Neden Forum Yazarlığı?

[maria]

"Yazmak, yeniden yazmak demektir."
Kuşkusuz bir çırpıda zihinsel faaliyetlerimiz neticesinde, çamura elini bulaştıran heykeltraşın, biçimsiz ve kabaca şekillenmiş hatları gibi; verimsiz, verimli ve en verimliye giden yolda, aşamaların iyi tahlili ve defalarca hesaplanması, yinelenmesi, düzenlenmesi ve nihayet çabanın ısrarı şarttır. Hiçbir zaman «en iyiye» ulaşamayacağımızı ancak yakınlaşabileceğimizi hayal etmek bile tüyler ürpertici.
Her ortalama canlı döngüsel bir dizi düşünce aşamalarından geçer. Yazmak hapşurmak yahut osurmak türü bir eyleş değildir, olsa olsa bir dizi hapşuruğu düzenleme ve en rasyonel şekle sokma uğraşıdır.
"Görkemli yollar, zahmetle döşenir."
İtinayla inşa edilmeyen bir köprüden zarar görmek pahasına -ki en mühim zarar boş uğraşlarla mesai hebâsıdır- geçmek, vakti bol aylakların işidir olsa olsa.

Yazma evreleriniz nelerdir?
İnternet yaşamımıza müthiş bir hızla dahil olurken, birçoğumuz yazmak yerine konuşma hususunda keskinleşmiş reel yaşamlarımızda, yazma uğraşına yeniden döndük teknolojiyle. Neden yazıyoruz?
Forumlarda ne umduk ne bulduk bunun içre ve dışra yansımaları nelerdir?
Ve en nihayeti neden buradayız?
Samimî itiraflar görmek dileklerimle...

[Sosyopat]

Her ortalama canlı döngüsel bir dizi düşünce aşamalarından geçer. Yazmak hapşurmak yahut osurmak türü bir eyleş değildir, olsa olsa bir dizi hapşuruğu düzenleme ve en rasyonel şekle sokma uğraşıdır.

bende tam tersi bir durum vardır,yazma eylemi o an kendiliğinden oluşur,düzenleme yada hizaya alma çabasında bulunmam pek...sadece klavyede değil beyaz sayfalardaki çiziktirmelerimde öyledir...yazıp silme yada karalama oranı hemen hemen %10 oranındadır...çünkü akış kendiliğinden gelir,serbest bırakırım...herhangi bir rasyonelite çabası ketler beni bilirim...bir çeşit otosansür gibi algılarım olayı,spesifik durumlar haricinde (kelime değişikliği,virgül yada noktalama kararsızlığı vs vs)...

konuşma hususuna gelince,konuya bağlı olmakla beraber minimum seviyede konuşmaya dikkat ederim,ama dinlemeyi olabildiğince çok...çünkü tanımak,konuşmaktan ziyade dinlemekle mümkündür...ayrıca çok konuşmak bir yerde konuşan kişinin çok fazla özbilgi sunması demektir karşı tarafa (bu bir paranoya değildir,sadece temkin diyelim)...


sanal ortamlarda ne bulduk ta geldik sorusu ise tek ve kesin yanıtlıdır bende...olabildiğince çok eleştiriyi almaktır amacım (yapıcı bağlamda)...övgüden oldum olası hiç hoşlanmamışımdır...çünkü her aldığım övgüden sonra övülen yanlarım köreldiğini görmüşümdür...oysa eleştiri törpülenme olanağı sağlar...kendini geliştirme şansı veriri kişiye...

bir itiraf değildi bunlar ama umarım samimi gelir...

[maria]

Samimi geldi Sosyopat. Teşekkürler.
Lakin katılmadığım ya da eksik bulduğum bir hususu da belirtmeden geçemeyeceğim. Siz yazmanın ilk iki evresinden bahsediyorsunuz, düzensiz ve bir şekle sokulmazdan evvelki evresinden. Yazmak öncülünde biriktirmek, sonrasında kağıda dökmek (ilham diyelim) ve en nihayetinde de rasyonel bir forma sokup okura sunmak ise, son evre olan çalışma evresinin atlanması düzensiz ve karmaşık metinleri, ne demeye çalıştığı anlaşılmayan yığınları dayıyor bize.
Estetik ölçülerde elbette yazma uğraşı bir kabiliyet+birikim-çaba sac ayakları üzerinde yükseliyor. Nice yetenekli lakin tembel yazarın sönüp gittiğine şahit oluyoruz. Okumadan -beslenmeden de- salt yetenekle birkaç eser verebiliyor yazar, ötesine geçemiyor; küçük dünyalarımızın çapı belli nihayetinde.

[Sosyopat]

Okumadan -beslenmeden de- salt yetenekle birkaç eser verebiliyor yazar, ötesine geçemiyor; küçük dünyalarımızın çapı belli nihayetinde.

buraya katılıyorum...çap genişlemesi için takviye gerekir.En azından kelime literatürü genişler,format bilgisi olur yada yazı bitirme tiplemelerini öğrenir...çünkü ister düz yazı ister şiir,başlamak kolaydır bitirmek zor...başlangıcı zaten zihinde beliren (ilham dediğiniz) etkenler ortaya koyar fakat finali belirlemek her zaman için çok daha zordur...

[ucuzfilm]

varlığımı daha iyi ifade ettiğim diğer benlikten gelen sinyalleri artık gözardı edemediğim vakit başlıyor yazma eylemi. dinlediğim bir şarkı ve yanıbaşındaki bira oluyor genelde tetikleyici. sonra dökülüveriyor. bolca yazan bir adam olmadığımdan ya da bunların sadece bir çeşit rahatlama durumu olduğunu düşündüğümden, ardıma bakmadan yazıyorum. sonra okuduğumda rötuşlar yapıyorum kimi yazıtlarıma ya da yap-a-mıyorum o ana dön-e-mediğimden. kalıyorlar öylece.

sadece anarşist.org'a üyeyim ve takip ettiğim tek forum sitesi burası. samimi kimi arkadaşlar sayesinde paylaşma gereksinimi duydum yazıtlarımı forumda. beklediklerimden öte de bir durumla karşılaştığımıda açıkça söylemeliyim. değerli yazıtları olan arkadaşların varlığından haberdar oldum. keyif aldım paylaşmaktan.

insan bir şekilde paylaşmak isteği duyuyor ve "çapı belli küçük dünyalarımız"dan dışarı çıkıp arayışa giriyor farkında olmadan ya da tamamen isteyerek. burada olma sebebim de sanıyorum budur.

[MuRaTh]

Güzel bir soru aslında neden yazıldığına uzun uzun duygulu cevaplar verilebilir ama forum yazarlığı hızlı olduğu içindir ve çok özenti istemez forumda yazmak şiir gibi zor değildir roman gibi çetrefillide değildir duyguların basitçe dışa vurumudur konuşmak gibi belkide daha rahat ve özgürce...

[éyc]

insanlar rep (karizma puani) veriyorlar :P,hayattaki tek amacım o zaten..

[tostaky]

-konuşurken bazen nefesimin kesilir gibi olduğunu hissediyorum kelimeler tükeniyor sanki ya da konuşurken ağzımdan çıkandan utanacağım için korkuyorum....

-aslında yazmak ile konuşmak arasında çok fazla fark yok...mesela burada birisine cevap yazdığımda karşımda birisiyle konuşuyor gibiyim.Aklımdakini söylemeden önce düşünmem gibi burada da "cevapla" butonuna basmadan istediğim kadar yazmakta çizmekte özgürüm.....

[High Hopes]

Fikirlerimi forum platformunda başka insanlarla paylaşabiliriyorum. Bunun için forum yazarlığı.

[paryoşa]

yazmayı seçmek, kendimi yazmakla ifade etmeyi sevdiğim için bu platformdayım. kurşun kalemimi elime alıp duygularımı aktardığım bir sürü saman kağıt sadece benim tanık olduğum bir evren yaratmış durumda. ancak burada insanlarla olan duygularımı paylaşmaktayım ve bunda da gayet mutluyum. belki çok acınası bir hal ama en yakınlarıma bile açmaya korktuğum şeyleri burada söyleyebiliyorum. hem de derdime derman olacak konular yazarak ve bunlardan gelecek cevapları benimseyerek.
karşımdakinin yüzüne söylemekten korktuğum zamanlarda parmaklarımın ucuna geliveren cümlelerimi sıralıyorum sizlere.

günümüzde insanın istediği gibi bir çevre oluşturması çok zor. herkes konuşmalarını bir " geyik" havasında sürdürüyor. belki de burası benim için bir kaçış ve kendini sınama yeri...