benim de herkes gibi yaptığım çok aptalca şeyler war. ama hiç bir pişmanlığım yok ardından aksine anlatılmaz bir haz alıorum.. aslında aptallık denilmesi tamamen görülenden alışılandan olması gerekenden farklı olmasından die düşünüorum...herneyse
birini paylaşim sizlerle..
fakülte reisine aşık olmuştum
bizim sınıfta derse girerken bakışlarımla haykırdım hissediyodum
onun da bana ilgi duyduğunu üstelik tarz itibariyle korkunç derecede farklıydık..
yani hani görenler nerde bi ay parçası yanında bir yarma sözünü doğruluycaktı
sora bu bi süre bole dewam etti ve bir gün ben onun ve adamlarının arkasından sınıfa doğru giderken arkasını dönüp baktı kalbim zıplıodu
ve konuşabilir miyiz dedi..
ben düşünüorum zaten gelicekti ama bu kadar erken olcağını sanmıyodum falan die konuşalım dedim. yere baktı sora bana baktı ve sen amerikaya gitmeyi düşünüyomuşsun celal hoca soledi bende gidicem bu sene öğrenmek istediğin şeyler warsa yardımcı olabilirm vs
acaip bozulmuştum ve direkt sözünü kesip ne diyosun sen ya ben sana aşık oldum dedim
şaşırdı önce sora gülümsedi ve teşekkür etti ardından iki yıldır birlikte olduğum bi kız arkadaşm war dedi
mutlusun yani ole mi dedim ama bozulduğum her halimden belli ve cevabı dinlemeden tamam kes dedim
gittim ve onu her gördüğümde
miş gibi yaptım..
Normal
