YOK MUDUR?!!
YOK MUDUR?
Hepimizin öyle enteresan anları yok mudur?
Duşun altında, göbeğimize takıldığında mesela gözümüz…
Kadınsak duş sonrası vücudumuzu kremlerken…
Bazen de aynaya ilişir gözümüz uykusuz bir gecenin sonunda…
Yüzümüzdeki gölgelere, torba veya çizgilere…
- Sen gel de al, çok istiyorsan!
diye geçirmez miyiz o anlarda aklımızdan…
- Çok istiyorsan, beni böyle de seversin!
O an kolumuz kanadımız kırık, içimiz buruktur.
Çabalamaktan vazgeçmeyi düşünürüz. Peşine takılmaktan…Öylece kalmayı odamızda… Güvenlikte… Oysa biliriz ki, tek kaşımızı hafifçe oynatsak, gelecektir. Gelecek ve hepsini görecektir. Tüm sıradanlığımızı, ölümlülüğümüzü ve kusurlarımızı… O zaman, biz niye çağıralım? Göstermek için mi tüm bu olup biteni?
Oysa, o çaba gösterse… O kaşını kaldırmaktan fazlasını verse… Güvensek ona… Sadece güzel olanı göreceğine…O zaman;
- O istedi!
Diye düşünmez miyiz? Razı benim olan her şeye…Tüm sıradanlık uçup gitmez mi o anda? Var olduğunu sandığımız… Gölge, kırışık, bir bölgemize eklenen fazladan birkaç gram…
Hepsi bu olsa keşke…
Arabamız olan bir andayız…Sevdiğimiz bir melodi ile duygulanmışız...
Dikiz aynasından bir arabayı fark ediyoruz…! Uzun zamandır biz nereye gitsek, o da oraya… Hep o aynı araba!
- Acaba, o olabilir mi?
Plaka numarasına bakmayı istemeyiz o anda. Ya o değilse?!!
Halbuki o olduğunu hayal etmek ne heyecan vericidir. Sıradanlığın sonu…
Belki de onun işyerinin veya evinin önünden geçiyoruz yaya. Ya pencereden bakıyorsa?!
Ya görürse bizi?!! En iyisi biz oraya doğru bakmayalım, bu hayalin güzelliğini bozmayalım. Allah’tan bugün oldukça havalı görünüyoruz!
|