Tanrı Paradoksu

ÖZGÜRLÜK MESELESİYLE İLGİLİ
özgürlüğü en geniş şekliyle ele alalım .havaya atılan taş ben kendi isteğimle düşüyorum dese bu onun davranışlarında özgür olduğunu ifade edermi.Gözleri görmeyen bir insanı derin kuyularla dolu bir alana bırakıp özgürce koş oyna desen özgür olabilirmi . ..özgürlük ;bilgi ,akıl ,cesaret işidir, kafana eseni yapmak değildir.inanan insana din bazı kısıtlamalar getirir ama derki bu senin mutluluğun içindir kabul eder yada etmezsin . inanan için tehlikelerden uzak bir özgürlük alanı yaratır.en basitinden hangi düşünce sizi daha özgür kılar. kör tesadüfler içinde hareket eden tesadüfi bir şekilde son bulabilcek bir alem ve hayat ki sonuda karanlık yada bir amaçla yaratılmış düzen verilmiş bir alem .bu tablo içinde inanmayanda kendine bir kaçış bir sığınak bulmuyor mu?o kaçış bizi daha özgürmü kılacak

Tebrikler kardeşim allah gönlüne göre versin...Anlamayana daha fazla anlatmak gereksiz sen iyi bir izah yapmışsın...takdir ediyorum seni...

Başlığın değiştirilip tanrı die tanımladığınız allahı düşünüp çözemeyenlerin paradoxu olarak editlenmesini talep ediyorum.... !

varsa yoksa gibi ihtimali bir inanç din açısındanda kabul edilebilir bir durum değildir.hz. Ali'den böyle bir hikaye anlatılsada tartışma içinde kullanılan bir metottur diyebilirim.

bilgi felsefesi açısından bilgi ve inanç apayrı iki sistemdir.şu anda bu yazıyı yazdığım klavyenin varlığını ispatlamaktan bahsedemeyiz hepinizin önünde bir klavye var yazıyorsunuz.inanç ispata ihtiyaç duyar doğrudur kabul edenide olur etmeyenide.mantık kuralları içinde bir önermenin geçerliliği konusunda iki yaklaşım vardır doğrulanabilirlik ve yanlışlanabilirlik.doğrulanabilirlik zaten tarihe karıştı gitti çünki hayatta kullandığımız bir çok önerme doğrulanabilir değildir böyle oluncada hayatın bir çok alanı hakkında söz söyleyemez hale gelirdik hislerimiz gibi.yanlışlanabilirlik açısından meseleye yaklaştığımızda henüz yanlışlanmış birşey yok ortada.

peki neden tanrı varsa kendi varlığını doğrulanabilir şekilde ortaya koymuyor? (bir arkadaşın yazdığı şekliyle" neden beni inandıramıyor" derseniz)din mantığı içinde cevaplandırılması gereken bir sorudur.cevabıda basittir imtihan sırrıyla tanrı varlığını izhar etmemiştir.din olgusyla çok tutarlıdır bilmenin ve inanmanın ayrı şeyler olduğunu yazmıştım.tanrı görünür olsaydı yada elçileri melekler olsaydı yada günahkarların ve inkarcıların başına gökten o anda bir taş düşseydi hepimiz bilirdik ama inançtan tekamülden bahsedemezdik.tanrı kullarına zulmetmez birilerini cehenneme atmak için böyle bir kumpas kurmamıştır.ayetlerini(delillerini) aleme serpiştirmiştir.tekamül derecelerine göre insanlar bunlrı idrak eder yada edemez musa ile firavun arasındaki fark burdan ortaya çıkar.

inanmak istersin inanırsın.. bu kadardır bu..
kişinin ihtiyacı ile ilgili bi durum.
sen tutunmak istersin birşeylere, baktıklarında tutunmak istediğini görürsün..
varoluşunun nedenini bilememek korkutur, tanrıyı yaratırsın..
birgün bitecek olman korkutur ahireti görürsün..
yalnızlık korkutur seni, kalabalıkta güvende hissedersin sürüye karışırsın..

istemekle, ihtiyaç duymakla alakalı inanmak.. kendini kandırmak desek daha doğru..

gördüğün şeylerin, görmek istediklerin olduğunu bildikten sonra çok rahat çözersin herşeyi..

bana ihtiyaç duyacak ve inanacak olsan birsürü din yaratabilirim sana hem daha mantıklı delilleri bile olur..

Kendi kendine itaat edemeyenlere, emredilir! Nietzsche/böyle buyurdu Zerdüşt

çok uzattım arkadaşlar ama paradoks derken şunuda ilave etmek lazım varsayalımki ortada aklımızla nihayete erdiremediğimiz bir paradoks oluşturulmuş olsun bu kesin olarak tanrının varlığının tehlikeye girmesi anlamına gelebilirmi.bizim kifayetsizliğimiz diye bir şey söz konusu olamazmı insanın bu kendine güveni nerden geliyor.hiç boş yere gururlandığımız olmuyormu güzel bi kızı öptüğünüz anı düşünün bizimkide böyle biraz yersiz bir güven olamazmı.acaba insanın bu güveni ne zaman nerde ortaya çıktı hiç izini sürdünüzmü.1000-2000 yıl öncede insan böylemiydi.

theatron kardeşim bi aksaklıktan dolayı alıntı yapamıyorum. o yazdığım inanma gerekliliği ile ilgili bir delil değildi .inancın özgürlüğü kısıtlamadığı hakkındaydı iddiam aksine özgürleştirdiğidir.demek istediğim özetle birileri bize taşları yemek yasak derse inatla taşları kemirmemiz gerekmiyor.

ayrıca o dediğini yapamayacağınada iddiaya varım.kant öyle davranki maksimi evrensel olsunla büyük bir ahlakçı olmuş.bu dinde bundan niceleri var .üstünden geçen 1400 insanlık birikiminide ekle hayatında tamamını kapsamasına gerek yok bir din ortaya koy bırak beni sen inanmak isteyecekmisin görelim bir kaçda bilimsel öngörüde bulun 10 sene yalanlanmasın yeter