27-02-2009, 22:32
|
|
Raporlu Arıza
|
|
Üyelik Tarihi: 04-02-2007
Mesajlar: 720
|
|
Pişmanlık
Kimselere söyleyemediğim, kendimle yüzleşmeye cesaretimin olmadığı geçmiş zamanların gölgesine hapsettiğim hüzünlü hikayelerim var. Her hikayede bir üzen bir de üzülen kahramanlar bilirim ben. Üzüldüğüm kadar üzdüklerim de oldu elbet. Ama birini hiç unutmadım yada vicdanım buna izin vermedi.
Ayrılık yükünü heybesine doldurup uğurladıktan sonra seveni, arkasından dökülen gözyaşının bir kıymeti de yok aslında. Giden gidiyor ama sebepli ama sebepsiz. Yaşadıklarınız bir film şeridi gibi geçer gözlerden, şurda söyle davransaydım, burada tepki gösterseydim diye düşünür, uykusuz geçen geceler boyu pişmanlığımızı azaltmanın yollarını ararız. İşte bu yüzden “Bazen doğruyu bulmak için kaybetmek en güzel yoldur.”
Biten bir ilişkiye hayat vermek, giden sevgiliyi geri getirmek imkansızlaştığında, buruk bir duygu yüklenir yüreklere, bir ömür mazilerin içinde küflenmeye mecbur kalır.
Belki de bu bir özür yazısı, çok sonraları değerini anladığım ve onu kaybetmenin acısı ile yazdığım bir aşk yazısı. Adı çok önemli de değil aslında, yazı adresini bulduktan sonra..
Değerini çok geç anladığım gidenime;
Bir yudum aşktı sende bulup kana kana içtiğim
Bu aşkın yıllanmış şarap tadında olmasını istemiştin benli dualarında
"Kimsenin sahip olamadığını vereceğim" derdin
Bense gülerdim her zamanki şımarık edam ile
Gün geldi ben de sana inandım yüreğimin kapısını araladım
"Yaşayacaksam sende yaşamalıyım" dedim aşkın su halini
Ki su saflıktı, duruluktu, aşkın buğusuydu
Şarap tadında bir aşk yaşattığın gerçekti
Sadece yıllar düşündüğümden eksik çıktı
Hatalarım da oldu elbet ama yüreğimin büyüklüğü kadar sevmek istedim
Kimbilir belki de yüreksizliğimi gör istemedim
Belki seni, beni sevdiğin kadar sevemedim
Sana aşkta yarınları gösteremedim, üzgünüm
Ne kadar yaklaşmak istedinse, o kadar uzaklaştım
Sen aşkın sağlam tarafıydın, ben ise yaralayan kısmıydım
Yani anlayacağın sana hep yarım, hep yarındım
Harcadığın mesafelerde, her adımda ömrünü tükettim belki de
Gün geldi yoruldun. Sen de sustun..
Şimdilerde daha iyi anlıyorum, seni ben hayat kadar çok yordum
Ben ne sevmeyi bildim ne de sevilmeyi hakettim
Beni çok seven bir adam vardı bir zamanlar
Hayallerini yıkıp öldürdüğüm…
-Alıntıdır ve yazana bayılmışımdır- 
|
Normal
