|
Geçen gün dünyalar tatlısı dostum ester, bana ailesinin soykırımda yaşadığı üzücü bir olayı anlattı.. Babasının en büyük ablası Bir Alman Yahudi’si beyefendiyle evlenmiş ardından Almanya’ya gitmişler.. ..Evlendikten bir süre sonra Almanya’da Naziler Tüm Yahudileri toplamaya başlamışlar arkadaşımın halasını ve eniştesini de götürmüşler ve bir daha da onlardan haber alamamışlar.. ..Esterin babası 5 yıl evvel öldüğü güne dek ablasının düğün fotoğrafını yastığının altından çıkartmamış ve öldüğünde o fotoğrafla gömülmüş..
Şimdi dünya da birçok acı var.. var .. var da.. bu da acı..
Odiyus un cümlesini okuyunca bu geldi aklıma..
Her gün aynı yiyecek yendiğinde nasıl ki beslenme zehirlenmesi oluyorsa sanırım dünyaya da hep aynı pencereden bakmak insanı aptallaştırıyor, zehirliyor.. aynı fikirleri dinlemek körleştiriyor, aynı sesleri dinlemek sağır ve duygusuz ediyor..
Keşke arada başka pencerelerden de bakabilsek.. Kendimizi bizden olmayanların yerine koyabilsek, düşünebilsek.. Belki o zaman değişik fikirleri, renkleri, insanları, kısacası her şeyi özümseyebiliriz..
Hepimizin insan olduğunu, hüzünlerimizin ve hatta sevinçlerimizin bile aynı olduğunu anladığımız gün, gözlerimizi kör eden, kalbimizi taş eden nefretler, boş ve sonu gelmeyen tartışmalar sona erecek..
Efendim, herkesin sidiğine bir yarış var burada...hala birileri nefret üfürmek derdinde..zannediyor ki o üfürdüğü zaman şiirler, felsefeler akacak pınarlardan, aşk gürleyecek şelalelerden, cennet gibi olacak dünya..
ah zavallı insan..
"Köpek var taş yok / Taş var köpek yok / Taş var köpek var / Ama kralın köpek / Sıkıysa at taşı."
|