nefret ettiğiniz bir özelliğinizden kurtulmak için nasıl savaşırsınız?

mümkünse barışır sevmeye çalışırım, değilse "ben her şeyin ölçütüyüm"

"senin yolculuğuna katılamam
ben sadece bir konuğum"
T. Angelopoulos

savasmiyorum artik.. butun ruhumu yagmaladilar..

beyoglu'nda bir paragrafin içindeyim..senden önce bulurlarsa beni, süpheli bakislarimi kanima batirip imla edecekler beni...

gerek yok savaşmaya.. böyle doğmuşum bunları da yadırgamam lazım...yapmacıklığa gerek yok..


savaşacak başka şeylerim var bunlarla uğraşaamam..

Bana cübbesinin altına saklanmş ateist bir rahip,ustasını öldürmek isteyen bir çırak,patronundan nefret eden bir hizmetçi verin Dünya'yı yerle bir edeyim..

takıntılara takılmak için hayat çok kısa....böyle düşünürüm genelde.
Fakat inatçılığımla başedemiyorum, başedebileni de görmedim ölürüm inadı bırakmam

Çok yalan söylerdim...gereksiz ve kimseye zararı olmayan yalanlar.Mesela yolda giderken böyle böyle oldu derdim ama öyle bir şey hiç olmamış olurdu...Uzun bir süre uğraş verdim bu huyumu sevmiyordum.Direniyordum ama yalan söylediğimi farkına varamıyordum.Söylediklerime kendim de inanıyordum.Öylesine inanıyordum ki yalan söylediğimi farkına vardığımda şaşkınlık hissine kapılıyordum.Uzun bir süre kimseyle konuşmadım çünkü konuşursam yalan söyleyecektim.Kendi kendime sesli konuşmaya ve okuduğum kitapların özetlerini çıkarmaya başladım.Bir de kendimi müziğe verip dans edip şarkı söylemeyi sıklaştırdım ve yaklaşık üç ay kimseyle konuşmadım.Üç ayın sonunda insanlarla konuşmaya başladım baktım ki artık yalandan kurtulmuşum.Bu iç çatışmadan galip çıkmanın verdiği huzuru size anlatmam imkansız...

kendinle barisik olmak bence cok guzel bir yetenek!!ama bu durum beceri halinede gelebilir!!nefret ettigin ozelliklerini imha edip etmemek senin elinde oldugu icin el alinmasi gereken buyuk bir sorun olarak gormuyorum!!hem cevrende zaten seni oldugun gibi sevenler mutlaka vardir!!belkide karsimdaki insanin bana olan duskunlugu yada kaninin bana kaynamasi benim kendimde nefret ettigim sey olabilir!!)

ben ANANIZIN AMIYIM SİKİN BENİ!!!!...
ANARCHY is back...

Felsefe bütün sorunların panzehiridir.Her türlü hezimetin, eksikliğin, yarım bırakılmışlığın, asalak düşüncelerin böcek ilacıdır.Yalnız doğru zamanda, doğru şekilde kullanmak gerekir.

Ölüm korkusu dahil bütün korkularımı yokettikten sonra hayata dair küçük ayrıntıları dert etmek çok anlamsız görünmeye başladı bana... Kendimden nefret etmeye başladığımda, yapıcı olmaktan tamamen uzaklaşmaya başlarım.Bu yüzden birşeyden nefret edersem, bu kesinlikle ben olmazdım. Eğer kötü bir soyut gerçekliği üzerimde taşıyorsam, onu benliğimden söküp, en yakındaki çöp tenekesine fırlatırdım.Yalnızca birkaç saniyelik işlem olurdu, felsefe sihirli değneğim olurdu, soyut o gün somut olurdu...

sağda solda bu özeliğimden bahseder.. dalga geçerim.kendiliğinden geçer.

kendini en iyi tanıyan insan sensin, kendi hatanı görende sensin, ve bunla başa çıkacak olanda sensin, hatanı gösteren aklın doğrusunuda er yada geç gösterecektir. bunun için sabır ve çalışma, bu uğurda çalışırken göreceksin ki kendiliğinden doğruytu bulmuş olacaksın. Her arayan bulamaz, fakat bulanlar hep arayanlardır...