Buradaki arkadaşların dinlediği birçok şarkıyı sıkılmadan 'bu ne biçim şarkı' demeden dinleyebiliyorum..Zannediyorum çok fazla empati kurabilmemden kaynaklanıyor bu durum. İnsanları dinlerim, dinledikleri şarkılarıda dinlerim ama, dinledigimin ötesinde anlarım. Hatta sadece insanları ve onların şarkılarını değil konuşamayan canlıları da hissederim :-)
Bana deli diyorlar.. desinler..birbirinden bu kadar farklı algıyı bir bedende toplamanın yolu deli olmaktı.. ondan deli oldum...
Şimdi, zamanın çizgiselliğini kaybettiği bu anda, olası geçmiş ve gelecekler öylesine karmaşık bir ağda kıpraşıyorlardı ki buradan gitmek istiyordu canı. İki nefeslik bir arada maddelikten istifa, istif edilmişlikten istifade bütün yaşam eskizlerini yakmakta derin bir arzuydu gönlünden geçip giden. Aslında ben, yani o, farketmezdi onun için hiçbirşey..