|
sen bakma adını yiğit koyan gereksize.çok eskiden insanlar yaşarken insan olmayı gerektiren bazı erdemler vardı.sevgi,aşk,acıma ve paylaşım denen çokluklar vardı.ak taşın üstüne karataş düştüğünde acırdık.bulutunu yitirmiş gökyüzü gibi akmayan ırmaklar,çekilen göller,zamansız yaprağını kaybeden ağaçlar çoğaldığında,sevdamızı bahara,kokulu rüzgara ve dağlara güneşsiz ovalara,dört yana savrulan sessiz çığlıklara yeminimize verdik.sen üzülme vahşi bir toplumda yaşıyoruz.egen olan ezmek,öğütmek,karabasanlara gark etmek.sevgiye,insana dair ne varsa paraya çevrildiği için bize ağlamak ve kara kara düşünmek öğretilmeye çalışıyor.oysa koca bir yalan onlarınki.ve sen canım içindeki güzellik sahipsiz sanma onlar çoğalıyor ve akın olup har yanı sarıyor sen farkında değilsin belkide.bire bir yaşadığın olumsuzluklar senden çok şey götürmesine izin verme.önemli olan yaşamaya devam etmen.insan olmanın bir özelliği özveri.bu sende var ve çok mükemmel bir şey.sen her zaman kazanırsın.hakkındır.tekrar dene tekrar dene bımadan usanmadan sevmek insan olanındır.
|