Hayvan öldürüp yeme ibadeti

Kurban, çok ilkel düzeydeki insan topluluklarında da bir ibadet şekli olarak yer alıyor.

İnsan hayvanı, kendi varlığının bilincine varma konusunda diğer memelilerden önde bir hayvan. Kendi varlığının bilincine varmasının doğal sonucu olarak da empati yeteneğini geliştirmiş. Empati yeteneğinden de vicdan denen şey oluşturmuş. Yani kendisinin dışındaki bilinçlerin varlığından haberdar, onların çektiği acılardan da haberdar.

Empati yeteneği olmayan hayvanlar, başka hayvanları öldürüp yerler bu çok doğal faaliyetleri sonucu vicdan azabı çekmezler. Bu yüzden bu eylemlerine anlam aramak zorunda kalmamışlardır.

İnsan hayvanı, evrimsel zorunluluklardan hem etçil hem otçul bir hayvan olarak ortaya çıkmış. (hatta kimi bilim insanlarına göre insan et yeme alışkanlığı kazanmasaydı böyle bir tür ortaya çıkmayabilirdi) ilkel komünal topluluk düzenlerinden itibaren.. bir taraftan başka hayvanları öldürmek zorunda ama bir taraftan da vicdanı bundan rahatsızlık duyuyor.
Buna bir anlam bulmalı.
Öldürdüğü hayvanların ruhu üstün bir güce armağan olarak sunuluyor. İnsana zor gelen öldürme işi böylelikle normalleştiriliyor psikolojik olarak.
Zaten ibadet de insana zor gelen şeyler olmalı. Kurbanın zor gelen kısmı da, sevdiği bazen arkadaş edindiği hayvanları günün birinde yatırıp boğazlamak. Bu zor işi yapınca ibadet yapmış olma hissinin verdiği psikolojik durumla vicdan acısını bastırıyor.

Bence ilkel insanlardaki kurban kavramı muhtemelen buradan doğmuş.

Gelelim günümüzün Türkiye müslümanlarına... Başka hiçbir "islam ülkesi"nde olmadığı kadar kurban ibadeti merakının türklerin şamanist köklerinden geldiği açık. Hatta islamın çoğu mezhebinde kurban bir sünnet (sünnet = olmasa da olur) iken, türklerin çoğunluğunun benimsediği hanefi mezhebinde kurban vacib. Farz değil ama yine de bizim yarı-şamanist yarı-müslüman türkler ne namaz kılar ne zekat verir ama nedense bu kurbana çok dikkat eder.
Ama neyse... Benim asıl dikkat çekmek istediğim nokta şu:

Kurban, ilkel insanlarda, bir hayvanı öldürdüğü için vicdanen rahatsız olma sonucu çıkmış bir "ibadet" iken, günümüz müslümanı bir hayvanı öldürdüğünden, onun acı çektiğinden tamamen habersiz bir şekilde sokak ortasında çocukların gözü önünde hayvanları "kurban" ediyor. Hiç içi sızlamadan, bir canlıya acı çektirdiğinin ve bir can aldığının farkında olmadan...

İlkel insanlar o kadar da ilkel değil bunların yanında.

karşılığını hemen aldığından dolayıdır bence...diğer ibadetlerle karşılaştırdığında hepsi, "öteki" tarafa yatırımken, kurban "mideye" yatırımdır.boşuna dememişler, aşka giden yol mideden geçer diye

http://www.pulyavserdce.com | http://www.dusuncesuclulari.com

- Mevzuya yalnız et üzerinden bakılmamalı, çünkü sizin yazınızda belirttiğiniz empati kavramı bize birçok besini sağlayan hayvanatın rızası alınmadan bir ömür sömürüldüğünü de düşündürüyor.Bunu değindiğiniz ''vicdan'' kavramıyla bağdaştırabiliyor musunuz?

- Çocukların gözleri önünde kurban kesilmesi meselesi sadece kurban kesen kişilerin takdiri sonucu oluşan bir durum değil midir? Bununla ilgili atıfta bulunduğunuz asıl konu -islamda kurban- çelişmektedir.Kurban ritüelinin içeriğinde ''mutlaka çocuklarınıza izletin'' ifadesi mi vardır?

- Hayvanlarla empati kurmayı düşünen sizin gibi hassas, ince düşünceli bir insan, çevresindeki diğer birçok insanın yaşam biçimi şeklinde benimsedikleri, yaklaşık 1400 yıllık geçmişi olan islamiyetin de içinde barındırdığı kurban mevzuunun ilkellikle etiketlenmesinden ötürü üzülmez mi?

Cana verilen değer in yok sayılabilir olmasının sembolüdür kurban ritüelleri. Çıkış noktası hayvan kurbanı değildir,ilkin yenenler yenilenlerin elebaşlarının canını halk önünde törenle en aşağılayıcı şekilde alarak, onlar toptan pes edene yani yenenlerin sözde tanrısını kabul edip itaat yemini edene dek sürdürülürdü. Sonradan insan kurban etmek kaldırılmış tanrıların kana olan ihtiyacı hayvanlar üstünden sürdürülmüştür. Psikolojik etkisi bireylerin ölümü en kaba haliyle tecrübe etmelerini sağlar bir hayvan dahi olsa kesilen bunu gören insanlar aslında o bıçağı kendi boğazlarında hissederler ve böylece itaatkarlıkları tanrılara sunulan can diyeti vasıtasıyla devam ettirilir. Lakin akılsallaştırılması da kolaydır, inanca göre canı veren tanrı olduğu için en vazgeçilemez olanlardan başlayarak bazı canların kendine kurban edilmesini dilemiştir sözde. Aynı şekilde antik kültürlerde varolan bakire kızların kurban edilmesi vs gibi mitsel anlatılarda geçen kurban törenleri mitsel olmayıp gerçektirler ve olumsuz durumlarda birtakım rahipler tanrıların kızdığı ve kurban istediği yalanına başvurarak tanrı elçileri gözüyle bakılan üst sınıfın korku yoluyla otoritesini sağlamlaştırarak yardımlarına koşarlar. İslam dininin kurban ritüelini devam ettirmesi anlaşılmaz değildir, aslen öncül inançlarda güçlü bir biçimde süren bu ritüeli islam üzerinden sürdürmek yeni yönetici sınıfın otoritesinmi pekiştirdiği gibi, bu gibi ritüellere geleneksel bağlılığı olan kitlelerin islam asimilasyonuna tabi tutulmasını da kolaylaştırmıştır. Kökenini pagan inançlardan alan bir ritüeldir.

et yiyemiyosanız ot yiyin...amq malları

Heeo

al bir tane dili batasıca da burda...

hasankeyf'e elini uzat,ılısu'da boğulmadan...

http://hasankeyf.dogadernegi.org/

http://www.dogadernegi.org/bankalari-durdur.aspx

Kurban bir ibadettir, insanlari, hayvanlari kisaca herseyi yaratan icin yapilir. Oyle dusunecek olursak o zaman agaclara da, bitkilere de dokunulmamali hepsi canli. Et yemeyelim, meyvalara dokunmayalim dallarinda kurusunlar..

eğer öldürdüğün hayvanın acı çektiğinin farkında değilsen, bu bakış açın din-dışı olur... doğal, saf, toplumdaki otoritenin yansıması olmayan ilkel din açısından diyorum. insanın anlam bulma çabasından kaynaklanan dinin dışında yani. yoksa islama uygundur onu bilemiyeceğim.

kurban "ibadeti" yahudi (ve onu temel alan islam) dininde biliyorsunuz ki ibrahim'in (abraham) oğlunu tanrı için kurban etme sözü vermesiyle başlar. sevdiği ve öldürmeye kıyamayacağı birini kurban etmek üzere yola çıkar ibrahim. onu kurban ettiğinde içi sızlayacak, üzülecek, onu kurban etmek çok zor bir iş olacaktı.
tanrı ibrahim'in sözünü tutacağını anladığında yine bir canlıyı ama bu sefer oğlunu değil bir koçu gönderir kurban etmesi için.
ibrahim yine üzülecektir ve yine bir can alacağının farkındadır. fakat oğlunu kurban etmekten daha az...

hayvan öldürmenin bir ibadet olarak algılanmasının temelinde ilkel insan için bu psikolojik çatışma yatar. (bence)

avatar filmini izlediyseniz bilirsiniz. ilkel (saf, temiz vs. vs.) insan topluluklarını sembolize eden na'vi halkı, yemek için bir hayvanı öldürdüğüklerinde bir can aldıklarının farkındadırlar, bu yüzden bir üzüntü duyarlarlar fakat o hayvanın ruhunun ebedi ruhla bütünleşeceğini falan düşünerek kendilerini tatmin ederler.

dyavol, topraktan yaratildik, topraktan besleniyoruz. O hayvanlari yaratan yaratici sus icin degil insanlarin bunlardan yararlanmasi icin yaratti. Hayvanlara elbette can cekistirmek kabul edilemez, ama yaratici onun da kurallarini koymamista degil haksizlik yapmayalim.

Dini bir ibadeti ilkellikle, modernlikle bagdastirmanin luzumunu anlamiyorum.

Ama su var, Cin gibi bazi uzak dogu ulkelerinde yaban hayvanlari canli canli hem de dovulerek olduruluyor postlari icin, bir kurk icin.. Bu ilkellik sayilmali...Cunku alternatifi cokken o minicik hayvanlara iskence yapiliyor.