Umut Arsızı...

İsyanımı saklayıp koynuma gidiyorum senden çok uzaklara... Bilirsin beni, susturamam gönlümü sana ama bu sefer susuyorum önce kendime sonra aslında bir yalandan ibaret olan sana...
Senden kalan her şeyi bıraktım ardımda, her baktığımda hatırlatmasın diye seni bana...!Aslında kendimi de bıraktım, sensiz bir hiçtim ya; hiçliğimle koyuldum yola.! Şimdi bir sensizlik, bir de hepten bensizlik; Allah'a emanetiz...! Mutlu ol diye yerime koyduğunla, çektim kendimi bundan sonra...!

Hep sakladın benliğini benden, çok geç anlamışken zaten daha da fazla koyma kendini ortaya... Sakla sarmala yine seni, ben artık çözmeye uğraşmıyorum seni...!

Öyle büyük açıklar varmış ki aramızda yeni anlıyorum.! Sen çocukluğumun masal prensi, bense hayatımın başrol oyuncusu! Ben seni de eklemeye çalıştım kaderime, senin masallığının gücü yetmedi buna...!

Artık özgürsün, istediğinin hayatına dahil olabilirsin! Ve sonra bir gün yine yetmez gücü masallığının, yine zehirler uyutursun ezberlerinle kandırdığın gerçekleri...!

Nereye kadar yürütebilirsin ki böyle, ya bir gün herkes uyanıp bir daha uyumak istemezse?! O zaman ne yapacaksın; bir saatin alarmına melodi olup doğan güneşten soğutacak mısın gerçekleri...!

Bir yol bulup onu da yaparsın, aslında sen mutsuz ederek, mutlu olanlardansın...!

Sen umut arsızısın...

_ALINTI_