Acıyı Çeken Ruh mu Yoksa Beden mi?

Düşünceler yorumdan ibarettir.. İnsan, belli davranışlarını ve hareketlerini yorumlar ve 'İnsanın düşünebilmesi ve düşünceleri', insanın sadece yorumudur..

Bir nesneyi algılarsın (gıcırdıyan bir kapı) .. Daha sonra, önceki tecrübelerinden ve sana öğretilmiş olan bilgilerden, kapıyı yağlamak üzere harekete geçersin.. Bu durumda, sorunu düşünmek nedir?? Düşünceler arasından seçim mi yaptık, farklı düşünceleri kıyasladık mı?? Sadece öğrenmiş olduğumuz bilgiler arasında kıyas yaptık.. Bize en yararlı olanı seçtik (Evrim teorisiyle bağlantılı) .. Daha sonra gıcırdayan kapıyı yağladık...

Size göre düşünce nedir?? Düşünce bir yorum değilse, nedir?? Platon'un dediği gibi, yukarıda bi yerlerde ideler dünyası mı vardır??

Bin gölge, bin ağaçtan, bir güneşin gölgesidir.. _/ *

_gölge'li/ *

Ben evrim teorinde duyguların nasıl kazanıldığını merak ediyorum bi meydan okuma değil yanlış anlama .. sence duygular sadece yanılsama mı ?

bunlar (ruh ve beden) ayrı seyler degil. aynı varlıgın farklı boyutları.

Beden ruh'un yüksek enerjisinin somut halidir, cisimsel maddeye dönüşen şeklidir.
vücut tarafından çekilen fiziksel acıdır.
ki bu da geçici çoğu zaman.
ama ruhun çektiği acı hafızanın başlangıcında bir olgu. tabii daha etkili ve uzun sürelidir.

sonuç olarak ikisi

ya da acı dediğin zaten arsız da o mu istediği yeri seçiyo ?

Ben def ettikçe alçak virüsler ürüyor. Ben doğrumu deştikçe onlar komikmiş gibi gülüyor. Bilmiyorlar aslında onlar karşımda yavaşça ölüyor....

ruh, insanın yaşadığının farkında olmasıdır... bedenden ayrı bir varlık değildir... canlı olduğunu hissetmektir yani... kanın akışını, kalbil atışını algılamak...
acıyı çeken bedendir... zevki tadanın da beden olduğu gibi...

beyinde acı va ağrının merkezi talamustur.
acı verici uyaran gelir beyne ulaşır-talamus-ve acı hissi duyulur.
çok ruhsuz oldu bu :P

Ben bu konuda “sunasu” adlı kullanıcı ile hem fikirim.
Diken batar beden acıyı hisseder, vicdan kabarır ruh acıyı hisseder.
Kör adam topalı sırtında taşır, topal adam görür yolu gösterir.

Ruh vardır yada ruh yoktur gibi kesin yargılar aynı kapıya çıkar yani inanç meselesine. Ancak günümüze kadar herhangi bir bilim dalı metafizik ruhun varlığını bir takım materyaller göstererek kanıtlayamamıştır, ruh maddi bir öz/özellik taşımaz. Bilinen, kabul edilen somut gerçekler bunlardır. Soyut ve metafiziki bir kavramın bilimsel verilerle desteklenerek kanıtlanması da imkansızdır. Dolayısıyla bu durumda olmadığı düşünülen bir kavramın olmadığının kanıtlanmasını istemek de oldukça absürt bir durum olur.

Bilim duyguları beynin bir işlevi/beyindeki nöronların aktivitesi olarak açıklar yani his merkezinin beyin olduğunu ve maddesel bir açıklamasının olamayacağını savunur. Materyalist felsefe görüşü olan maddecilik anlayışına göre ruh yoktur. Doğmatik anlayışa göre ruh vardır.

bence her ikiside aci cekiyo bedendeki aci kısa sureli ama ruhundaki aci daha uzun suruyor.

söz konusu acı çekmek ise gerisi teferruattır.ruhum mu acıyor ya da bedenim,bana ne?sonuçta acıyı çeken "ben"im.

Herkesin hayalgücü tükendiğinde artık hiçkimse dünya için tehdit olmayacak ...

"ruh ne" diyor adam hala yaaaa...

kardeşim atomaltı dünya, paralel evrenler gibi şeyler bulununca sizin 18.yüzyıl sonundan kalma metafiziği tamamen reddeden felsefeleriniz de tarih oldu... çünkü bedensel dünyadan başka varoluş boyutları olduğu biliniyor... ama siz hala darwin yobazlığına devam edin, gerçeği aramak yerine dincilere olan öfkenizi çıkarın...

dincilere öfkenizi militan ateist olarak çıkaramazsınız, dawkins'de bunu yapıyor...

tanrı evrendir... tanrı vardır çünkü herşey tanrıdır. öyle tahtta oturan bir tanrı yoktur...

ilk bakışta birbirinden bağımsız olarak görülen madde ve varlıklar, atomaltı dünyada enerjisel olarak birbiriyle etkileşim içerisindedir, birbirine bağlıdır. bu da aslında herşeyin tek bir bütün olduğunun göstergesidir. bu bütünün adı da tanrıdır.

bu da "enel-hak" dediği için öldürülen hallac-ı mansur'un aslında ne kadar haklı olduğunu gösteriyor.

Ya bilim ya din diyen 20.ci yüzyıl başı insanı artık tarihe karışıyor. İnanç gidiyor ve anlamak, bilmek geliyor... Bilim inancın düşmanı değil, dayanağı oluyor...

hiç kusura bakmayacaksın ama bu tam bir aptal insan mantığı... senin gibiler de, kitap üzerinden dincilik yapanlar da aynısınız... basit insan algılarının algılayamadığı şeyleri yok saymak... ne büyük bir yanılgı... sen gerçek varlığın ruh olduğunu biliyormusun? bedenin bir hapishane, 5 duyu organıyla hissettiklerinin bir ilüzyon olduğunu... sen uyumaya devam et... bu alıntı yaptığın hikayeler de, kitap-şeriat dincileri gibi artık geride kaldı... inanmak, teori yürütmek geçmişte kaldı... hep gizli yürütülen kadim bilgelikler artık ortaya çıkıyor... gnosis yani sezgisel bilgiye güvenmemek ne kadar büyük bir yanılgı.

Şurada son 200 senedir çıplak gözle görülemeyen boyutta maddi parçacıkları yeni yeni kanıtlamış primitif insan biliminin kanıtlayamadığı şeyleri kanıtlanana kadar yok saymak da başka bir büyük yanılgı olsa gerek...

Ruh sadece dogmatik anlayışa göre yoktur, evet... ama Hermetisizm, gnostisizm bunlar dogmatik değildir...

o yerdiğiniz dogmatiklerden hiçbir farkınız yok aptallık ve cahillik bakımından. ikiniz de aynı derece de yanılgı içerisindesiniz.