bakkala giderken...

ne alacağını bilmeme korkusudur bu yazının yazılış sebebi. benden baska yaşayanlarda olmuştur sanıyorum. özellikle alkol konusunda. ne içecegime bir türlü karar veremem. rakı mı bira mı hede mi hödö mü derken, vazgecerim düşünmekten. bakkalda karar veririm derim içimden. işte bu andan bakkala gidene kadar hep bi korku duyarım içimde. ya karar veremezde rezil olursam diye. oysa rezil olacak bişey yok aslında. devlet kurtarmıyoruz, biraz geç karar versem hatta kararsız kalsam, başıma gelebilecek en kötü şey bakkalın sinirlenmesi olur ki bunun üstesinden gelebilirim sanırım.
ama her seferinde bakkala girdikten 3 saniye sonra kesin bir kararliliga bürünür ve herhangi bişey alırım. kimse beni beklemek zorunda değil.

bi kızada gönlümü vermiştim, karar veremedigim için ayrı düştük.

süpermarketleri sevmiyorum.

kararsızlık bende de fazlasıyla mevcut...
sırf ne yemek yiyeceğime karar verememekten aç kalmışlığım çok olmuştur...

peki.. .

bu konuda son derece kararlı bir tutumum vardır..
hatta bir sazan kadar çabuk ve atik olabilirim.
şak diye alacağıma karar verir alırım
benim için bakkallarda zor olan tek şey
karşı tarafa para verme kısmıdır ki,
bu sahiden düşünülecek bir şey....

süpermarketleri severim çünkü süperdir. misal marketin içinde bile içmeye başlayabilirisn, boru mu barkotu okuyabilir, sen zil zurna olabilirsin
eve gidene kadar ayılır, hatta yarı cesaretle bakkala yeniden uğrayabilirsin.. ve jeymıs bond ifadesiyle...şşşş bakkal amca bana bir bira bile diyebilirsin..

ay tamam gidiyorum sustum işte..

Ağzımda Bal Gibi Tatlı Bir Türkü.
Bir İner Bir Çıkarım Bu Yokuşu