aradım sonra 75 bin liralık bir sonu beceremedimde milyonluk kadehlerdeki kan kızılında kendimi ve o sesi unutmaya çalıştım...

az hüzün, az kırgınlık ve çok şarapın her zaman ne kadar güzel oldugunu ögrendim ve yüzünün her ayrıntısı silinsede yüreğimi ısıtan o gülümsemeyi unutamayacagımıda

Değişik ama basit bir hikaye üstad bu , ne ben seni nasıl eleştirebilirim mi bunlara benzer duygular yada gerçeklerim hiç olmadımı , dogru kimbilir ama bu yazıyı eleştiremiyeceğim anlamına gelirmi üstad ama başlık yinede güzel miş ...
Şarabın varmı yanında üstad .....

House of Duarden

#13 (**permalink**) 11-05-2007, 20:49

Üstadla ara konuşma (Repeat)

Zehir zemberek kelimeler dolandı bugece üstad dilime. Ne zemberekle ne alakasımı var peki üstad bişey demiyorum. Ne kadar sahte artık gün batımı değilmi üstad ? eskiden bu kızıllık içimizde binlerce bardağı kırar, kan kırmızı şarap ruhumuza akardı... Ha evet daldan dala atlıyorum sen bana bakma üstad bende odaklanma sorunu var ne unutmak içinmi bir şeye odaklanmıyorum, yanılıyosun üstad odaklandığım anda içini görmekten bıktım da ondan sahip olmadıklarını satanlar, o olmadığı halde o olmak isteyenler yada akıllarındaki oyunlara kendini kaptıranlar inan tiksinti veriyor artık bunlar bana.... ne sende benden tiksiniyorsun hak verdim uzun zamandır bende tiksiniyorum ruhumdan aslında ama en azından ben bu konuda objektif davranıyorum ne olduğumu ve ne kadar kötü olduğumu biliyorum.. ya onlar kendilerini süslü ambalajlara saranlar yada olmadıgı gibi olanlar.... Neyse üstad en son resmi şatış rekorları kırmış ressamın o kırmızı rengi hiç bir sanatçı tutturamıyormuş geri kendi göremedi evet ama en azından senle ben gibi boşlukta konuşarak kaybolmadı üstad.. Neyse daha basit zamanlarım var artık üstad bunları düşünmemeliyim daha basit insanlar hayatıma giren ve çıkanlar umursanacak bi anı bile kapsamıyolar artık böylesi daha iyi.. onların varlığı bendeki basitliği anlaşılır hale getiriyor kendimdeki basiliği diyemi varlar? belkide?

Ha ayakkabılarım mı o 10 bin numara büyük gelenler ayakkabılığa kaldırdım çıplak ayakla yürüyorum artık.. Daha az gökyüzüne bakıyorum geceleri yada baktıgımda o sarı yıldızı aramıyorum onun varlığını bilmek yetiyor artık, seninle tanıştığımız anar kadarda içmiyorum artık sdece dostlarla alınan bikaç kadeh şaraptan başka ... ne ? evet hala hayyamla cihanın son gecesini düşünüyorum hala.. Ne hala aynı anlamımı arıyosun üstad bilmem insan sahip olmadığı olamayacağı anlamı nasıl bulabilirki ...

Burda bu konuşmanın ne anlamımı var üstad yukarda söyledik ama yetmediyse o okuduğun mısrayı hatırla..

Alıntı:

Zafer Akkaş´isimli arızadan alıntı

Ağzımın kıyısında yara gibisin
Azıcık gülümsesem kan
Gülmesem koca bir hüzün....

Not: Alıntı Zafer Akkaşın ağzımın kıyısındaki yara gibisinden alınmıştır..

House of Duarden

#14 (**permalink**) 11-05-2007, 21:12

Alıntı:

duarden´isimli arızadan alıntı

Üstadla ara konuşma (Repeat)

Zehir zemberek kelimeler dolandı bugece üstad dilime. Ne zemberekle ne alakasımı var peki üstad bişey demiyorum. Ne kadar sahte artık gün batımı değilmi üstad ? eskiden bu kızıllık içimizde binlerce bardağı kırar, kan kırmızı şarap ruhumuza akardı... Ha evet daldan dala atlıyorum sen bana bakma üstad bende odaklanma sorunu var ne unutmak içinmi bir şeye odaklanmıyorum, yanılıyosun üstad odaklandığım anda içini görmekten bıktım da ondan sahip olmadıklarını satanlar, o olmadığı halde o olmak isteyenler yada akıllarındaki oyunlara kendini kaptıranlar inan tiksinti veriyor artık bunlar bana.... ne sende benden tiksiniyorsun hak verdim uzun zamandır bende tiksiniyorum ruhumdan aslında ama en azından ben bu konuda objektif davranıyorum ne olduğumu ve ne kadar kötü olduğumu biliyorum.. ya onlar kendilerini süslü ambalajlara saranlar yada olmadıgı gibi olanlar.... Neyse üstad en son resmi şatış rekorları kırmış ressamın o kırmızı rengi hiç bir sanatçı tutturamıyormuş geri kendi göremedi evet ama en azından senle ben gibi boşlukta konuşarak kaybolmadı üstad.. Neyse daha basit zamanlarım var artık üstad bunları düşünmemeliyim daha basit insanlar hayatıma giren ve çıkanlar umursanacak bi anı bile kapsamıyolar artık böylesi daha iyi.. onların varlığı bendeki basitliği anlaşılır hale getiriyor kendimdeki basiliği diyemi varlar? belkide?

Ha ayakkabılarım mı o 10 bin numara büyük gelenler ayakkabılığa kaldırdım çıplak ayakla yürüyorum artık.. Daha az gökyüzüne bakıyorum geceleri yada baktıgımda o sarı yıldızı aramıyorum onun varlığını bilmek yetiyor artık, seninle tanıştığımız anar kadarda içmiyorum artık sdece dostlarla alınan bikaç kadeh şaraptan başka ... ne ? evet hala hayyamla cihanın son gecesini düşünüyorum hala.. Ne hala aynı anlamımı arıyosun üstad bilmem insan sahip olmadığı olamayacağı anlamı nasıl bulabilirki ...

Burda bu konuşmanın ne anlamımı var üstad yukarda söyledik ama yetmediyse o okuduğun mısrayı hatırla..

Not: Alıntı Zafer Akkaşın ağzımın kıyısındaki yara gibisinden alınmıştır..

çok güzel olmuş delimmm yüreğine sağlık... Hayyam ile Cihan ın son gecesi de güzel

#15 (**permalink**) 08-06-2007, 23:50

Kendine ve ışığa konuşma

Uzun zamandır yok üstad artık eskisi kadar gelmiyor konuşmaya, sanırım o vazgeçti...

Belkide kendim dönmeliyim, içimde kalan tek ışığa... Ne kadar zaman geçti acaba?! Etrafıma cepheçevre sardığım duvarların üstündeki çizgiler; zamanı takip edebilmek için ,koyu bir siyaha boyadı sanki onları... İlk çırpınışlardaki hızlı sürükleniş kendini sakin bir huzura bıraktı, ölüm kadar huzurlu anlara. Evet senden uzaklaşmak için yaptığım her çırpınış beni bu bataklığın dahada içine çekti, ne kadar çok çaba harcarsan o kadar çabuk kendini gömüyorsun bu bataklıkta ... Şimdi gecenin bu saatinde çırpınmayı kestim yine benden bişey kalmayacak sürecin sonunda biliyorum bu gömülmek ben kalmayana kadar devam edecek ama sakin bekleyiş sırsında gecenin içinde ışığı görüyorum.. Gece karanlık bir tek ışık.. Ayda bu bataklığı gören bir göz var mı acaba? ama hayır o kadar uzak ki .... Sadece ışık.....

House of Duarden

#16 (**permalink**) 02-07-2007, 00:13

Ayaksız oluşun farkedilişi

Kalk üstad beni sırtına alma vaktidir yine; bilirsin ayaklarımı kaybedeli çok oldu. Ne sen gitmek istemiyormusun ? Neden? Demek benden daha anlamlı bişeyler buldunkendine . Yok üstad üzülmedim sevindim aksine çok mutsuz bi hikayeye ortak olmaktansa gelmemek en iyisi. Nasıl mı gideceğim her zaman olması gerektiği gibi sürünerek. Hoşçakal.

duarden · #17 (**permalink**) 03-02-2008, 17:47

Çarpma

Uzun düşüşten sonra parçalandı ruhum yere değince, işin garibi üstat içinden çıkan ruha baktım kara,kuru, çelimsiz olana.. Gömmeden önce birkaç dine ait ritüelde yapmayı düşündüm ama vazgeçtim. Ne onun cenazesi için mi dönmüştün çok geç geldin be üstat cesedi toprak altında çürümeye başlamıştır bile.. Neyi seyrediyorum şimdi hiç bir şeyi üstat. Artık herhangi bir şeyi gördüğüme olan inancımı yitirdim insanlara baktım insansızlık tanrıya baktım tanrısızlık anlayacağın artık boşluğa bakıyorum..

House of Duarden

duarden · #18 (**permalink**) 09-02-2008, 05:17

Gölge oyunu..

Hayat ucuz bir film şimdi üstad. Replikleri şaşalı ,sahnesi bildik. Eskiden cümleleri vardı tanıdığım insanların, değerleri . Şimdi ise replikleri var kalabalığın. Oysa duyduğum zaman o cümleleri, o kelimelere ait değerleri olduğunu bildiğim kişiler vardı bir zamanlar. Şimdi üstad yazmaktan bile utanır hale getiriyor bu sahne ve replikler. Sahnenin arkasını görürürüm de sadece yarım bir gülüş oluşur dudağımda. Ne sana artık demeyim mi üstad diye doğru demeyeyim bu kadar ucuz olmasın ..

House of Duarden..