HerŞeyinle...

Herşeyinle...
Bir aşk yaşandı. Orda uzakta, ta yüreğimin içinde veya... Üzerimden yürek parçalayarak geçti bir zaman.. Kimi zaman seyirciydim, kimi zaman başrol oyuncusu.

Sen hep vardın , benim acıdan o yok olduğum zamanlar bile sen hep vardın. Orada öyle asil, öyle mağrur, öyle güzel duruyordun.. Yüzüne baktığımda yüzüme yayılan aydınlık gülümseme tesadüf değildi... Bir aşk geçti hayatımın ortasından yana yakıla. Ciğerimden parçalarla sürüklendi gitti bir zaman...

Seni hep sevdim ben. Ama uzaktan, ama yanıbaşında, ama düşüncemde, ama kalbimde... Sevdim seni ben olanca gücümle, tüm hücrelerimle, her şeyimle sevdim seni... Her şeyimle sevdim seni varoluşumun sebebini sana dayandırarak... Her şeyinle sevdim seni... Gelişinle, gülüşünle, özrünle, kabahatinle, güzelliğinle, çirkinliğinle, işkencelerinle sevdim seni...

Geçti bir aşk yaşamımdan her gün bir parçamı kopararak... Sadece sevdim seni her yaşadığım anı acı bile verse kar sayarak... Yüzüne hasret karanlık geceler geçirdim. Uykular iğneli beşik... Hiç sabah olmayacak, gün yüzü görmeyeceğim sanardım yokluğunda... Zordu sesinden uzak yaşamak, zordu sana dokunamamak...

Sigaralar tablalarda birikir, hayalin dumanda tüter, yokluğun dayanılmaz bir işkenceye dönerdi. Sabahlara kadar belalar okurdum. Oysa bir sesinle düzelirdi herşey... Her şeyini affedecek kadar çok sevdim seni ben... Sen sev ya da sevme... Seni hep sevdim ben...

_ALINTI_