|
Düşünüyorum o halde yokum !
Önce ağzımı bantladılar, sonra ellerimi bağladılar. Ve hiç acımadan gem vurdular bir bir düşlerime, düşüncelerime. Düşünmek var olmaksa eğer, bu ülkede düşünenler neden yaşamıyor acaba diye düşünemeden de edemiyor insan ! O zaman düşünüyorum o halde yokum mu demeliydik artık !
İki seçenek vardı önümüzde ; Yaşamak isteyen düşünmeyecek ya da düşünmek isteyen yaşamayacaktı. Bir Cemil Meriç daha fazlaydı bu ülke için. Necip Fazıldan da bi tane yetmiş hatta artmıştı bile. Ne gerek vardı ki bir başka Metin Yüksele. Vur diyordu adil adaleti bu ülkenin. Vur düşünenin sırtına ve düşsün yere. Kalkmak isterse ikinci kurşunu kafasına sık ki bi daha kalkamasın ve ders olsun düşünmek isteyenlere. Düşünmeden önce iyi düşünsünler diye !!!
Bu ülkenin çağdaş yazarları ve gazeteleri varken düşünmek senin ne haddine ! Hem düşünüp de ne yapacaksın ki, bak biz siz düşünmeyin diye o kadar çalışmalar yaptık. Ülkeye içki getirdik, kumarhane açtık, kadın oynattık her yerde, barlar açtık, eğlence merkezleri hınca hınc doldu, kadınları erkek gibi, erkekleri kadın gibi giydirdik ve adına da moda dedik. Batı kültürünü ve şehvetini size bedava sunduk. Bunca iyiliğimize karşın sen tutmuş düşünüyorsun ! Oldu mu ama bu ?
Niyetin yok olmaksa düşünsel dünyanda sana kurşunlar, zulümler, işkenceler şimdiden afiyet olsun.
“Bir laf etmeden önce bin düşün” demişler ya hani. Onu da unut. Unutmak bugünlerde herkesin yararına ne de olsa !
Düşünceyi bağnaz , açgözlü depolarında kurutmak isteyenlere yazıklar olsun. Ve herşeye rağmen düşünmekten bir an imtina etmeyenlere helal olsun.
|
Çünkü yukarda yazdıklarımın bilgiyle hiçbir alakası yok tamamen hayattan. 
Normal
