Bilgisizliğin verdiği mutluluğu, hangi bilgi verebilir?

en basta bilmediğini bilmen gerek ki bilmek için soru sorasın ve bilesin.Bu sebeple kimse bilmediğini bilmez aslında.Bildiğinde de artık bilgiye giden yoldadır ve bilmeye baslar.Sonunda her seyi bildiğinde hiç bi seyi de bilmediğni tekrar ama gerçekten anlar ve bilir.Asıl bilme zaten bu en son bilmedir gerisi düzmecedir.Sonuç olarak bilgisizlik mutlu eder

her ne kadar inanmasam da,bir tanrının varolduğunu kabullenmek gerekir

Septikler yani Napolyon?
En hakîki bilginin "hiçbir şey bilmediklerin"den emin olanlar da.
Bir şiirimde şöyle demiştim; "Bilge bir cahil kıldı beşer beni." Kibir dolu bir kelam etmişim, şimdi bunu biliyorum ama ileride başka şeyleri de bileceğim diğer bildiklerimi yanlışlayan ve bu serüven hiç bitmeyecek, yol kimin umurunda, aslolan yolculuk...

Ben bu forumu unutmuşum iyice...)

kriter bilginin işlerliği olsa gerek. bir adım ilerletmeyen bilgi boştur ağırlıktır. kişi kendi gerçeğinde yolcu olduğunda mutludur. bunun adı cahillik olsa bile....evet aslolan yolculuktur!

Ben Ben'im

Bilgisizlik mi kayıtsızlık mı umursamazlık mı... En mutlu benim gözümde hep çocuklardır. Onların bilgisizliği farklıdır, kör cahillik değildir bazı koca insanlarınki gibi.. Ağlasalar bile biraz sonra hiç bir şey olmamış gibi gülerler. Onları mutlu kılıyorsa, bilgisizlik mutluluk veriyordur. Merakı yenmeyi sağlayan bilgi de mutluluk verebilir; bir kaşifin, bir mucidin, bir bilimadamının erişebileceği mutluluk gibi. Sonuçta hangisi daha mutlu kılar bilemiyorum. Şimdilik geçici mutluluk veriyor ya, yeter! Hem bilgi acı vermeseydi, birçokları anarşist olmazdı

"ne kadar az bilirsen o kadar çok uyursun" diye bi söz vardı şimdi nerden duyduğumu da hatırlamıyorum. ama daha çok düşünce, bombardımana tuttukça zihni; bir kez daha doğruluğunu ispatlayan bi tez olduğunu düşünüyorum.

hangi tür bilgi insana güç yerine mutsuzluk verebilir ki.her seferinde kendi düzensizliğimizi değiştirme şansı varken.ya da tüm mutlulukların kaynagı bilgi midir?bana dokunmayan bilgi bin yaşasın mı.bu mutluluk saf olmadığından mıdır.ya da faydalı ve faydasız olanı bilmek yeter midir?bilmiyorum galiba ben biraz fazla unutkanım mutsuz olmak için.
edit:mutsuz insan güçsüz müdür,her güçlü mutlu olduğunu bilir mi,bilinen herşey güçlü mü kılar,...kısacası hepsi saçmalanmış

Rüyasında gördüğü rüyayı anlatan adam gibi kendimi uyanık sandığım yerde,uykumun en derinlerinde...

Cehalet mutluluktur.

Cahil biri olsaydım hiç bir haltı kafaya takmazdım yahu. Bu ne be. Her gün felsefeyle kafamı yiyorum. Bu ilçede bulunan herkesten daha bilgili olduğumu iddia edebilirim, aynı zamanda hepsinden daha mutsuz olduğumu da.

Bir paranoyaghin soyledighi gibi hayat felaketlerden ibarettir, her an her koshe bashinda bizi bir felaket bekler. Bildighimiz bilmedighimiz felaketler, ne kadar azini bilirsek o kadar az urkeriz, ancak bunun sonucu gafil avlanmaktir. Trafighi yoghun bir caddede gozunu kapatmak ne ise hayatta cahil olmak odur. Uzerine gelen kamyonu gormezsin ama o yine de gelir ...
O yuzden asil onemli olan mutlu olmak deil, felaketlerden mumkun oldughunca kachinmaktir denebilir bence...

bilgi ne?canı sıkılan bilgisizlerin icadı...oysa aslolan bilgisizlik,bilgi uydurma...ve en insan en doğal halinde daha mutludur...bilgisizlik özleminin başka ne nedeni olabilir ki...

hasankeyf'e elini uzat,ılısu'da boğulmadan...

http://hasankeyf.dogadernegi.org/

http://www.dogadernegi.org/bankalari-durdur.aspx

Bilgi kaçınılmazlıktır. Felsefe yapıp durmayın, aslında bilgi yoktur, mutluluk cehaletindir falan. Bu tür sözleri sarf edenlerin kendilerinde epey bilgi biriktirmiş oldukları da aşikar, sonra da trip atıyorlar böyle laflarla. Mutlu değişiz. Eee? Mutluluğun insana hazır sunulmuş hazlardan i
baret olduğuna inanan cennet müritlerine neden bilgisiz diyorsunuz? O halde mutluluğun bilgisizlik ile veya bilgi nin uyduruk olduğundan ziyade kendi mutsuzluğunuzun nedeninin arzuladıklarına bilgisiz dedikleriniz kadar hazır kavuşmayı istediğinizden söz edebiliriz. İnsan denen tür, varoluşu gereği kurgular,dener, sonuç çıkarır, neden diye sorar. Bunlardan kaçınıp bir bitki veya hayvan gibi varolma şansı yoktur. Buna yaklaştığında ise, yani bitki gibi veya hayvan gibi olduğunda, ne bitki ne de hayvan olabilir yine de. O en aşağılık tür haline gelir o zaman, başkalarının kölesi veya bilgisizliği nedeniyle kendi gibi olmayana savaş ve yıkım getiren bir acize dönüşür sürü psikolojisine girerek ve bu durum doğal saflık ile veya mutluluk ile ilişkilendirilebilir bir şey değildir. Mutluluğun tanımı da gün boyu ucuz şakalaşmalara ve imalara sırıtıp, acılardan muaf kalmak anlamında değildir. Mutluluk, masturbasyondan alınan bir haza veya tıka basa yenilen bir yemeğin verdiği geçici ve anlık hazza benzemez; bilgisizlik ve bilgisizliği yüceltmek olsa olsa bunları kutsar. Bunların ötesinde insan olmayı reddedip kendini doğa parçası saymak da herşeyi aşmak manasına gelmez. Herkesin mutluluk anlayışı da mutluluğu için gösterdiği çaba ve anlayış ile orantılıdır genel geçer bir katsayı ile ölçülebilecek ideal referansı yoktur mutluluğun. Mutlu bildiğin cahil, sana göre mutludur sen kaygılarla boğuştuğunu düşündüğünden fakat cahile göre de sen mutlusundur onun kadar toplumun değerlerine bağlı ve sorumlu hissetmediğinden. Mutluluğun tanımına göre de bilginin varlığı ölçülmez. Felsefe ne kadar boş konuşma işi bazen, salla gitsin adı da felsefe olsun.