Akmayan gözyaşlarım

yüreğime haykırıyorum hep bu kadar acı bu kadar yalnızlık bu kadar karmaşa bu kadar korkaklık bu kadar uzaklık neden? beynim neden yardım etmiyorsun bana neden dindirmiyorsun ağrılarımı? bir hayat war bak. yaşananlar war.düzenli gibi de mi? waroluş yokoluş özlem sevgi aşk amaç hayal zevkler yaşanması gereken bi dolu şey...peki yaşamak neydi? gülümseyişlerim aklımda mutlu gibiydim. mutluluk ne bilmeden...hissettiğim bir varoluş war uzun süredir. uyuyan yiyen sıkılan babasını seven çişi gelen ders çalışan amaçları olan 18 yıllık bir waroluş.ben kendimi veremedim bu waroluşa.kandıramadım kendimi hayat budur diyemedim diyemiyorum da...gitmeliyim geçmişe gitmeliyim çocukluğuma. beni oyuna almadıkları için ağlamalıyım akşam dışarı çıkmama izin verdikleri için sevinmeliyim...zaman die bir şey yokmuş yeni anladım yaşadıklarım bir bende varlığını sürdürürmüş.hissettiklerimi kimse anlamazmış yeni anladım.. acıdan artık GÖZYAŞI AKMAZMIŞ yeni anladım