Son Sahne...

Veda vakti geldi yüreğim... Son bir kez açıldı perde...
Toplayabilir misin cesaretini... Anlatabilir misin içindeki haykırışları?...

Vedalar kısadır geç kalma yüreğine... Geç kalma, yetmez vakit...

Korkuyorum yüreğim...
Cesaretim yok çabalıyorum o iki kelimeyi gerçek anlamıyla söylemek için...
Yapamıyorum olmuyor...

"Seni Seviyorum"la başlar her şey... Umutlar dirilir yeniden...
Güller derilir sevgili yollarına... O iki kelimeyi söylemek yeterlidir...

Beden büyüse bile içimdeki çocuk hala küçücüktür...
Küçük bir umut görsem, bir işaret belki, susmaktan vazgeçer bu gönül,
Anlatır her şeyi tüm açıklığıyla korkmadan gelecek cevaptan...

Bırak kendini o zaman...
Çok özel bu gece...
Bu gerçekten son saniye...

Hazır olmasam da gelecek cevaba, biliyorum vaktim yok...
Özgür bırakacağım sözlerimi, yüreğimi...


_ALINTI_