Alıntı:
İnsanların çoğunun hayatı öylesine sefil, öylesine önemsizdir ki, öldükleri zaman herhangi bir şey kaybettikleri söylenemez.
Bu çeşit kimselerde, değerli bir nitelik taşıyan biricik yan,yani insanlığın genel özellikleri ise, onlar ölseler bile,
öteki insanlarda var olmaya devam eder.
|
Çoğu tek tek değersiz olan şeylerin "şahs-ı manevisi" bazen değerli olabilir. Ama insanlığın nesi bu kadar değerli, bu kadar kutsal? İnsanlığın devamı için neden bir sürü sefil insan sefil yaşayıp sefil ölsün?
Değerliyiz falan diye kendimizi kandırıyoruz.
Tüm insanlığı yok etmek elimde olsaydı hiç düşünmezdim.
Hayatta var olduğu iddia edilen mutlulukların, güzelliklerin yok olmasının o kadar da önemi yok ama acıların, dertlerin, kederlerin sona ermesi açısından insanlığın tümden yok oluşuna olumlu bakıyorum.
Ölüm kötü bir şey değildir. Ölüm ölen için hiçbir şey ifade etmez. Ölüm sadece ve sadece geride kalanlar için kötüdür. Birini öldürdüğünüzde öldürdüğünüz kişiye değil, onun anasına babasına, karısına sevgilisine, çocuklarına, arkadaşlarına kötülük yapmış olursunuz.
Why you frisk a suspect