ispanyol sürrealist yönetmen Luis Buñuel'den akıllara zarar bir film daha
film bütün bir insanlığın kabul etmiş olduğu tabuları "polis-din-aile vs."yerden yere vuruyor.
özellikle beni hem güldüren hem de süründüren sahne şu oldu:
sniper bir şair devasa bir binanın yüksek katlarının biriden insanlara ateş ediyor ve insanlar tek tek ölüyor...sniper şairimiz polis tarafından yakalanıyor
mahkemede yargılanıyor...
yargıç şu fıkranın şu maddesi diyerek sanığı "ölüm"e mahkum ediyor ve sanık serbest kalıyor...
(:
ve bunun gb bir çok sahne mevcut
Özgürlük Hayaleti
Normal
