Erk İstenci

"Bir gün bayağı kömür 'Niye böyle sertsin!' demiş elmasa. 'Biz seninle yakın akraba değil miyiz ki?'

Niye böyle yumuşaksınız? Kardeşlerim, size soruyorum: siz benim, -kardeşlerim değil misiniz?

Neden böyle yumuşak, böyle uysal, böyle verimser? Neden yüreklerinizde bunca yadsıma, bunca verinme var? Neden bakışlarınızda bunca az yargı var?

Peki siz yazgı olmak, amansız kişiler olmak istemezseniz, bir gün benimle nasıl, iller açabilirsiniz?

Peki sertliğiniz çakmak ve kesmek ve parça parça etmek istemezse, bir gün benimle nasıl, yaratabilirsiniz?

Yaratıcılar sert olurlar da. Elinizi binyıllara basmak, balmumuna basar gibi basmak, mutluluk sayılmalı sizce, -

-mutluluk, binyılların istemine yazmak, tunç üstüne yazar gibi yazmak, -tunçtan daha sert, tunçtan daha soylu. Ancak en soylu kişiler sert olur tepeden tırnağa.

Şu yeni levhayı yerleştiriyorum üstünüze, kardeşlerim: sert olun!-"


Güç İstemi, Nietzsche'nin felsefesindeki en önemli düşüncedir. Bu düşünceyi iki kaynaktan geliştirir: Schopenhauer'in ve Eski Yunanlıların düşün hayatlarından. Schopenhauer, dünyanın çok güçlü ve kör olan tek bir istem tarafından yönetildiği şeklindeki eski doğu inancını devralmıştı. Nietzsche, bu fikrin içindeki potansiyeli görür ve onu insan ilişkilerine uyarlar. Nietzsche, anlattığına göre, Yunan Kültürü'nü araştırırken, Yunanlıları harekete geçirenin herhangi bir yararlı şey veya doğrudan bir avantajın değil, güç ve iktidar elde etmeye yönelik bir çaba olduğunu farkeder.

Nietzsche bundan, tüm insanlığın güç ve iktidar istemi tarafından yönlendirildiği sonucunu çıkarır. Ona göre, tüm eylemlerimizin temel dürtüsü işte bu enerji kaynağından beslenir. Güç istemi çoğunlukla başka birtakım şekillerde, yani şekil değiştirerek, ortaya çıkıyor, ancak daima mevcuttu. Hıristiyanlık, öngördüğü tevazu, sevgi ve merhamet ile, görünüşe göre daima tersini iddia etmekteydi. Gerçekte bu, hastalıklı bir sapkınlıktan başka bir şey değildi. Hıristiyanlık, Romalıların köle zihniyetinden doğmuş ve bu köle zihniyetini hiçbir zaman üstünden atamamıştı. Hıristiyanlığın güç ve iktidar istemi, sırları daha kolay anlaşılabilir güçlü kişilerin değil, köle olanların istemiydi.

Nietzsche, insanların geliştirdiği kalıpları analiz etmeye soyunduğunda, onun güç istemi çok yararlı bir araç olarak ortaya çıkar. Eskiden soylu ve saygıdeğer bir fedakarlıktan kaynaklandığı sanılan eylemler, Nietzsche tarafından hasta ve yozlaşmış eylemler olarak deşifre ediliyordu.

Ne var ki Nietzsche'nin felsefe yapma eylemi, iki itiraza yanıt vermemektedir. Eğer tek ölçek güç istemiyse, nasıl oluyor da, o istemin doğrultularına uymak istemeyen eylemler, kötüden başka bir şey olabiliyorlar? Ve, azizlerin güç istemlerini başkaları üzerinde değil de, kendileri üzerinde uyguladıkları savı, bu düşünceyi öyle çok yönlü uygulayabilme imkânı veriyor ki, sonunda bu düşünce bizlere hemen hemen hiçbir şeyi açıklayamamaktadır. İkincisi, Nietzsche'nin güç istemi çok döngüsel bir düşünce: Evreni anlama çabamız eğer güç isteminden esinleniyorsa, o zaman Nietzsche'nin güç istemine dair tasarımı şüphesiz evreni anlama çabasından kaynaklanıyor.

Ama bırakalım, bu derin ve aynı zamanda tehlikeli fikirle ilgili son sözü Nietzsche'nin kendisi söylesin:

"Güç ve iktidar hırsı değişikliğe uğradı, ama o aynı yanardağ hâlâ yanıp duruyor; sabırsızlık ve sınırsız sevgi kurban istiyor; ve önceleri 'tanrı aşkına' yapılan şeyler, şimdilerde para uğruna yapılıyor, ki, bu da en yüksek güç ve iktidar duygusu ve iyi hissetmeyi sağlıyor." (Tan Kızıllığı, 204)


Kaynak: 90 Dakikada Nietzsche

Güç İstenci - Der Wille zur Macht - will to power

Bin gölge, bin ağaçtan, bir güneşin gölgesidir.. _/ *

_gölge'li/ *

"Güç ve iktidar hırsı değişikliğe uğradı, ama o aynı yanardağ hâlâ yanıp duruyor; sabırsızlık ve sınırsız sevgi kurban istiyor; ve önceleri 'tanrı aşkına' yapılan şeyler, şimdilerde para uğruna yapılıyor, ki, bu da en yüksek güç ve iktidar duygusu ve iyi hissetmeyi sağlıyor." (Tan Kızıllığı, 204)

belki de öncesi sonrası olmadı hiç bir zaman...
güç ve iktadar içindi belki de herşey...
başından beri...

evet bende katılmadan edemiyorum.. birazcık düşününce insanın iktidar hırsı ve güç için hareketlerine yön verdiği açıkca anlaşılıyo. .. bencede artık insanların kötü olarak nitelediği bazı davranışları ve düşüncelerin artık kötü olarak nitelenmeyeceği zaman yaklaşıyor.. dediğimiz gibi bunun öncesi ve sonrası yok .. bu her zaman böyleydi sanırım.. erdemlerimizi keşfediyoruz .. ve ilk bulduklarımız bizi o kadar memnun etmesede gerçeklerin acı verdiğinide biliyoruz.. ilk bulduklarımız neler bi daha tekrar edelim.. iktidar hırsı, güç istemi, bencillik. ''

Bin gölge, bin ağaçtan, bir güneşin gölgesidir.. _/ *

_gölge'li/ *

söz sulandırır, aptallaştırır, bayağı olmayanı bayağı hale getirir..
sanatçı olmak ve hasta olmamak mümkün değildir...
hıristiyanlık bir inanç öğretisi değil, bir pratik uğraştır. o bize nasıl davranacağımızı söyler, neye inanacağımızı değil...
sevinç acının bir türüdür.sevgiden bir kurum oluşturulamaz.
kişinin atalarından miras aldığı şey hastalık değildir, tersine hastalığa eğilimdir...
okurken bunları bir yere not etmişim..

-Nasyonal-sosyalistler Nietzche'nin sözlerini yanlış yorumlamışlar ve 2. Dünya Savaşı'nın başlamasına neden olmuşlardır.Hitler ben en güçlüyüm herkesi yenerim,karizmatik lider, büyük balık küçük balığı yutar hesabı...

vermediğiniz bir şeyi alamazsınız, kendinizi vermeniz gerekir. Devrim'i satın alamazsınız. Devrim'i yapamazsınız. Devrim olabilirsiniz ancak. Devrim ya ruhunuzdadır, ya da hiçbir yerde değildir...

hayatın gidişatı insanı belki de yapmak istemediği şeylere yönlendiriyor. iyi bir insanın doğası birdenbire evrendeki düzene uyup rotasını değiştirebiliyor. günümüzde güç ve liderlik duyguları hat safhada ve insanlar güçlü olabilmek adına erdemlerinden taviz verir duruma geldiler. çoğu şey gündelik yaşanır oldu ve insanlar hep göreceli ve geri dönüşümü olmayan yapay, tabiri caizse tek kullanımlık yaşamlar yaşamaya başladılar.

kendini bulacaktı bir zaman ve hiç yok olmayacakmışçasına akacaktı sonsuzluğa...