Ekmek, Adalet ve Özgürlük için 1 Mayıs’A

Bedenlerimiz duvarlarla, ruhlarımız sınavlarla çürütülüyor. Köle olmak kaçınılmaz kurtuluş olarak gösteriliyor. Ya üniversite okuyup, plazalarda takım elbiseli, prezentabl olacağız. Ya da atölyelerde, fabrikalarda işçi, inşaatta amale, kafelerde barlarda garson komi , marketlerde reyoncu kasiyer… Biz üretiyoruz, biz pazarlıyoruz, biz hizmet ediyoruz ve biz tüketiyoruz. Biz bu kölelik kervanında efendiler için üreten ve yine efendiler kazansın diye tüketen olmak istemiyoruz. Ve hiç bir zaman hiç bir yerde istemedik. 1 Mayıs 1886 Haymarket’te, işçiler hakları için, adalet için, bu düzen devrilsin diye sokaklardaydı. Bundan rahatsızlanan patronlar, kolluk kuvvetlerini yani devletin polislerini işçilerin üzerine saldılar. Polislerin ateş açması sonucunda dört işçi öldü. İşçi arkadaşları ölen milyonlarca işçi 4 Mayıs’ a kadar sokaklarda kaldılar. Patronlar korkmuş, devlet şaşırmıştı. İsyanı sindirmek için, grevi örgütleyen dört anarşist yoldaşımızı çeşitli bahanelerle suçlayarak astılar. Astılar ama, asılan anarşist yoldaşımızın, Spies’in dediği gibi” Burada bir kıvılcım ezeceksiniz, burada veya orada ve her yerde alevler yükseliyor. Bu sakılı bir ateş, bunu asla söndüremezsiniz”. Ve bu ateş sönmedi.

Bizler bu ateşi alevlendirmeyi sürdüyoruz, 1 Mayıs 2011 tarihinde üstümüzde uçan helikopterlere rağmen, çevremizi kuşatan binlerce polise rağmen, Taksim’e yürüyeceğiz. Aramalardan geçmeyeceğiz yıllarca geçmediğimiz gibi, ellerimizi kaldırmayacağız teslim olur gibi. Ama Lafımızı söyleyeceğiz. Ekmek adalet ve özgürlük için haykıracağız.
Liselerde isyan büyüyor. Lise Anarşist Faaliyet yürüyor.
Her Liseliyi ekmek adalet ve özgürlüğü için, geleceği için sokaklara çağrıyoruz.

Lise Anarşist Faaliyet
lafisyanda@gmail.com

Ekmek, Adalet ve Özgürlük için 1 Mayıs’A / Lise AnarÅŸist Faaliyet

Biz de bu sokak festivaline gideceğiz, How Weird Street Faire, üstümüze iyilik, çevremizi kuşatan binlerce party-severlere rağmen, Howard Street'te aşağı-yukarı yürüyeceğiz. Belki bir hap atıp kafayı bulacak, belki ellerimizi havaya atarak dans edeceğiz. 0 kadar çok eski tanıdığın arasında kucaklaşmaya, yapmacık-içten gülüşmelere, sokak başlarında kurulan müzik sistemleriyle downtown'ı inletecek müziklere doyacağız.

Ben 100lerce kilometre yol tepip, 1 Mayıs günü taxim'de olacağım. Bunu kendim ve kendim gibileri için yapıcağım. Bu çağın kölesi olmak yerine, hak yedirmeyen muhalefet olacağız. Haydi.. Taksimde görüşürüz.. Kortejime beklerim..

ordayız agalar

“Yumruğumda bir ordu hissediyorum - ya ölüm ya özgürlük!”
Friedrich Schiller

sistemin, işçi sınıfının "ağzına bir parmak bal" niyetiyle vermiş olduğu taksim de 1 Mayıs düğününe gidip götü büyük sendika ağalarının milletin gazını alma saçmalıklarını dinlemeye karşıyım. evde oturmalı ve mantıklı şeyler düşünmeli.