YÜZ-LEŞ-ME

Her düşünüş, bir sonrakine kefildir
Usulca not edilmiştir acınma vaadine
Hayatı size tanımlayan o roman kahramanı bile bilmektedir.
Hayat;
Ölümle mükelleftir…

Her ölüm;
Bir övgüdür teslimiyete
Tılsımını kendine saklayan aitlendirilme sosyaline
Ve biraz da deşifre olmaktır
Kendinizden bile gizlercesine
Ne var ki;
Damıtılmamış tarihiniz
Ve defalarca ağır sınavlardan geçen benliğiniz
Bir bağışıklık gibi farkındadır;
Ölüm,
Her yaşamın sonuna atılan en kesin paraftır...

Her paraf;
Kendi şimşeğini düşürür.
Acıtan, çıplak bir aydınlık vurur yüzünüze dindiğinde yağmur.
Ve sol şeridinden geçildiğinde rüyanızın
Uyanır cinnet avlanmaya razı bedenler
Kir, ter ve göz yaşı ayrışır çizgilerinizde
Kendini kapatır parantez
Ve sahipsiz bir içgüdüye dönüşür
Nemini gizleyen merhametsiz sözcükler..
Biliniz ki;
Sizden önce de
Denendiler…

Her deneme,
Günahları müjdeleyen o muhteşem zafer!
Her şeyiyle mağrur yalnızlıkların tanrısı.
Yitirilmiş bir bilinç boşluğuna yerleşen kısa metrajlı film.
ki hepiniz seyrettiniz,
itiraf ediniz...

Her itiraf,
İnsanlığın en açıklanamaz bağnazlığıyla,
Çağlar boyu devredilen ganimet
Sırrından korkan göğüs uçlarının
Ve utangaç bakışların kutsalı
Geometrik seri cinayetlerin
En yasal adanmışlığı
O muhteşem suç ortaklığı...
Bir sihirli ürpertiye kanar masumiyetiniz
Hazırlanın;
Pazarlığa davet edilebilirsiniz...

Her gücü başka bedenlerde denenir ama her yürek kendi bedeninde yenilir.
Çünkü o bilinç kaybından size kalan,
Bir inziva sükunetinin ertelenmişliğidir ancak.
Bir sorgudur bu, görülmeyenler, duyulmayanlar..
Daha da acısı, hissedilmeyenler, bir bir düşer aklınıza,
Tahammülsüzce acıtır canınızı.
Bir put daha kurban edersiniz yanılgılarınızın meşruluğuna ve göçünüz başlar.
Zorlanırsınız kendinize bile katlanmaya,
Zamanın bellek kazıyıcı merhametine sığınırsınız.
Çok önceden vaat edilmiş bir yalnızlığı
Kendinize saklarsınız...

Kozasını ören bir tırtıl sabrıyla
Ve ağır hesaplaşmalardan geçerek her adımda
Usulca tırmanırsınız derinliğinizi
Açılır ağır ağır kapısı, içinizdeki sandık odasının
Üstü kalın bir toz tabakası ile örtülen
Ne varsa biriktirdiğiniz, yenilenir birden
Işığına kavuşur göz
Düğümünü çözer ten
Bir inci firara hazırlanır istiridyeden
Üç harf söz verilmiş
Bir cinayet geçer içinizden....

Var olduğunu gösteren her şey;
Bir kitabe gibi saklanan günlükler, ayin sevişmeler, yazılan bunca şiir,
Bunca şarkı, bir tamirhanede yaşar gibi, bıkmadan, usanmadan onardığımız yanlarımız, anlarımız Ve anılarımız..
Ödenen tüm bedeller
Aslında yokluğuna işarettir
Aslında hayat biraz da,
Bunu kabullenmektir...

Kendinden öykünen derin bir yalnızlıkta..
Ağır bir yara..
Hem de öylesi yavaştan..
Kabuk bağlamıyor aslında..
Kan içinize akmadan...

ÖZGÜRLÜK ULAN!