ciddiye almayın!!!

Hayat çok zor yükler yükledi sırtıma.. daha büyüyemeden benden çok çok ağır yükler taşımak zorunda kaldım.. belki de ben çok büyüktüm.. ve çok büyük olduum için herkesin gülüp geçecegi şeyler yıktı beni..

Kimse düşünmedi beni.. hayatımdaki herkes kendini düşündü.. herkes kendini kurtarmak için kaçtı benden.. kimse anlamadı beni.. kimse beni olduum gibi kabul etmedi.. herkes deişmemi istedi.. ama ben deişemedim.. kimseyi haketmedim.. kimseyi mutlu edemedim.. edemicem de.. varlığım beni çok üzüyo.. sadece beni üzüyo olsa bi problem yok ama varlığım beni tanıyan herkesi üzüyo..

Dayanamıyorum insanların benden kaçmasına.. ve farkındayım.. ölüm bana çok yakın..

Kurtulcaksınız benden.. herkes kurtulcak benden.. gidicem.. ama herkes bazıları kadar şanslı deil.. benden kaçabilenler kadar şanslı deil herkes.. hala bana tahammül etmek zorunda olanlar var.. onlar için zor olucak gidişim.. ama bi süre sonra onlar da kabul edicek benim için en doğrusunun bu olduunu.. herkes için en doğrusu bu..

İnsanlar beni anlamadıkları için yaptıım şeyleri oyun zannediolar.. kimse ne kadar kötü olduumu bilmiyo benim dışımda.. kimse neler yaşadıımı bilmiyo içimde.. ne kadar hasta olduumu kimse bilmiyo.. hasta olduumu düşünenler de durumun ciddiyetinin farkında deiller.. bunun beni öldürdüünün de farkında deiller..

Kimseden bişey beklemedim ben.. beni bırakıp giden kimseye de kızmadım.. beni sevmeyen, benden uzaklaşmak isteyen herkese hak verdim.. terkedilmeye hiç kızmadım.. çünkü beni terkeden haklıydı.. benim tek kızdıım şey haketmediim şeyler yapılmasıydı bana.. haketmediim şeyler yapılırken bunların benden saklanmasıydı.. aptal yerine konmamdı.. bunları bana yapan hayatımda en çok sevdiim kişiydi.. en çok değer verdiim kişiydi.. bu yüzden bu yapılanlara da kızmadım aslında hiç.. bunları yapmakta da haklıydı belki de.. ciddiye alınıcak, önemsenicek biri deilim çünkü.. aptal yerine konulcak biri deilim ama aptalım.. hayatım boyunca imrendiim insanlar gibi olmak istedim ama olamadım.. aptal yerine konulan deil aptal yerine koyan olmak istedim.. ama olamadım.. aptaldım çünkü.. sonunda üzülen hep ben oldum.. aptallıım yüzünden mutlu olamcam hiç..

Tanıdıım kimseye kızmadım.. kimseye kızmıyorum.. kimse kendini kötü ve suçlu hissetmesin.. bu şekilde yaşamak ya da ölüp gitmek benim seçimim.. kimseyle ilgisi yok.. hayatıma giren insanlardan bişeyler öğrenseydim böle olmcaktı.. ama benim için tek doğru bendim.. meğer ne kadar da yanlışmışım..

Üzdüüm,kırdıım herkesten özür dilerim.. affedin beni.. benim affedicek kimsem yok.. kimseye kırgın deilim.. hepiniz haklısınız ve benden doğrusunuz.. ben kendi yanlışlığımın cezasını çekiyorum.. biliyorum ki bu ceza öldükten sonra da devam edicek.. affedilmez biriyim.. hayatıma giren herkesi üzdüm.. benim için, ii olmam için bişeyler yapan, beni seven herkesi üzdüm..

HOŞÇAKALIN!!!

gece gece içimi açtınız ....
içesim geldi ciddi ciddi
ama kimse eşlik etmez gecenin bu geç vaktinde bana

nedir bir insanı bukadar derbeder eden neden anlamıyorum yahuuu
insan herşeyiyle güzel bir yaratıktır.
ve deneyimleridir onu olgunlaştıran.
siz deneyimlerinizden faydalı şeyler üretmek yerine kendinizi kahretmişsiniz nediyeyim efenim nediyeyim size

Kinyas ve Kayra'dan alıntıdır. (tam metin bu şekilde olmayabilir.)

"Ölünce yüzüstü gömün beni; çünkü yeterince gördüm."

"senin yolculuğuna katılamam
ben sadece bir konuğum"
T. Angelopoulos

TaNrı korusun sizi kalın kanatlarının altında korusun sizi asit yağmurlarından ve şeytan kusmuklarından .

sizi o kadar iyi anlıyorumki sn.faithless..

sakın yılmayın, pes etmeyin, kendinize güvenin ! yaşamla ve insanlarla mücadele edin bıkmadan usanmadan direnin.. kendinize değer verin kendinizi sevin ve en önemliside asla umutsuz olmayın.. eminim gülmek size çok yakışıyordur, dileğim gülücükler eksik olmasın gül cemalinizden

ne ölümden korkmak ayıp , ne de düşünmek ölümü !

Dostum, söylediklerin hiç yabancı değil bana... Farklı zamanda ve mekanda aynı duyguları yaşayabilir iki insan.
Ama ben hiçbir zaman bu kadar umutsuz olmadım.
Bir gün gelecek dedim, değerim anlaşılacak... Ben iyi adam rolüme devam edeyim, köpek gibi sadık ve koyun gibi tepkisiz olursam en azından güven veren birisi olarak saygın olabilirim dedim.
Ama dayanamadım,içim almadı. Kendime kızdım. İnsan değersiz şeylerle satın alınabilen ucuz bir varlık. Onların gözünde kendimi görüp yorum yapmam çok saçma geldi.
Sonra kendimi kabullenmeye başladım. Daha duyarsızım artık topluma karşı ama daha mutluyum.
İnsanın aslında mutlu olması için tek yapması gereken şey kendisiyle barışmak. Sonra az ya da çok, birileri zaten onu bir şekilde kabulleniyor.