Sevmeden Aslaa...
Yıpratıyoruz işte her birimiz ötekini.Birimiz diğerinin sancısı oluyoruz.Basamaklar çekiyoruz ayaklarımızın altından.Dudak uçuklatan kabuslara dolanıyoruz...
Ben küçükken aşkı güzel bir şey zannederdim.Çünkü hep Ediz hun ile hülya Koçyiğit bir sürü çile çeker ama sonunda hep mutlu olurlardı.Hayat zaman zaman film gibi olsa da çoğu zaman hiç de alışık olduğumuz replikleri duyamıyoruz...
Öyle çok yalan var ki aşka dair hepsini askıda bıraksak yer kalmayacak konuşacak.Öyle sahte dokunşlar görüyorum ki benim ellerim titriyor ama işleyen işliyor...
İnanıyormuyum bilmiyorum aşka...Aşk dediğin nedir ki?İki çift göz birbirine kilitlendiğine duruyor mu gerçekten zamanlar...Anlamsız geliyor mu diğer insanlar...Dünya iki kişi etrafında dönebiliyor mu acaba...Pembe,toz pembe düşler dediklerimiz dile gelebiliyor mu,gerçek olabiliyor mu?
İnansam da inanmasam da aşka kararım şudur ki SEVMEDEN ASLA...!
Öyle insanlar görüyorum ki,gözlemlerimden utanıyorum ben...Nasıl bakabilir insan,nasıl öpebilir,dokunabilir,fısıldayabilir seviyor gibi?
NASIL,
NASIL,
NASIL...???
İnanmak mümkün müdür temizliğine bir insanın,
Çıkarsız sevmek diye bir şey kaldı mı acaba?
Bilmiyorum....Umutsuzluğun sınırlarında atım,dörtnala kaçıyorum yalanlardan...
Sahtekarların inadına
SEVMEDEN ASLA!!!
|
Normal
