Gerçek Ve Dogmalar

sangre · #1 (**permalink**) 06-05-2008, 10:28

Düşünen insanların dogmaları dile getirmesi birilerini incitebilir. Peki, kimler incinir bu aydınlık sözlerden? Kimlerin çıkarına dokunur bu sözler.
Bir çocuk doğduğunda ona olmayan, kanıtlanmayan olaylar anlatılır. Çocuk bu olayları, dogmaları gerçekten varmış gibi algılayıp hayatını bu yönde sürdürür.
Kimler, bu olmayan, kanıtlanmayan, deneye tabi tutulmayan dogmalara inanır? Dogmalardan çıkar bekleyen herkes. Çıkarcılar neden dogmalara yönelir?
İnsanoğlu evreni veya doğayı kavrayabilecek düşünce yapısını, evrimsel süreç içerisinde doruğa ulaştırabilmiş değildir. Bilim insanları beynin on bin yılda bir mikron değiştiğini söylemektedir. Bu süre, daha birkaç bin yıl önce mağaradan çıkmış insanoğlunun evrimsel değişiminin ne denli uzun yıllar alabileceğini bize göstermektedir. Buna ek olarak insanoğlunun evreni veya doğayı algılamasının, uzun yıllar alabileceğini düşünmek yerinde olur sanırım.
Evreni veya doğayı algılayamamanın sonucu olarak insanoğlu, kendini yalnız ve çaresiz hissedebilmektedir. Sezgileşme (empati) yeteneği gelişmemiş olanlar, karşısındaki nesneleri kendine yabancılaştırır. Örneğin güneşi algılayamayanlar veya sezmeyenler onu tanrılaştırmak koşuluyla kendine yabancılaştırır. Aynı olay iki insan arasında da olabilir. Birbirini tanımayan iki insan karşısındakini kendine yağı (düşman) görebilir. Sezgileşme yeteneği olanlar evreni kavramaya çalışırken, bu yetenekten yoksun olanlar evrene yabancılaşmakla birlikte kendine de yabancılaşmış olur.
Kendine yabancılaşanlar beniçinci (benmerkezci) bir yaşam sürerler. Bu yaşam kişiyi gerçeklerden soyutlar ve çıkara yöneltir. Çıkarlar hem evreni kavrayamamanın sonucu oluşan yalnızlığı unutturur, hem de kişinin düşünme eyleminin önüne geçer. Kısaca şöyle diyebiliriz: Kişi düşünmemek için her türlü çıkara başvurmaktadır. Düşünme eylemine geçmemek ya da yalnızlığa düşmemek için kişi kendine çıkar alanları oluşturmaya başlar. Çıkar alanı düşünemeyenler için bir haz kaynağıdır.
Bu yaşam alanını kaybetmemek için, çıkar alanına sıkı sıkıya sarılırlar. Daha çok dogmalara inanır, daha çok kendi kendilerini kandırırlar. Yalanları haykıranları da ya yok ederler ya da gözdağıyla sindirirler.
Sonra birileri çıkıp şöyle der; “İnananların duygularını incitiyorsunuz.”
İnananlar gerçekten inciniyor mu? İncinen gerçekten duyguları mı, yoksa çıkarları mı? Düşünemeyenin duygusu olur mu? Duygu ne demektir? Dogmalara inananların, bireyci çıkarları savunanların duyguları gerçekten var mı?
Bu sorular yanıt bekliyor?
Dünyada milyonlarca aç insan yaşama savaşı veriyor. Bir yandan zenginler kasalarını doldururken, bir yandan yoksul çocukların derileri kemikleşiyor, kalbi küçülüyor. Savaşlar çıkıyor, insanlar ölüyor. Eksik beslenme, sağlık sorunları, eğitimsizlik dünyanın her yerini sarmış durumda. Oysa bunlardan dolayı kimsenin duygusu incinmiyor.
İnandıkları dogmalar söz konusu olduğunda nedense duygular inciniveriyor.
Düşünemeyenin duygusu olabilir mi? Düşünemeyenler, sezgileşemeyenler başkasının acısını duyabilir mi? Bence hayır; duydukları tek şey kendi yarar ve çıkarlarıdır.
Düşünemeyenlerin hiçbir isteği yoktur. Düşünmemek için her türlü oyalanmada bulunurlar. Dogmaların kökeni düşünememektir; üretememektir, paylaşamamaktır, sevememektir.
Çıkarcılar gerçeklerden korkarlar. Gerçekler onları incitir. Neden mi? Çıkar alanları, kargaşa alanları yok olduğu için; cennetleri elden gideceği, düşünüp acı çekecekleri için…
Gerçeklerden, doğrulardan incinenler düşünmek, üretmek, paylaşmak, sevmek istemeyenlerdir. Düşünebilen insan gerçeklere ulaşmak için çabalar ve hiçbir zaman gerçeklerden incinmez.
Düşünebilen insan okuyup bilgilenir ve var olan olumsuzlukları yok etmek için çalışır. Toplumun mutlu olması için elinden geleni yapar. Oysa düşünmeyenler/çıkarcılar asla düşünen insanları kabul etmezler. Düşünemeyenler kendileri dışında herkesin acı çekmesini isterler. Bu acı onların yaşam kaynağıdır.
Birey toplum için vardır. Kendi çıkarını toplumun çıkarından üstün görenler her zaman gerçeklerden incineceklerdir: ta ki toplum oluşana dek.

Tansel Semir

duarden · #2 (**permalink**) 06-05-2008, 18:49

Oldukça güzel bir makale sağol sangre, bu doğmaların kimin çıkarına olduğunu bilmek yetmez bu doğmaları hergün ve hergün sırf doğma oldukları için reddetme özgürlüğünden vazgeçmemek ve unutturmamakta gerekir. Tarih boyunca din adamları, yöneticiler ve değer pazarlayıcıları bu doğmaları kullandı ve kullanacak. Kimse sahip olduğu kendisine duyulan saygıyı bile kaybetmeye tahammül edemeyeceği için.

sangre · #3 (**permalink**) 03-09-2008, 17:09

Yeni gelen arkadaşların da bu güzel yazıyı okuması için bir kez güncellemek istedim.

hereticsoul · #4 (**permalink**) 17-09-2008, 21:21

Aslında yazının birey toplum içindir olan kısmını beenmedim zaten bireylerin ihtiyacları yüzünden toplum meydana gelmemiştir hem böyle düşünceler milliyetçilik gibi düşüncelerin kaynağı deilmidir

sangre · #5 (**permalink**) 17-02-2009, 15:00

Din Her Soruya Yanır Verir

Yalanın sınırı yoktur. Din de bu sınırsızlık içinde yalanlarla beslenmektedir. Tabi ki yalanı üreten de düşünemeyenlerdir. Takiyettin MENGÜŞOĞLU’nun dediği gibi; “Din’de yanıtlanmayacak soru yoktur.” Din, her soruya yanıt verebilir. Çünkü din gerçeğe dayanmaz. Din, düşünemeyenlerin tasarladığı yalanlar karmaşasıdır. Din, bu dünyanın çıkarları için, Allah ise öteki yaşamın güvencesi olarak tasarlanmıştır.

Tasarım düşünemeyenlerin yeni bulduğu bir kavramdır. Tasarıma göre; tanrı evreni insanlar için tasarladı.

Tasarım ile tüm canlılar kendilerine özgü özellikler taşımaktadır. Yani bir aslan bir geyiği yemek için eksiksiz tasarlanmıştır. Geyik de öldürülmek için, yani aslana yem olarak tasarlanmıştır. Yıllarca var olan evrimi görmezden gelen düşünemeyen çıkarcılar tümdengelim yöntemiyle işi böylece çözmüş olmaktadırlar. Artık düşünmeye gerek yok! Zaten çıkarcılar da düşünmemek için tasarlanmış!

Konuyu bilimsel açıdan ele alırsak, düşünemeyenlerin, çıkarcıların çocuk yalanları karşısında daha net bir bilgiye ulaşabiliriz. Şimdi düşünelim. Tanrı bütün bunları tasarlıyor da, inanmış gözükenlerin kendisi neden tanrıyı tasarlamış olamıyor. İnanmış görünenlerin, çıkarcıların, yarancıların tanrıyı tasarlaması yalanın açığa çıkması demektir. Yalanın açığa çıkması bütün çıkarları yerle bir eder. Çıkar yoksa düşünemeyen de yok. Çıkar, çıkarcının kendisidir. Burada toplumsal bir çıkar yoktur. Ancak kişisel ve sürüyü yönlendirecek çıkarlar söz konusudur, yani bireyci çıkarlar.

Düşünemeyenler cennette sonsuza dek mutlu! (sonsuz haz alarak) olarak yaşayacaklarına inanırlar. Cennetteki “sonsuzluk”, çıkar alanına girdiği için düşünemeyenler eli ile onaylanır. Oysa Bruno’nun “sonsuz evren”ini asla onaylamaz. Evren sonsuz olduğunda tanrı yok olmaktadır. Bu da öteki yaşamın olamaması anlamına gelmektedir. Tanrı yoksa cennet de yoktur. Çıkarlar, yalanlar, emek harcamadan mutlu olmalar yoktur. Burada çıkarcıların sonsuz cennet tasarımı çıkar alanına girdiği için onaylanırken, sonsuz evren kavramı çıkarla bir bağlantısı olmadığı için onaylanmaz. Nasıl, doğa karşısında tanrı tasarımı varsa, sonsuz evren karşısında da sonsuz cennet tasarımı vardır.
Tasarım kelimesini çıkarcılar, düşünemeyenler çok sevdi. Daha önce tanrının özellikleri çıkarcıların özelliklerini yansıttığını söylemiştik. Burada da çıkarcıların tasarım özelliği tanrının bir özelliği olarak karşımıza çıkmaktadır. Çıkarcılar, yığınlar, düşünemeyenler bütün özelliklerini tanrıya vererek kendilerince sorumluluktan kurtulduklarını sanıyorlar. Ve böylece sanal bir güç tasarlamış oluyorlar. Bu güç artık düşünemeyenin -insan olmak hariç- her yaptığını mubah kılmaktadır.

Çıkarcıların tasarımları yoksulluğun, çaresizliğin, güçsüzlüğün bir yansımasıdır. Sınırsız isteklerin karşılanamadığı noktada çıkarcılar düşler kurmaya başlar. Kafasında, elde edemediği isteklerinin tedirginliğini düşler kurarak kapatmaya çalışır. Yaşama nasıl bakmak istiyorsa öyle bakar. Örneğin cennet ölümün karşısında çaresiz olan çıkarcıların tasarladığı düşsel bir yerdir.

İnsan çözemediği olaylar karşısında bilgilenmeyi seçer. Francis BACON’un (1561-1626) dediği gibi “Bilgi güçtür.” İnsan, bilgisi ile her türlü olumsuzluğun karşısında güçlü durabilir. İnsanda bulunan bu güç/bilgi insanı düşlere, umutlara değil gerçeklere götürür.

“İnsan ümitle yaşar” deyimini biz “düşünemeyenler ümitle yaşar” olarak değiştirmeliyiz. Sedat MEMİLİ’nin deyimiyle: “Ümit beyni uyuşturur. Bilgi arttıkça ümit azalır. Ümit yalandır. Ümidin mayası puslu ortamdır. Berrak ve açık ortamlarda ümit yaşayamaz. Bulanık bir suya baktığınızda içinde balık olduğunu ümit edersiniz. Açık ve net ortamda ümit yaşayamaz.”

“Akıllı tasarım” çıkarcıların, gelişen bilim ile yalanların köşeye sıkışması karşısında ürettiği bir ümittir/yalandır. Ümitler evrim ile bir gün yok olacaktır. Ümidin yerini gerçekler alacaktır.

Tansel Semir

Özgürlük Düşünmektir

#6 (**permalink**) 02-08-2011, 03:24

Arkadaslar siz neyin ozgurlugunden bahsediyorsunuz ? Siz ozgur dusuncelerinizlemi insan olmayi istediniz ? Siz ozgur iradanizlemi yemek yiyen, yemezse olen, su icen ve icmesse olen, seks yapan ve yapmazsa bunalima giren ve binbir turlu ihtiyaclirini gidermek ZORUNDA olan bir insan olmak icin ozgur dusuncelerinizlemi sectiniz bunlari ? Biz insanlar zamana,hayata boyun egdirilmis varliklariz degil mi ? Kimse bana zaman islemez demez, hicbir kimsi ben yemek yemem demez, hicbir normal insan ben seks yapmam diyemez, hicbir insan ben tuvalet ihtiyacimi gidermek zorunda degilim diyemez degil mi ? Biz insanlar bunlara mecburen boyun egmisiz ve yasamaya mecbur edilmisiz demi ? Peki bizi bunlara zorlayan Allaha karsi ozgur dusuncemizi kullanacaz ? Ne yapacaz ? Yada Allahin istedigi gibi iman edip salih amellermi isleyecez ? Hangisini yapacaz ? Biri bizi ebedi atese goturecek digeri bizi ebedi mutluluga goturecek ? Ozgur Dusuncelerinizle hangi tercihi yapaksaniz ? Herseyi bilen,herseyi goren,herseyi duyan Allahin ayetlerini ozgur beynimizin suzgecindenmi gecirecez ? Yoksa ona kesin imanmi edecez ona boyunmu egecez ? Tabikide Ona iman edip Onu RABBIMIZ edinecez. Insani baska bir secim kurtarmayacak. Biz ozgur degiliz bunu kafanizdan atin !!!!! Allaha iman edip hayatimizi Kurana gore yasayacaz. Onu sevecez ve kendimizide Ona sevdirmeye calisacaz. Ve O insana Onun rizasini nasil alacagini Kuranda aciklamistir. Onun Peygamberide bunu aciklamistir. Butun dunya benim olsa ben olunce hicbiri fayda vermeyecek. Ben olunce vucudum hala saglamsa eger yanip kul olmazsam, yada hayvan beni yemezse yani vucudum hala butunlugunu korumussa eger ailem beni Islami Yontemlerle beni yikayacak cenaze namazi kilacaklar ve beni GOMECEKLER. Peki sonra ne olacak ? Bana Munker ve Nekir gelince onlarin sorularina nasil yanit verecem ? Onlara Villalarimimi rusvet verecem ? Yoksa onlara altinmi verecem ? Muhammed denen zat hakkinda ne dersin dediklerinde ben onlara nasil cevap verecem ? Onlara "O zat Allahin kulu ve resuludur" nasil diyebilecem ? Onlara bunu ancak Iman etmissem diyecem ve onlar bana cehennemi gosterecekler ve ben korkacam ve melekler diyecek ki korkma korkma senin sehadetin seni bundan korudu Allah sana Cennetini vad etti diyecek ve sen Allahin insanlari tekrar diriltesiye kadar uyu diyecekler sayet imanli biriysem. Peki tam tersinde ne olacak ? Muhammet kimdir dediklerinde ben onlara diyecem ki o zati duydum ama kesin bir bilgiye sahip degilim. Onlarda : bilmez olaydin diyecek ve bana azap edecekler sayet inkar etmissem ( Euzubillah ) Oldukten sonra arkadasim ozgur dusunce bir sikime yaramayacak hadi selametle.

AlbatrosS · #7 (**permalink**) 02-08-2011, 10:19

Alıntı:

Muslumanim92´isimli arızadan alıntı

Arkadaslar siz neyin ozgurlugunden bahsediyorsunuz ? Siz ozgur dusuncelerinizlemi insan olmayi istediniz ? Siz ozgur iradanizlemi yemek yiyen, yemezse olen, su icen ve icmesse olen, seks yapan ve yapmazsa bunalima giren ve binbir turlu ihtiyaclirini gidermek ZORUNDA olan bir insan olmak icin ozgur dusuncelerinizlemi sectiniz bunlari ? Biz insanlar zamana,hayata boyun egdirilmis varliklariz degil mi ? Kimse bana zaman islemez demez, hicbir kimsi ben yemek yemem demez, hicbir normal insan ben seks yapmam diyemez, hicbir insan ben tuvalet ihtiyacimi gidermek zorunda degilim diyemez degil mi ? Biz insanlar bunlara mecburen boyun egmisiz ve yasamaya mecbur edilmisiz demi ? Peki bizi bunlara zorlayan Allaha karsi ozgur dusuncemizi kullanacaz ? Ne yapacaz ? Yada Allahin istedigi gibi iman edip salih amellermi isleyecez ? Hangisini yapacaz ? Biri bizi ebedi atese goturecek digeri bizi ebedi mutluluga goturecek ? Ozgur Dusuncelerinizle hangi tercihi yapaksaniz ? Herseyi bilen,herseyi goren,herseyi duyan Allahin ayetlerini ozgur beynimizin suzgecindenmi gecirecez ? Yoksa ona kesin imanmi edecez ona boyunmu egecez ? Tabikide Ona iman edip Onu RABBIMIZ edinecez. Insani baska bir secim kurtarmayacak. Biz ozgur degiliz bunu kafanizdan atin !!!!! Allaha iman edip hayatimizi Kurana gore yasayacaz. Onu sevecez ve kendimizide Ona sevdirmeye calisacaz. Ve O insana Onun rizasini nasil alacagini Kuranda aciklamistir. Onun Peygamberide bunu aciklamistir. Butun dunya benim olsa ben olunce hicbiri fayda vermeyecek. Ben olunce vucudum hala saglamsa eger yanip kul olmazsam, yada hayvan beni yemezse yani vucudum hala butunlugunu korumussa eger ailem beni Islami Yontemlerle beni yikayacak cenaze namazi kilacaklar ve beni GOMECEKLER. Peki sonra ne olacak ? Bana Munker ve Nekir gelince onlarin sorularina nasil yanit verecem ? Onlara Villalarimimi rusvet verecem ? Yoksa onlara altinmi verecem ? Muhammed denen zat hakkinda ne dersin dediklerinde ben onlara nasil cevap verecem ? Onlara "O zat Allahin kulu ve resuludur" nasil diyebilecem ? Onlara bunu ancak Iman etmissem diyecem ve onlar bana cehennemi gosterecekler ve ben korkacam ve melekler diyecek ki korkma korkma senin sehadetin seni bundan korudu Allah sana Cennetini vad etti diyecek ve sen Allahin insanlari tekrar diriltesiye kadar uyu diyecekler sayet imanli biriysem. Peki tam tersinde ne olacak ? Muhammet kimdir dediklerinde ben onlara diyecem ki o zati duydum ama kesin bir bilgiye sahip degilim. Onlarda : bilmez olaydin diyecek ve bana azap edecekler sayet inkar etmissem ( Euzubillah ) Oldukten sonra arkadasim ozgur dusunce bir sikime yaramayacak hadi selametle.

* namaz kılınır, farzdı sünnetti derken biter. amin. hoca vaaza başlar. şunu bunu edin, şundan bundan sakının. amin. araya bol bol allah, resul, cc, ebubekir, ömer, osman, ahret, cennet, cehennem girip hoca söyler: ahlaklı olun! amin.

* hoca sıkılmıştır. cemaat bitkin ve ruhsuzdur. birden patlar: adam olun nan, namazınızı kılın, sağa sola diklenmeyin, ''sikerim belanızı''! amin...

ozgen · #8 (**permalink**) 02-08-2011, 12:39

Alıntı:

Muslumanim92´isimli arızadan alıntı

Arkadaslar siz neyin ozgurlugunden bahsediyorsunuz ? Siz ozgur dusuncelerinizlemi insan olmayi istediniz ? Siz ozgur iradanizlemi yemek yiyen, yemezse olen, su icen ve icmesse olen, seks yapan ve yapmazsa bunalima giren ve binbir turlu ihtiyaclirini gidermek ZORUNDA olan bir insan olmak icin ozgur dusuncelerinizlemi sectiniz bunlari ? Biz insanlar zamana,hayata boyun egdirilmis varliklariz degil mi ? Kimse bana zaman islemez demez, hicbir kimsi ben yemek yemem demez, hicbir normal insan ben seks yapmam diyemez, hicbir insan ben tuvalet ihtiyacimi gidermek zorunda degilim diyemez degil mi ? Biz insanlar bunlara mecburen boyun egmisiz ve yasamaya mecbur edilmisiz demi ? Peki bizi bunlara zorlayan Allaha karsi ozgur dusuncemizi kullanacaz ? Ne yapacaz ? Yada Allahin istedigi gibi iman edip salih amellermi isleyecez ? Hangisini yapacaz ? Biri bizi ebedi atese goturecek digeri bizi ebedi mutluluga goturecek ? Ozgur Dusuncelerinizle hangi tercihi yapaksaniz ? Herseyi bilen,herseyi goren,herseyi duyan Allahin ayetlerini ozgur beynimizin suzgecindenmi gecirecez ? Yoksa ona kesin imanmi edecez ona boyunmu egecez ? Tabikide Ona iman edip Onu RABBIMIZ edinecez. Insani baska bir secim kurtarmayacak. Biz ozgur degiliz bunu kafanizdan atin !!!!! Allaha iman edip hayatimizi Kurana gore yasayacaz. Onu sevecez ve kendimizide Ona sevdirmeye calisacaz. Ve O insana Onun rizasini nasil alacagini Kuranda aciklamistir. Onun Peygamberide bunu aciklamistir. Butun dunya benim olsa ben olunce hicbiri fayda vermeyecek. Ben olunce vucudum hala saglamsa eger yanip kul olmazsam, yada hayvan beni yemezse yani vucudum hala butunlugunu korumussa eger ailem beni Islami Yontemlerle beni yikayacak cenaze namazi kilacaklar ve beni GOMECEKLER. Peki sonra ne olacak ? Bana Munker ve Nekir gelince onlarin sorularina nasil yanit verecem ? Onlara Villalarimimi rusvet verecem ? Yoksa onlara altinmi verecem ? Muhammed denen zat hakkinda ne dersin dediklerinde ben onlara nasil cevap verecem ? Onlara "O zat Allahin kulu ve resuludur" nasil diyebilecem ? Onlara bunu ancak Iman etmissem diyecem ve onlar bana cehennemi gosterecekler ve ben korkacam ve melekler diyecek ki korkma korkma senin sehadetin seni bundan korudu Allah sana Cennetini vad etti diyecek ve sen Allahin insanlari tekrar diriltesiye kadar uyu diyecekler sayet imanli biriysem. Peki tam tersinde ne olacak ? Muhammet kimdir dediklerinde ben onlara diyecem ki o zati duydum ama kesin bir bilgiye sahip degilim. Onlarda : bilmez olaydin diyecek ve bana azap edecekler sayet inkar etmissem ( Euzubillah ) Oldukten sonra arkadasim ozgur dusunce bir sikime yaramayacak hadi selametle.

Alıntı:

sangre...Din, düşünemeyenlerin tasarladığı yalanlar karmaşasıdır.

bu tasarıyı iyi anlatmışsın tebrikler...fizyolojik ihtiyaçları gidermekle beynini kullanabilmeyi birbirine karıştırmışsın. bu şekilde düşünerek, allah'ın verdiği(!) aklı kullanmamayı seçiyorsun...bu çok büyük günah

alara · #9 (**permalink**) 08-08-2011, 02:05

Alıntı:

Muslumanim92´isimli arızadan alıntı

Arkadaslar siz neyin ozgurlugunden bahsediyorsunuz ? Siz ozgur dusuncelerinizlemi insan olmayi istediniz ? Siz ozgur iradanizlemi yemek yiyen, yemezse olen, su icen ve icmesse olen, seks yapan ve yapmazsa bunalima giren ve binbir turlu ihtiyaclirini gidermek ZORUNDA olan bir insan olmak icin ozgur dusuncelerinizlemi sectiniz bunlari ? Biz insanlar zamana,hayata boyun egdirilmis varliklariz degil mi ? Kimse bana zaman islemez demez, hicbir kimsi ben yemek yemem demez, hicbir normal insan ben seks yapmam diyemez, hicbir insan ben tuvalet ihtiyacimi gidermek zorunda degilim diyemez degil mi ? Biz insanlar bunlara mecburen boyun egmisiz ve yasamaya mecbur edilmisiz demi ? Peki bizi bunlara zorlayan Allaha karsi ozgur dusuncemizi kullanacaz ? Ne yapacaz ? Yada Allahin istedigi gibi iman edip salih amellermi isleyecez ? Hangisini yapacaz ? Biri bizi ebedi atese goturecek digeri bizi ebedi mutluluga goturecek ? Ozgur Dusuncelerinizle hangi tercihi yapaksaniz ? Herseyi bilen,herseyi goren,herseyi duyan Allahin ayetlerini ozgur beynimizin suzgecindenmi gecirecez ? Yoksa ona kesin imanmi edecez ona boyunmu egecez ? Tabikide Ona iman edip Onu RABBIMIZ edinecez. Insani baska bir secim kurtarmayacak. Biz ozgur degiliz bunu kafanizdan atin !!!!! Allaha iman edip hayatimizi Kurana gore yasayacaz. Onu sevecez ve kendimizide Ona sevdirmeye calisacaz. Ve O insana Onun rizasini nasil alacagini Kuranda aciklamistir. Onun Peygamberide bunu aciklamistir. Butun dunya benim olsa ben olunce hicbiri fayda vermeyecek. Ben olunce vucudum hala saglamsa eger yanip kul olmazsam, yada hayvan beni yemezse yani vucudum hala butunlugunu korumussa eger ailem beni Islami Yontemlerle beni yikayacak cenaze namazi kilacaklar ve beni GOMECEKLER. Peki sonra ne olacak ? Bana Munker ve Nekir gelince onlarin sorularina nasil yanit verecem ? Onlara Villalarimimi rusvet verecem ? Yoksa onlara altinmi verecem ? Muhammed denen zat hakkinda ne dersin dediklerinde ben onlara nasil cevap verecem ? Onlara "O zat Allahin kulu ve resuludur" nasil diyebilecem ? Onlara bunu ancak Iman etmissem diyecem ve onlar bana cehennemi gosterecekler ve ben korkacam ve melekler diyecek ki korkma korkma senin sehadetin seni bundan korudu Allah sana Cennetini vad etti diyecek ve sen Allahin insanlari tekrar diriltesiye kadar uyu diyecekler sayet imanli biriysem. Peki tam tersinde ne olacak ? Muhammet kimdir dediklerinde ben onlara diyecem ki o zati duydum ama kesin bir bilgiye sahip degilim. Onlarda : bilmez olaydin diyecek ve bana azap edecekler sayet inkar etmissem ( Euzubillah ) Oldukten sonra arkadasim ozgur dusunce bir sikime yaramayacak hadi selametle.

öğretilmiş kalıp halini almış bilgilerin arasında gez dolaş nereye kadar?koca bir labirent çıkış yok.o kalıpların arasından sıyrılıp bakmalı insan.kendini hiiiç kandırmadan.