En çok neyden korkarsınız ?

Karanlıktan çok tırsarım arılardan bi de sinirlenen bayanlardan annelerden korkuom benim annem değil tabii

GÜR IRMAKLAR KENDİLERİYLE BİRLİKTE BİR ÇOK ÇAKIL VE ÇALI ÇIRPIYI DA SÜRÜKLER; GÜÇLÜ RUHLAR DA BİR ÇOK APTAL VE MANKAFAYI... Nietzsche

kafa iyiyken beyoğlunun baya bi arka sokaklarında yol bulamamaktan
susuzluktan
düzen içindekli düzenden, yavaş yavaş öldürür insanı, farkına bile varmazsın, acık hareket her zaman iyidir.

ve zaman çarkı tamamlanmadan yazarının ölmesinden korkardım ki aynen öyle oldu

uyuyamamaktan korkuyorum gözlerimin altı mosmor oluyo hiçte çekici değil..

ormanda yürürüm kimseyi tanımam

ben en çok parasız ve yalnız lık tan korkarım..

Ferman sende ama güzel yaşamak bizde
Senden ayığız bu sarhoş halimizde
Sen insan kanı içersin biz üzüm kanı
İnsaf be sultanım kötülük hangimizde

Hayatımın hep aynı şekilde devam etmesinden.

“Yumruğumda bir ordu hissediyorum - ya ölüm ya özgürlük!”
Friedrich Schiller

şu uçan yuvarlak şeyler var ya onlardan korkuyorum..
şimdi şu kertenkelenin uyanmamasıda korkutuyor beni..

bitmedi ki..çakallar..


ayrıca karşıya geçerken büyük araçların arasında kalmaktan ödüm patlar..üstelik duruyorlarken bile..
sonra uyurken tekmelenmekten,uyurken tekmelemekten de korkuyorum..

böyle işte korktukça gelirim

Ağzımda Bal Gibi Tatlı Bir Türkü.
Bir İner Bir Çıkarım Bu Yokuşu

çaresizlikten korkarım..

Kendi kendine itaat edemeyenlere, emredilir! Nietzsche/böyle buyurdu Zerdüşt

beynimdekilerden

tırmandım, tırmandım, düşledim, düşündüm; ama her şey sıkıYoRDu beni. Ağır işkenceden yorgun düşmüş ve daha beter bir düşle uykusundan uyandırılmış bir hasta gibiydim..

güneşli havalar beni hayatımın her deminde huzursuz etmiştir.Yaz mevsimi benim için hep mutsuzluk zamanları olmuştur.