Beyaz Tavşan:)

Bu foruma sadece şu mesaja cevap verebilmek için üye oldum, hadi hayırlısı diyorum.

Gerçek, algılarındır. Gerçek böyle birşeydir bence.

ikiside gerçek sahte olan bir şey var mı

ormanda yürürüm kimseyi tanımam

Algılarımızın bizi yanıltabildiğini,yanıltabileceğini biliyoruz.Demek ki algılarımızla algıladığımız herşey gerçekliği ifade etmeyebilir.

Örnek,Su dolu bir bardağın içindeki çay kaşığının yamuk olduğunu görürüz dışarıdan bakınca ancak gerçeğin öle olmadığını biliriz.

“Yumruğumda bir ordu hissediyorum - ya ölüm ya özgürlük!”
Friedrich Schiller

Algıdan kastım, duyularımızdan gelen bilgilerin yorumlanmış hali.

Eğer hayatında çay kaşığını bardağa koyulurken görmediysen ve ışık kırılmasından haberin yoksa, o zaman bardağın içindeki kırık gibi görünen kaşığı gerçekten de kırık olarak algılarsın. Burada algın senin gerçekliğin olur.

Eğer ışık kırılmasından haberin varsa, o zaman kaşığı kırık olarak gördüğün halde, aslında kırık olmadığını algılarsın. O zaman da senin gerçekliğin bu olur.

Algılarımız bizi yanıltmaz, çünkü biz algılarımızın gerçekliğinde yaşarız. Gerçekler de gerçektir, ta ki biz onları farklı algılayıp değiştirene kadar.

Algı (TDK): Bir şeye dikkati yönelterek o şeyin bilincine varma, idrak.

Duyu : İnsanların ve hayvanların, dış dünyanın uyaranlarını görme, işitme, koklama, dokunma ve tatma organlarıyla algılama yeteneği, duyum, hasse.

Yani fikrine şu şekilde katılıyorum, duyularımız bizi yanıltabilir. Fikir paylaşımı için teşekürler.

Uyandığın zaman rüya gördüm desen birine, ne gördün ya hayırdır dese ne cevap verirdin? Kelebekdim rüyamda uçuyordum çiçeklere konuyordum felan derdin diye düşünüyorum. Çünkü en gerçek bu gelmişdir sana düşünsene tersini söylesen karşındaki zorlanır anlamakda; rüyamda bir kelebek vardı o bendım aslında ama kelebekken insan oldumu biliyordum ve rüyada oldumuda biliyordum. Karşındaki sana ya anladık işde sen rüyanda kelebekdin diycekdir.

Rüyalar çok ilginç.Gece derin bir uyku.saniyelik bir anda sen nerelere gidip kimleri tanıyorsun.Ve o an uyandığında rüyaların gerçek yaşam gibi ne kadar ayrıntılı olduğunu görüyorsun ; telefon numaraları, adresler, yemek tarifleri, ders notları daha birsürü şey.
Hatırlayamamak da kötü tüm bunları gerçi hatırlamak daha kötü.Çünkü garip bir dünya kuruluyor sana, uyandığında herşeyi hatırlarsan yaşadığın dünya altüst oluyor, beyin devamlı rüyalar alemi ile boğuşuyor.
İki ayrı yaşantısı var insanın bana göre kim ne derse desin
biri; her ne kadar kendi kontrolüm altında yaşamım -verdiğim kararlar doğrultusunda- dese de yine de tek hakimi olamadığı günlük yaşamı
diğeri de; her türlü yaygaraya, saçmalığa, bilinmeze, buğuya rağmen yine de sözünü geçiremediği rüyalar alemi.
Öyle ya da böyle insan söz geçiremiyor ne yaşamına ne rüyasına
gerçek zaten insanın düşüncelerini duyularıyla kontrol ve teyit etme güdüsü -bence-o sebeple rüya da yaşadıklarımız da bir hayali izdüşüm işte bizden geriye.Vardım gördüm, duydum, yaşadım ve öldüm.İşte hepsi bu.Bir çift ayakkabı evimizin önünde, garip garip bakınır gelen geçene, sessizliğiyle duyurur nihayi sonu selalar yerine.

Sadece duyulara değil, ya hele duygulara seslenen algılar? O zaman algılarımız bizi daha da çok yanıltır işte.

Ama yine de bu tespit doğru: gerçek algılardır. Algılayabildiğimiz, idrak edebildiğimiz kadardır gerçek. Çünkü biz gerçeğin gerçekliğini idrak edemediğimiz sürece gerçeklik durumunun hiç bir önemi ve "gerçekliği" kalmaz bizim için.

"Ne kadar söylersen söyle, anlatabildiğin karşındakinin anlayabildiği kadardır."

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor

Beyaz Tavsan arkadasım sitene 3 haftadır fln takip ediorum benim actıgım bi konu icin seni bu siteye kayıt olmus gormek sevindirdi benisaygılar...

Soğuk psikozlu gözlerin ardındaki inatçı hezeyanlar...