Gece...

günün tükendiği bu saatlerde
tüm doğa canla başla çalışıyor.
gece vakti bu yıldızlardan ineb
ne acayip bir korkudur kim bilir?
etkisinde kalmış nice gizemin,
kaygılı, bir yandan tir tir titriyor,
karanlıkta, bilinmeyen bir gücün
gözlerini üstünde hissediyor.
ne büyük dehşet kendini tanımak!
kaçışı olmadan durmadan çalışmak,
edebiyetin içinde devinen
varlığın merhametine kalmak!
bu nasıl kara, zor bir bulmaca
amaçlar ve çözümler gizleniyor,
birileri titrerken aşağıda,
yukarıda birileri düş görüyor...
viktor hugo

küçükken en büyük korkumdu gece.... şimdi ise en hep gece olsun diye bekliyorum...

...bu seyirlik dünyada kimsenin kimseyi görmediği tek zamandır gece...
elif şafak..
güzeldir gece..hele yalnız değilseniz..

Her akşam yorgun argın eve gelince
her akşam şehir kendine dönünce
bir fısıltı çağırır,beni sessizce
aranırım karanlıklar içinde
yıllardır seslenen o sevgili nerde?...

Askerdeyken, akşam olunca, hemen gündüz gelsin ve bir sonraki gün başlasın isterdim.

biraz akıllı olanı ara, onu (ancak) gece bulursun..
epicharmos..

GECE, BEN

Bir adım attım soluğa
Bir adım daha
Titreşmeye başladı her şey
Ve hızlandım
Başladım koşmaya

İçinden geçtim, bir sokakdı
Sessizlik üretiyordu
Ben de üretiyordum bir şeyler -sesler-
Camlar bizi izliyordu
Gidiyordum, yalnızdım -saat kaç?-
O yanıma sokulmuş duruyordu, bir sokakdı

Yanlarından geçtim; sessizlik yaşıyorlardı
İçlerinden geçtim; ateşler yanıyordu
İçlerinden geçtim; demir almıştı gemim
Gidişsizdi onlar, renksizdi, sorunluydu, sayısızdı

Evinin önünden geçerim her gün
Şairi bugün görmedim
Dün de görmedim
-En son- ne zaman görmedim?

Annesiz büyümüştü
Kimsesizimdi benim
Söyle, ne verebilirim ki sana
Biraz kağıt, bulursam bir demet gül
Annesiz büyümüştü
Mutsuzluk, mutluluk içinde
Bir sokakdı

Derken yavaşladım
Durdum
Batar gibi oldu güneşim -akşam değildi-
Kendimi buldum
Bir şeyler sona erdi, bitirildi, tükendi
Bir köşede bulundum


Mehmet Oral

kalemine,yüreğine sağlık high hopes

sevgili Zeynep, tşk ederim...