Hayat Yapayalnız Bir Hıçkırıktır...

Ebruli · #1 (**permalink**) 25-01-2008, 12:35

Hayat Yapayalnız Bir Hıçkırıktır...

Hayat hep kendini tekrarlayan yapayalnız bir hıçkırıktır
herkesin yüreği kendine yanılsama ve filler mezarlığıdır
söz çoğu zaman çentik atar kanatır yürekleri
ve zamanla yüzler sözlerin mezar taşları olur
işte bu, çokça ölümdür ama ölümlerden hayat bulmak gerektir
gerçek olan dolanan dildir, sarhoşluk değil
bazen de gerçek olan sarhoşluktur, dolanan dil değil
günler çok uzadı ömürlerse çok kısa
öpüşerek buluşmalar, öpüşerek ayrılmalar nedense çok sıkıcı
artık insanlar kendilerini kanatarak arasın ve bulsun
çünkü artık eller, yüzler, gözler, yürekler gibi mevsimler de bitiyor
çünkü artık parça parça ve yavaş yavaş insan bitiyor
insan o gizli ve kirli yanlarını ortaya çıkartsın ve kanatsın artık
kanayan yüzlerde yanılsama değil, gerçek insan vardır çünkü
oysa üstümüze yapışan hiçbir şey kendimizin değil
aslında hiçbir insan kendisi değil, hiç kimse gerçek insan değil
artık insanlar birbirlerinin gözlerinin içine ne kadar baksalar da gerçeği ve içtenliği göremezler
ama yine de herkes duymak istediği şarkıyı dinler kendini aldatarak
çünkü her sahte buluş gerçek bir yitiriştir, zamanla anlaşılır
Kordon'da sefa yaşayanlar her gece veremdir aslında
alkolle büyütülen yalan ve yanlışları, en büyük mutsuzluklarıdır aslında
her gece yaşanan yavşaklık, ertesi güne aktarılan büyük doyumsuzluklarıdır aslında
ne yazık ki herkes herkese küllerini bağışlayabiliyor artık
herkes herkese iğreti bir emanet artık
herkes herkese yakınlaştıkça uzaklaşıyor artık
kimse kimseyi aradığı yerde bulamaz artık
herkes bir şeylerini birilerinde unutur ya da yitirir artık
herkes birilerine sarılırken korkuyor artık
her söz inceliksizlik, her dokunuş içtensizliktir artık
herkesin çığlığı korkunç bir yalnızlık artık
kimsenin sesi kimsenin sesine değmiyor artık
bu yüzden oturup alkol akşamlarında gizli gizli ağlıyorlar
herkesin her konuda bilge olduğu bir zamanda hiç kimse mutlu değildir aslında
soytarı bilgelik hiçbir zaman mutluluk getirmez çünkü
artık herkes gizlice bir iç kanama yaşar usulca
gözler artık sadece göz, diller sadece dil, eller sadece eldir artık
her şey sentetik, her şey plastik, her şey metaliktir artık
işte bu yüzden mutsuz ve yalnızdır insan
işte bu yüzden bitmiştir... bitmiştir insan.

Mahmut AYAZ

Tesla · #2 (**permalink**) 30-01-2008, 12:45

Ne zaman hayat üzerine yazsam, ilk cümlemin bir kısıstlama olduğunu farkediyorum.Neden bu bomboş ovada, Çin seddi benzeri bir sur yükselteyim.

Hayat nedir? Böyle bir soru tarafından vurulsam, bana isabet eden oku yıllarca çıkaramam.Sonsuz sayıda cümle kurarım, ben onu bırakırım, bırakmam.

Bir gün belirsiz bir saatte uyanıp, bugün yaşadığım şeye "hayat" demeyeceğim."Ey hayat, seni unuttum işte, değiştirdim bu sefer seni de bir eşinle, sana hayat demeyeceğim"

Hayat, yenilendiği zaman anlamlı, hayat, her yeni günde, yeniden bulunduğu için güzel, anlatılamadığı için çekici.Bugün de kendi hakkında bunları yazdırdı ya, günlük hissesi yükseldi yine, iyisin hayat; işini biliyorsun.

mOr_gözyaşı · #3 (**permalink**) 28-01-2012, 02:20

tam da bunları düşünüyordum.

elif_depres · #4 (**permalink**) 29-01-2012, 22:41

hayat güzel şey işte