içinizi buraya dökün...

Hayalini kurduğum kadar yalnız değilim. En azından, duvarlarım sandığımdan yüksek ama sakat kalma pahasına o duvarı aşmaya çalışanlar var. Her seferinde, adımdan kopardığım nergislerden ve nar kokularından çukurlar açıyorum kentime... Kentim ki yalnızca gölgeden ibaret ve aslında üzerinde ot bittiği de söylenemez... Burada ağaçlar yok. Burada yeşil var... Yalnızca yeşil. Kör edici bile değil, silahlarım işlevsiz...

Tüm şehir yo(k)sun altında!
Yoksunlukta!

Elime düşen tek dal, sigara dalı... Duman ve sis. Ben aslında en çok İs'i özledim. Ona yazdığım mektuplarla avunmayı ve cevap beklerken kendimi güçlü kılmayı. Sis'ten İs'e varmak için daha ne kadar gemiyi yok etmek gerekiyor, dalgakıran işgal altındayken.
Daha kaç cümleyi yerle bir etmeli; kelimelerin hayat öpücüğünü *** etmiş paragraflarda...

Aksi ve huysuz ihtiyar,
güne baktığında
...gün battığında anlaşılır, gecenin o üzerimdeki sevecenliği -hatta o zaman daha çok, söz dinleyen bir veledim- ve ben annem gibi koklarım onun güzel saçlarını...

00: 10

Yok bir ruh
bu ağaçların arasında
Ve ben
bilmiyorum nereye gittiğimi

Octavio Paz

uzun uzun uzun zamandır özlüyorum ve bu durumdan çok çok çok sıkıldım.beynim yoruldu.düşüncelerim sıraya girmesini bilmiyor.sana ihtiyacım var ve yoksun sana yine ihtiyacım olucak ve yine yanımda olmıcaksın.hayalgücümü tükettin.bana gri hırkanı vermiştin üzerinde hala kokun var.tanımsızca yapabildiğim tek şey o güzel gri hırkayı koklamak.yanımda olmalıydın.

"sapasağlamlığınız karşısındaki bu özrümü affedin..sizin nehrinizde küçük bir taş olabilirim ancak söküp götürün beni durduğum yerden..gökyüzüne dokunabilirim dersem bir uçurumdan bırakın beni.nereye ait olduğumu anlatın bana..bir deliyim ben dehalarınız karşısındaki bu özrümü affedin.. herşeyi düşünmek geliyor içimden ölen her çocuğu yaşayan her katili yazılmış her sayfayı..sizi seviyorum..bütün bu özürlerimi affedin"

Güzel,akıcı bir cümlenin sonuna konupta birden cümleyi kesip atan nokta(.) bugnde buldu beni ve bir anda deişti herşey...bugn evden çıktım gayet mutluydum taaki o nokta konup başka bir cümleye büyük harfle başlayana dek.Yeni cümlede ne kadar güzel,mutluluk verici orası meçhul

insanların egolarının olmadığı biyerde yaşamak istiyorum çok mu fazla bu istediğim??sanırım evet.
çevremdeki herkes fazla gereksiz geliyor yine bu aralar..sanırım hiç bi zaman gerçekten benim gibi düşünen birilerini bulup onlarla doğru düzgn şeyler paylaşma isteğim gerçekleşmyecek... düşündüğüm şeyi kelimelere dökmeye çalışınca da böyle saçmalıyomuşum gibi oluyor işte şuan olduğu gibi...off sıkıntı bastı yine..

boş bırakmayın kendinizi! çok çalışın..yorgunluktan geberene kadar çaışın! ozaman dökecek içiniz kalmaz ve uyumak için ilaçlara ihtiyaç duymazsınız..
inşaatta başlayabilirsiniz

Bi voleybol takımı kuruluyor. Sonra takımca turnuvadan çıkıyosunuz. Size sormadan oluşturulan başka bi takıma size sorulmadan alınıyorsunuz. Sonraki takımdan diğer arkadaşları satmamak niyetine çıkar mısınız yoksa arkadaşlarınız tarafından dışlanmanıza sebep olucak o takımda kalır mısınız ?! Yardım ya... Bu lanet giresice arkadaşlıklar öldürüyo beni arkadaş...