Harf Zaiyatı

#1 (**permalink**) 06-04-2007, 22:46

Harf Zaiyatı
--------------------------------------------------------------------------------
Evet yaşlıydım. Evet deplasmandaydım. Evet hakem hata yapmıştı. Hiç biri bir sebep olamadı aşksızlığıma. Eski hüzünlü şarkıların hüznünü yenemedik. Hep yalnızlıklara yürüdüm ben oysa. Hep mistik bir sensizliğe. Nerden baksan şehirler arası yalnızlıklar.

--------------------------------------------------------------------------------

Dışarısı güneşliydi aslında. Umut dolu olmalıydı belki de yazılarım, bunca umutsuzluğun içinde. Her yol sana çıkıyordu. Her ten sesine. Bir mağlubiyet vardı içimde. Evet yaşlıydım. Evet deplasmandaydım. Evet hakem hata yapmıştı. Hiç biri bir sebep olamadı aşksızlığıma. Eski hüzünlü şarkıların hüznünü yenemedik. Hep yalnızlıklara yürüdüm ben oysa. Hep mistik bir sensizliğe. Nerden baksan şehirler arası yalnızlıklar. Nerden baksan yol üstü hüzünleri...

Ne zaman aklıma gelsen, bir hatıra defteri hüznüne bürünüyorum. Hep şiirsel konuşuyorum. Eee, hatıra defteri hüznü var, yalnızlığın çerçevesinde. Ayın, günün bir önemi yok aslında. Bir ayrılık bu hicaz makamında. Yeşile açan bir sevda iliklerimde. Yeşilin en çok yakıştığı yer bellemiştim oysa gözlerini. Çocukluğumuzdu aslında bir çakmağın yataklığında ellerimiz çarpışınca, birbirimize bakarak tüm korkaklığımızla gülümsememiz. Hiç unutmadım seni oysa. En müstehcen muhabbetlerin masum yüzü oldun. Hiç tanımadığım bir kız çocuğunun su yeşili gözlerinde bıraktım seni. Oysa hala, yeşilin en çok yakıştığı yerdi gözlerin. Evet yaşlıydım. Evet deplasmandaydım. Evet hakem hata yapmıştı. Bu gece bir başka çökmüştün içime çünkü. Yıllar yıldıramamıştı beni. Vazgeçiremedi senden. Artık böyle değildi aşklar. Kime niyet, kime felaket. Ya ellibeş kupon getirene çekilişsiz kurasız ya da peşin fiyatına beş eşit taksitle geliyordu. Ben alışmıştım sokak lambası yalnızlığına. Nerden baksan limon tadında el tutşmaları. Nerden baksan lanetli öpüşler...

Ben sevişmeyi sırf içinde sen varsın diye sevdim. Sırf çatlamış teninin hatırı için. Gecenin karanlığında bir korku duyuyorum içimde. Bildiğim tüm sessli harfleri avazım çıktığı kadar susuyorum. Kim bilir kimin kollarında sevgilisin oysa sen. Belki de evlendin. Çok çocuktuk galiba bir aşkı paylaşmak için. Şükür hala gözlerinin izi var gözlerimde. Az mı ağladım sanki tüm yaşanmamışlığımıza. Az mı titredim sensiz gecelerde. Evet tutmuyordu dizlerim. Evet ağlamaklıydım. Evet sensizdim. "Yeterki sen mutlu ol" du oysa sevgiyi hiç paylaşamadığımız eski sevgilim. Yeterki yeşilin en çok yakıştığı yer olarak kalsın gözlerin...

Baran Karaca