Aforizmalar....
bazen yalanlar o kadar çok tekrarlanır ki insanlar onları gerçek sanmaya başlarlar. ne yazık ki bazen doğruları dile getirmedikçe onlar da gerçekliklerini yitirmeye başlarlar. insan hafızası zayıftır, bir ağacınki yanında.
* o kadar çok oturunca yürümeye alışamıyor insan, ya da karanlıkta oturunca ışık gözlerini kapatmaya zorluyor. o kadar çok ölünce, ölünmüyor daha fazla sanki.
* her iki kişiden biri, diğerinin şeytanı belki de.
* gölgelerimizin boyumuzdan uzun olduğu saatlerde mutlu oluyoruz gibi.
* eşiği atlamadan kapıyı kapatmamalısın.
* dünyanın en güzel gözleri eşeklerdedir.
* yıllar önce birisiyle tanışmıştım: hiç durmadan, üç telini kopardığı gitarıyla accept, destruction falan çalardı. boksördü, elektrik direklerini yumruklayıp antrenman yapardı. hüzünlendiğinde sahildeki bankları yumruklayarak kırardı, nazikti ama, şu birayı tutar mısın biraz derdi. niye böyle yapıyorsun, sen de diğerleri gibi hüzünlensene demiştim; şiir okuyamıyorum diye cevaplamıştı.
* bir sokağın başında yağmur yağarken ve birisi şemsiyesinin altında yürürken, sokağın sonunda güneþin altında güneş gözlüğüyle duran diğeri yanılıyordu. her yaz istanbul’un herhangi bir sokağýıda oluyor bu.
* bazen sözcükler o kadar tekrarlanır ki, daha önce duyduğunu zannedenler duymaz olurlar bir an. bazen de sözcükler hiç söylenmez, o zaman daha iyi anlaşılabilirler belki de.
* bodrum’a giderken aydın’da bir köyde durmuştuk. köyün bütün insanları şeytana tapıyorlardı ama nedenini bilmiyorlardı. dışardan kız almazlar, kız vermezlerdi. bakkalları, siz neden allah’a taptığınızı biliyor musunuz ki demişti. ipi yere serdik yine de üstünde yürüyemedik o zamanlar.
* saç, hiç çürümüyor. su küflendi ama.
herhangı bıseyın bıttıgını sanıyoruz ama bıseyın bıttıgı yerde yenı bısey baslıor aslında hıc bısey bıtmıor hersey devam edıyor..
* hıc bısey eskımıyor yenısı olsada bı sure sonra eskı olan seyi bıle yenı dıe kabul edebılıyoruz..
* degısmıyoruz sadece zamana ayak uyduruyoruz..
* bazen akreple yelkovan hıc oynamıyor ama bazende yerınde durmuyor..
* hayattımızda duymadıgımız o kadar cok ses var ki mesela dunyanın dönerken karıncalarınsa yururken cıkardıgı ses bazende yuregımızın sesını..
gozlerini kapadiinda gormediini mi sanirsin?
kulaklarini tikadiinda, sesler yok filan mi oluyo?
sustuunda, icinden de mi konusmazsin?
sol elin soansa, sag elin sarmisak midir?
yumurtalardan cikan civcivler, civcivlerden yumurtalar cikmayacaini bilmezler mi?
“elma dersem cik, armut dersem cikma” hangi embesilin icadidir?
bosluu dolduran yine kendisi diil midir? bosluk bunun neresindedir?
preview ne yana duser usta, submit ne yana?
ya belki merak edenler olabilir bu yazılar bir yerden alıntı veya kopya deildir sadece bir sitemiz var ve orada da yayınlanıyor... belki alıntı yazı yazmak yasaktır die bir kural wardı ve ben görmemiş olabilirim dieee saygılar
Perdeyi çektim.. çakmağın götüyle bira'nın kapağını siktir ettim... Kaybolan güne baktım.. midem bulanıp beynim tıkanıncaya kadar şişeyi ağzıma soktum..!!!
|
güzel olmuş en hoşuma gideni de elma-armut meselesi 
gerçektende kim çıkardı bunu 
Normal
